vrijdag 22 juni 2012

Nine Kooiman: 'Bevrijd het kind van bureaucratie Jeugdzorg'

Dankzij een artikel van Darkhorse kwam ik op de site van de SP en las onderstaand artikel, juni 2011, waarin Kooiman haar 17 punten rapport aankondigt.

Kooiman lanceert rapport: ‘Bevrijd kind van bureaucratie jeugdzorg’

29-06-2011

SP-Kamerlid Nine Kooiman overhandigt vandaag het rapport: ‘18 kinderen, 72 rapporten, SP-voorstellen om te snijden in de bureaucratie van de jeugdzorg' aan staatssecretaris Teeven.

‘Uit mijn eigen ervaring als gezinsvoogd ken ik de regelzucht en bureaucratie waar een hulpverlener mee te maken heeft. En ik ken heel veel jeugdhulpverleners. (Dat is leuk Nine, ik ook!) Zij hebben geholpen met het zoeken van praktisch oplossingen om het bureaucratisch monster in de jeugdzorg aan te pakken.
‘Nine en de jeugdhulpverleners gaan de strijd aan met het bureaucratisch monster in de jeugdzorg!’ ‘t Zou een titel voor een eng sprookjesboek kunnen zijn! ‘t Klinkt in ieder geval erg heldhaftig, Nine!

Teeven hoeft alleen maar zijn handtekening te zetten en dan kunnen we aan het werk om het kind te bevrijden uit het bureaucratisch web van de jeugdzorg,’ aldus Kooiman.
Alweer zo’n strijdkreet namens haar ex-collega’s. Maar Nine, laat het woordje bureaucratisch weg. Persoonlijk vind ik, dat je dan dichter bij de waarheid komt: ‘Het kind bevrijden uit het web van de jeugdzorg!’

Eén van de belangrijkste voorstellen uit het rapport is om een einde te maken aan de gigantische berg van papierwerk die door medewerkers moet worden ingevuld.
Kooiman: ‘Het georganiseerd wantrouwen in de jeugdzorg heeft ertoe geleid dat werkelijk alles wat een jeugdhulpverlener doet, gecontroleerd en verantwoord moet worden. De papierberg is enorm, terwijl het heel eenvoudig makkelijker kan.’

Pardon? Het georganiseerd wantrouwen?! Wie of wat bedoelt de geachte afgevaardigde daarmee? Kan zij dat nader toelichten? Kan zij tevens aangeven t.a.v. welke bezigheden de jeugdhulpverleners:
  1. wel of niet gecontroleerd willen worden, en door wie?
  2. zich wel of niet willen verantwoorden, en aan wie?  
Kooiman wil ook dat er een eind komt aan de controlecarrousel en dat de fictieve veiligheid in computersystemen wordt vervangen door echte veiligheid.
‘Controle is goed, maar niet als daardoor het leveren van zorg wordt uitgesteld.
Er moet meer vertrouwen komen in professionals, die weten echt wel waar ze bezig zijn.

Kretelogie, van de ergste soort. Over welke professionals hebben we het? Professionals in de jeugdzorg? Wie zijn dat, welke opleiding hebben ze gehad, welk diploma behaald, waar staan ze geregistreerd, aan welke beroepscodes houden ze zich? Waaruit blijkt, dat ze echt wel weten waarmee ze bezig zijn? Omdat ze ageren tegen papierwerk, en dáárom geen tijd voor de kinderen hebben? Weten ze echt waarmee ze bezig zijn? Ook, als ze in een ‘Plan van Aanpak’ moeder verwijten het belang van het kind niet voorop te stellen, omdat ze niet aanwezig was op het 10-minutengesprek van het kind op school?! Ja, ook dàn weten ze echt wel waarmee ze bezig zijn! Ze weten echt wel hóe dat overkomt bij degene die het leest! Ze ‘vergeten’ n.l. de oorzaak van moeders afwezigheid te vermelden: opa moest plotseling opgenomen worden in het ziekenhuis! Nine, dit is een klein voorbeeldje van een ouder die dit overkwam. En ik ken heel veel van zulke ouders, en ook heel veel ‘kleine’ voorbeeldjes! Zij (ouders) hebben geholpen met het zoeken naar praktische oplossingen om het monster van de jeugdzorg aan te pakken!

Met eindeloos vergaderen en controleren is geen kind geholpen. En veiligheid voor kinderen creëer je niet door achter je computer veiligheidslijstjes af te vinken, maar door in de gezinnen te zijn.(En de ware professional vraagt dan aan de moeder van de te dikke kinderen: ‘Wat kan ik voor u doen?’)

Eerder dit jaar protesteerden duizenden jeugdhulpverleners omdat zij onvoldoende tijd hebben om kinderen en ouders te begeleiden. Door de bezuinigingen is deze situatie in rap tempo verslechterd. Teeven zegde destijds toe dat gezinsvoogden voldoende tijd moeten hebben om hun werk te doen, maar heeft tot de dag vandaag niets gedaan. Kooiman: ‘Teeven heeft blijkbaar een zetje in de rug nodig. Dat willen de werkers uit de praktijk en ik hem graag geven. Maar nu moet het wel afgelopen zijn met het getreuzel. Ik heb hem 17 voorstellen gegeven die snel kunnen worden uitgevoerd. Hij moet nu echt zijn handen uit de mouwen gaan steken.’
Voor de 17 voorstellen van ‘Nine en de jeugdzorgwerkers’ even bovenstaande link aanklikken. Aan het eind van haar ‘onderzoek’ herhaalt voorvechtster Nine in een nawoord nogmaals haar opmerkelijke visie :

Tot slot, geef de jeugdhulpverlener weer vertrouwen
-         De jeugdzorg wordt gegijzeld door incidentenpolitiek, zowel vanuit het management van de instelling, als vanuit de provinciale en landelijke politiek.
-         Incidentenpolitiek leidt tot meer formulieren, meer registratie, meer veiligheidslijsten, meer overlegvormen en meer verantwoording.
-         Jeugdhulpverleners willen vertrouwen in hun kwaliteiten en niet nodeloos vast zitten aan de controlezucht van mensen die onvoldoende weten wat er zich op de werkvloer afspeelt.

’t Is een artikel uit 2011, maar nog heel actueel. Dit belooft wat voor 12 september!

YB

            Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

1 opmerking:

  1. Zie Stichting KOG: "Waarom gaat er zoveel mis"

    Het zou natuurlijk handiger zijn als de leugens niet meer vastgelegd hoeven te worden, dan staan ouders en familie helemaal met lege handen ..

    BeantwoordenVerwijderen