donderdag 31 januari 2013

De lege terminologie van BJz - deel 2






- "OTS is nodig", terwijl OTS geen therapie is en juist deze werd aangevraagd, omdat er wat men het kind ('in de knel') aan de hand zou zijn en er daarop geen diagnost wordt gezien om de therapie te bepalen,

- "UHP is nodig", zeggende dat het kind ernstig is bedreigd, maar er komt geen diagnost om de juiste weg te bepalen, en bij de vraag om verlenging van UHP, wordt gezegd dat er nog geen vooruitgang is geboekt, dus zou het kind niet teruggeplaatst kunnen worden (alsof dat een steekhoudende uitleg zou zijn!),

- "Het kind heeft een hechtingsstoornis", en dat zonder dat een diagnost dit heeft vastgesteld, wat dus een bespeling van de rechter is, temeer omdat als het zo zou zijn, er een diagnostisch-therapeutisch traject behoort te worden ingezet,

- "Het kind heeft hechtingsstoornis door de ouders", zonder te zeggen dat de ouders bij UHP van de gezinsvoogd het kind te weinig (frequent) mochten bezoeken;

- "Het kind is hechtingsgestoord, want het is ongedurig nadat de ouders (slechts) een uurtje (per maand of langer) op bezoek zijn geweest", terwijl echte pedagogen weten dat dit een teken is dat het kind nog hechting toont en ongedurig is in het pleeggezin, omdat het gestraft werd toen het net aan het wennen was aan z'n ouders, en bezoeken regelmatiger (paar maal dagdeel per week) dienen plaats te vinden;

- "Het kind heeft Asperger", dit zonder diagnose, en zonder therapie bij de ouders en met de ouders, de veiligste omgeving in het beleven van een Asperger, en de gezinsvoogd wil uithuisplaatsing (voortzetten), maar wil geen diagnost raadplegen en geeft geen therapie en wijt de onrust aan het verleden en niet aan een mogelijke Asperger of andere gedragsstoornis (die immers nog niet gediagnosticeerd is);

- "ouders werken niet mee", zeggende dat ouders strijd voeren tegen de mening van de jeugdzorgwerker, maar deze jeugdzorgwerker hoedt zich ervoor om te vermelden dat de ouders steekhoudende argumenten naar voren brachten, die ondersteund konden zijn door een specialist, of die naar ontwikkelingspsychologische inzichten juister waren dan de speculatie van de jeugdzorgwerker,

- "De ouders voeren strijd", als reden voor pleegplaatsing, terwijl de jeugdzorgwerker van BJZ de ouders tegen elkaar heeft opgezet en geen steun bood, en zonder naar het belang van het kind, ook op termijn, te kijken;

- "De ex-echtelieden voeren strijd" zonder dat de jeugdzorgwerker de ouders heeft duidelijk gemaakt dat BJZ gevaarlijk is voor (het tonen van) onderlinge emoties, en zonder duidelijk te hebben gemaakt dat zij hun emoties op een achterste plaats moeten stellen, waar zij ook ouder zijn met een ouderlijke verantwoordelijkheid, opdat het kind niet gaat lijden aan loyaliteitsconflicterende gevoelens, minderwaardigheidsgevoel, gevaarlijk de ouder beschermen en keuze maken, en oudervervreemdingssyndroom (LJN AS6020 en PAS is rechterlijk erkend in LJN BA7155). Ja, daar ziet men de gezinsvoogdij geen rekening mee houden (het is een keuze voor ouders: zichzelf en hun emoties, OF hun kind voorop te stellen onder verantwoord ouderschap van beide ouders, dus als ouders wel samenwerkend, ondanks relationele breuk.);

- ..........(Vult u maar aan)

TS

                    Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

De lege terminologie van Jeugdzorg



                                                  
Nu mag dit misleidende woord 'sociale huisarts' (=jeugdzorgwerker) niet meer ten onrechte gebruikt worden.

Er zijn nog meer mooipraatwoorden of mooipraatbegrippen door BJZ en jeugdzorgbeleidsmakers:

- "onderzoek", maar op welk (laag) niveau zegt jeugdzorg niet; in ieder geval niet: wetenschappelijk verantwoord, of niet diagnostisch;

- "professioneel", maar niet deskundig, laat staan diagnostisch en integraal (zo ook 'professional', =broodverdiener en niet mee dan dat);

- "expert.....", maar expert in wat, onbeëdigd, de cliënt niet ziend, slechts op selectieve informatie van laaggeschoolde, als misleiden en bespelen bedoeld, omdat een diagnost wel de diagnostische waarheid aan het licht zou brengen (zie hier bijv.: expertrapport t/o diagnostisch rapport, het eerste niets waard, het tweede is beëdigd en onder beroepsethiek en tuchtrecht);

- "gedeeld gezag", maar de inbreng van de ouders wordt gecensureerd, de ouders worden genegeerd of zelfs bedreigd, de ouders worden met de macht van de gezinsvoogd gemanipuleerd, de ouders worden beschuldigd met insinuaties die eigenlijk niet uitgelegd kunnen worden door BJZ;

- "gespecialiseerde jeugdzorg", als BJZ, maar waarin gespecialiseerd: niet in deskundige naar zorg verwijzende organisatie, doch in selectief en insinuerend omgaan met beweringen naar de rechter, de ouders speculatief ten onrechte diskwalificeren;

- "Kind in de knel", maar nooit uitleggen hoe en waardoor, en hoe ernstig dat een bedreiging zou vormen, en hoe dat werkt op de psychische ontwikkeling van het kind, tegenover ook nooit uitleggen hoe de OTS of UHP in werkelijkheid op de psychische ontwikkeling (nadelig) werkt;

- "bedreiging", maar nooit uitleggen waardoor, en hoe daaraan reeds gewerkt is door een diagnostisch specialist, zeker nooit aangeven of er wel een specialist zelf naar gekeken heeft en wie dan wel, dus het blijft bij beweren;

- "feiten", terwijl het speculatieve of kwakzalver-beweringen zijn, die gesuggereerd worden en niet op waarheid stoelen;

- "schuldige ouders", nooit schuldige jeugdzorgwerker zelf, en nooit uitgelegd hoe dan wel;

- "niet-meewerkende ouders", terwijl de jeugdzorgwerker zichzelf daarmee schoonpraat en een reden heeft gecreëerd (door negatief manipuleren van ouders) om de ouders te beschuldigen vanwege de OTS of UHP-reden;

- "Diagnose", waar indicatie (verwijzing) bedoeld wordt in BJZ, dus weer de rechter misleidend en bespelend;

- .... en zo zou de rechter (en anderen) eigenlijk bij elk suggererend begrip of woord (vanuit BJZ) moeten uitzoeken wat de feitelijke definitie ervan is (niet de gesuggereerde);

het belang van het kind dient voorop te staan:
diagnostische waarheidsvinding, omdat het kind geen juridisch object is, maar ontvankelijk en opgroeiend, ook latere belangen heeft waar de kind-ouderband een significante rol in speelt, longterm-belangen die nooit door BJZ/gezinsvoogdij meegewogen worden in IB of PvAanpak c.q. verzoeken tot de rechter.

Er ligt dus een naar definities zoekende rol bij de rechter.

En weging of het door BJZ beweerde uitgelegd kan worden naar het ontwikkelings- en latere belang van de opgroeiende, de zich-ontwikkelende.

- ....., ja, er zijn veel meer woorden die misbruikt worden door de jeugdzorgwerker, die zich niet wil laten beëdigen.
 

TS

                 Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Bij Tom thuis..

http://www.jeugdkennis.nl/jgk/Columns-Jeugdkennis/De-overheid-als-opvoeder


Ik ga binnenkort een bezoek brengen aan Tom.  Wie zegt u?  Tom van Yperen natuurlijk, van het Nederlands Jeugd Instituut. U weet wel, van de risicotaxaties. Ik maak me zorgen om zijn kinderen en voel mij geroepen om hem daarom een bezoekje te brengen. Het is mij niet bekend of hij ook kinderen heeft, of hoe oud ze zijn, maar toch zit het mij niet lekker. Ik heb een a-priori zorgelijk gevoel over de veilige ontwikkeling van zijn eventuele koters, in deze zo onzekere tijden. Is Tom wel goed toegerust voor de ouderlijke taak? Besteedt hij niet onevenredig veel tijd aan zijn werk, zodat de pedagogische taken er soms bij inschieten? Hebben Tom en zijn vrouw wel eens onenigheid? En verheft hij dan zijn stem waar de kinderen bij zijn?  

Ik voel hier een taak voor mij. En waarom? Omdat Tom’s kinderen ook mijn kinderen zijn. Kinderen zijn de verantwoordelijkheid van de overheid en de overheid dat zijn u en ik, zegt Tom (Civil Society). En ik wil dus nu mijn verantwoordelijkheid nemen en met Tom in gesprek gaan over hoe het er bij hem thuis aan toe gaat en of hij misschien ergens ondersteuning bij nodig heeft. Maar eerst leg ik natuurlijk een paar bezoekjes af bij de buren van Tom. Hun mening is ook belangrijk. Ik zal ze niet vragen wat ze van het gezin vinden, nee, ik help ze vast een beetje op weg. Ik zal ze vragen of ze zich ook wel eens zorgen maken over het gezin en of ze wel eens rare dingen hebben gezien, bij het langs lopen, tijdens het uitlaten van de hond. Ik weet wel dat Tom er uitziet als een heel respectabel burger, maar je weet het maar nooit. Als de buren bange vermoedens hebben, kunnen ze dat gerust aan mij toevertrouwen. 

Daarna ga ik naar Tom. Ik kondig mijn bezoek van tevoren aan, zodat hij nog even snel kan stofzuigen, dat lijkt me wel zo redelijk. Hij mag het gesprek dat we gaan hebben niet opnemen, want dat is in mijn werkwijze heel ‘ongebruikelijk’. Ik zal hem vertellen wat de buren over zijn gezin hebben gezegd en dan mag hij daar op reageren. Hopelijk wordt hij niet te bozig, want dat moet ik  als een verontrustend signaal noteren. Ik zal vragen hoe het met het seksleven van Tom gaat en of hij wel eens avontuurtjes heeft buiten de deur? Dat zou de relatie kunnen verstoren met zijn vrouw en dat zou de kinderen kunnen schaden.

Ik ben helaas niet BIG-geregistreerd en ik val niet onder een tuchtrecht, en in de rechtszaal sta ik evenmin  onder ede. Maar daar heeft Tom vast wel begrip voor. Het gaat tenslotte om het belang van zijn kinderen, waar wij met zijn allen verantwoordelijk voor zijn.  Als er wel eens ruzie voorkomt in het gezin, zal ik voorstellen om zijn kinderen tijdelijk uit huis te plaatsen, tot hun achttiende jaar, zodat ze een beetje tot rust kunnen komen. En natuurlijk denken we daarbij ook aan Tom en zijn vrouw. Die krijgen rouwverwerking aangeboden, want hè, ik ben niet helemaal onmenselijk.

Sven Snijer


         Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Den Haag schrapt de term 'sociale huisarts'


Jeugdzorg Dark horse: Na de vernietiging van het plan voor de invoering van Poppenvilla’s voor vroegsignalering op scholen, door Jeugdzorg Dark horse en haar ‘ketenpartners’ (wat een blamage was voor het NJI, vanwege haar betrokkenheid en promotie ervan), is dit weer een overwinning voor het Jeugdzorgverzet. Ondanks de naamsverandering zal de kwakzalverij natuurlijk zijn doorgang vinden, maar het is toch goed dat ze het niet allemaal ongezien kunnen doen.

Beste mevrouw Van Kralingen,
Hartelijk dank voor uw opmerking.
Om misverstanden en begripsverwarring te voorkomen zullen wij de term sociale huisarts van onze site verwijderen.
Met vriendelijke groet,
Nancy Briedé
Secretaresse Raad van Bestuur 
Xtra

Zichtenburglaan 260
2544 EB DEN HAAG
070-205 2000
n.briede@xtra.nl


--Doorgestuurd bericht in de bijlage--
From: jeugdzorg-darkhorse@hotmail.com
To: secretariaat@welzijn.nl
Subject: Eric Lemstra - sociale huisarts - - arts is beschermd beroep!
Date: Sat, 26 Jan 2013 22:07:17 +0100
Geachte heer Lemstra,

Ik lees op de site

http://www.voorwelzijn.nl/index/zorg__en_dienstverlening/maatschappelijk_werk/haags_maatschappelijk_werk_en_dienstverlening


over de 'sociale huisarts'. In Amsterdam wilde men deze term ook gaan invoeren.
Hier is ernstig bezwaar tegen, de titel arts en huisarts zijn beschermde beroepen.
De term 'sociale huisarts' zal dan ook niet meer gebruikt worden in Amsterdam. Ik raad u aan deze term in uw stad ook niet meer te gebruiken.

Ik wil u wijzen op de volgende onderstaande artikelen.

met vriendelijke groet,

Ranada van Kralingen
Redacteur Jeugdzorg Dark horse

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2013/01/gemeente-amsterdam-misleidt-ouders-van.html


Redactie Jeugdzorg Dark horse:Wij hebben contact opgenomen met de juridisch adviseur van de arstenfederatie KNMG (Diederik van Meersbergen) en die is duidelijk; 'Arts' en 'huisarts' zijn beschermde beroepen, als iemand die niet staat ingeschreven bij de KNMG zich uitgeeft voor arts is hij/zij strafbaar. Interessant is om te onderzoeken of er in Amsterdam al geëxperimenteerd is in de'proeftuinen' met de 'sociale huisarts'. Hebben HBO sociaal werkers zich uitgegegeven voor 'sociale huisarts'? Dan hebben zij namelijk een strafbaar feit gepleegd, met goedkeuring en medeweten van de Gemeente Amsterdam.

            Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

The 'lucky 5'

http://www.rtl.nl/components/actueel/rtlnieuws/2013/01_januari/31/binnenland/kamer-komt-met-nieuwe-regeling-kindermishandeling.xml



'Verzorging kind van ontspoorde ouder goed in de gaten
houden'

Edwin van der AA – AD, 31 januari 2013

Medewerkers op spoedeisende hulp, ambulance of dokterspost moeten straks altijd het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) inschakelen als ze een ontspoorde ouder aantreffen. Dat willen de VVD en de PvdA. 

Als iemand die hulp nodig heeft suïcidaal, verslaafd of verward is, moeten hulpverleners altijd kijken of deze persoon kinderen heeft. Zo ja, dan gaat er automatisch een melding naar het AMK. ,,In het Medisch Centrum Haaglanden en enkele andere ziekenhuizen wordt al zo gehandeld.

In meer dan 95 procent van de gevallen blijkt er wat aan de hand te zijn met het kind," zegt VVD-Kamerlid Van der Burg. ,,Zo'n kind komt op de radar en dan kan er adequaat hulp worden geboden."

De partijen, die een Kamermeerderheid hebben, zullen vandaag in een zorgdebat staatssecretaris Van Rijn vragen het 'ouderprotocol' landelijk te verplichten. 

De liberalen zijn voorstander van een landelijke meldplicht voor alle professionals die met kinderen omgaan en misstanden vermoeden. Maar daarvoor ontbreekt een meerderheid in de Kamer. Jeugdzorg Nederland is voorstander van de plannen met een meldcode. ,,Hierdoor verbetert het beroepsmatig handelen en wordt de aanpak van kindermishandeling een gezamenlijk en gedeeld probleem," aldus de organisatie.


Redactie Jeugdzorg Dark horse: De crux zit 'em natuurlijk in het begrip 'adequaat handelen', wat in de wereld van AMK/Jeugdzorg van alles kan betekenen. Ook de bewering dat er in 95% van de gevallen 'wat aan de hand blijkt te zijn', is niet bepaald een uitblinker in precisie. Als iemand zijn boterham met iets teveel pindakaas heeft besmeerd is er volgens deze hedendaagse inquisitie al wat aan de hand. Men is geneigd de vraag te stellen of er bij bemoeienis van het AMK ooit wel eens niets aan de hand blijkt te zijn? Volgens bewering van het AMK in deze, dus in 5% van de gevallen, wat ik voor hun begrippen heel ruim berekend vind. Kun je je het ongeloof voorstellen wanneer je als ouder van het AMK te horen krijgt dat er 'niets aan de hand' is en dat je gewoon weer naar huis mag, terug naar je kinderen? Dat er zelfs volgens hun 'spijkers op laag water-methoden', niets is om je zorgen over te maken? Je zou je zowaar onkwetsbaar wanen en geloven dat je een soort diplomatieke onschendbaarheid hebt verkregen. Net als buitenlandse diplomaten die alle verkeersregels mogen overtreden, maar nooit een boete krijgen. Ik wil ook tot die onsterfelijke 5% horen en mijn naam in steen gebeiteld zien. "Hier staan ze, de geweldenaren. Jeugdzorg kon ze niets maken en kon nog met geen vergrootglas een splinter in hun oog waarnemen." Velen zijn onderzocht, maar weinigen zijn uitverkoren...

                Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html 

Mijn geloof ende vertrouwen




6e Couplet van het Wilhelmus

(aangepast voor 2013)


Mijn geloof ende vertrouwen

Breekt ghy, Jeugdzorg mijn Heer

Mijn kinderen zult u hou’en

Die zie ick nimmermeer

Dat ick doch braaf mag blijven

Uw dienaer ’t aller stond

De leugens onderschrijven

Die ick in de rapportage vond.



                        Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

woensdag 30 januari 2013

AMK helpt bij opvoeden...




                Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Raar land...




Het rapport bestaat uit 62 pagina’s.

Even een zinsnede op bladzij 27 van het onderzoek.

De inspectie constateert:
‘Aanvankelijk zou het onderzoek van de inspectie bestaan uit drie onderdelen, te weten een dossieronderzoek, het bijwonen van casuïstiekbesprekingen en interviews met de inhoudelijk managers en regiomanagers.

Nadat twee onderdelen van het onderzoek hebben plaatsgevonden, heeft de inspectie genoeg informatie om te oordelen dat de WSG onvoldoende toezicht houdt en risicomanagement uitvoert op de kinderen en dat verbetermaatregelen dringend noodzakelijk zijn.’

De rest ga ik nog lezen. Wat mij al duidelijk is, is dat het gaat om van te voren aangekondigde inspectiebezoeken! Er kan dus vooraf nog gauw even van alles in orde gemaakt worden.

Wanneer de VWA (voedsel en waren autoriteit) inspecties uitvoert heb ik mij laten vertellen dat ze onaangekondigd verschijnen. Kan men behoorlijk strenge sancties verwachten wanneer de zaak niet in orde is.

Nadat in 2011 al geconstateerd was dat het bij de WSG niet klopte, kregen ze de kans in 2012 om de zaak op orde te brengen. Ondanks de veelgeprezen, door de WSG zelf ontwikkelde Deltamethode, is de zaak weer niet op orde. 
 

Ik lees in de ‘Monitor-actieplan-kinderen-veilig’ dat de WSG 2,8 miljoen euro ontvangt voor het jaar 2012/2013 om dit plan verder te ontwikkelen, zodat andere instellingen van Jeugdzorg deze methode kunnen overnemen.

Vandaag lees ik dus, dat de WSG ook in 2013 onder verscherpt toezicht worden gesteld.

En de ouders maar rechtszaken blijven voeren! En de rechters de WSG maar in het gelijk blijven stellen. Raar land, waar de horecagelegenheden strenger gecontroleerd worden op hygiëne, dan jeugdzorginstellingen gecontroleerd worden op de wijze waarop zij hun werk uitvoeren met kinderen/ouders.


Maar ja, die rechters en managers van Jeugdzorg met hun riante salarissen willen natuurlijk ervan verzekerd zijn dat ze veilig kunnen dineren in de restaurants.

Y.B.

                 Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Zuivering van de Tempel


Kort voor de grote transitie reisde hij met enkele vrienden naar Den Haag. Daar trof hij in de wandelgangen van de Tweede Kamer de lobbyisten, de handelaars in Jeugdzorg met hun plannen, concepten en zag hij de inhalige opstrijkers van subsidies. Hij maakte een zweep van touw en joeg ze allemaal het huis van de democratie uit. 

Hij zwiepte de rapporten uit hun handen, gooide hun laptops en tablets op de grond en riep tegen de handelaars: ‘Weg met jullie! Neem dit alles hier vandaan, maak dit huis niet tot een marktplaats, een verkoophuis, een rovershol!’ En zijn vrienden herinnerden zich, de regels uit een oud boek waarin geschreven staat: ‘De hartstocht voor het recht en een rechtvaardige democratie heeft mij verteerd. De smadelijke en listige wijze waarop ze daar de spot mee drijven, trek ik mij persoonlijk aan.’

De Tweede Kamerleden reageerden op zijn actie en zeiden: 'Wat kun je ons laten zien, dat jou het recht geeft dit te mogen doen?' Hij antwoordde hen: ‘Kijk hier! Plannen vol leugens, roddel en achterklap. Al jarenlang verkrachting van wetten en rechten. Misleiding van rechters. Breek dit mensonterende systeem af en ik zal het in korte tijd doen herrijzen naar zijn oorspronkelijke bedoeling, menswaardig en rechtvaardig!’

De Kamerleden dan zeiden schamper: ‘Jarenlang hebben we aan dit systeem gebouwd en jij zult het in korte tijd verbeterd doen herrijzen?’ Zij keerden zich van hem af en lieten hem en zijn vrienden ongemoeid het huis van de democratie verlaten, want buiten op het plein stond een schare mensen die het met hem eens was. Weg van het volk, in de achterkamertjes van het gebouw, beraadden de Kamerleden zich samen met de lobbyisten op plannen hoe hem de mond te snoeren.

Toen de man buiten gekomen was en hij de mensen zag, werd hij met ontferming over hen bewogen, daar zij voortgejaagd en afgemat waren, want de rechtvaardige rechters hadden hen verlaten en zij waren overgeleverd aan een ziekmakend systeem.

En de man en zijn vrienden trokken vandaar het land in en onderwezen de mensen op velerlei manieren hoe zij dit systeem moesten keren. En velen sloten zich bij hen aan en gaven aan anderen door hetgeen hen verteld was.

Anoniem


                  Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

William Schrikker Groep onder verscherpt toezicht


William Schrikker Groep deels onder toezicht  



AMSTERDAM  

De Inspectie Jeugdzorg heeft de onderdelen jeugdbescherming, jeugdreclassering en pleegzorg van de William Schrikker Groep onder verscherpt toezicht geplaatst. 

Jeugdzorg had de instelling om een verbeterplan gevraagd na meldingen van kindermishandeling en seksueel grensoverschrijdend gedrag in een van de pleegzorghuizen waar de William Schrikker Groep kinderen plaatste. 

 Het opgestelde plan is volgens Jeugdzorg echter niet goed genoeg: Mogelijke risico's voor kinderen onder begeleiding van de WSG worden nog steeds niet voldoende systematisch ingeschat.

Het verscherpt toezicht is opgelegd voor een jaar.

               Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Jeugdzorgdossiers langer bewaren


Jeugdzorgdossiers langer bewaren 

Kamer wil jeugdzorgdossiers langer bewaren

DEN HAAG - Een meerderheid in de Tweede Kamer wil dat jeugdzorgdossiers langer worden bewaard, zodat bijvoorbeeld slachtoffers van misbruik ook later nog in hun verleden kunnen duiken.

Dat blijkt uit een rondgang van NU.nl.

In ieder geval PvdA, GroenLinks, D66, CDA en PVV willen samen met de SP bezien wat de mogelijkheden zijn om de dossiers langer dan 15 jaar op te slaan.

Redactie Dark horse: Een zeer slecht idee, wat als je vals beschuldigd wordt van seksueel misbruik als ouder? Dan staat er altijd zo fijn in je dossier; 'niet bevestigd, noch uitgesloten'. Daar sta je dan met een dossier dat 15 jaar bestaat, omdat de privacy van burgers al vaker verkwanseld wordt leest elke 'professional' straks in jouw dossier 'seksueel misbruik niet bewezen, noch uitgesloten'. 

Je blijft 'verdachte'.  Iedere keer als je met je kind naar het ziekenhuis gaat of een andere professional (ook al ben je als ouders volledig vrijgesproken van kindermishandeling) leest men, Jeugdzorg-gezin, AMK dossier. Aangezien men het in de Jeugdzorg niet zo nauw neemt met de waarheid (geen waarheidsvinding en een blinde kinderrechter die alles volgt wat BJz en de RvdK inbrengen) loop je voortdurend gevaar dat ze je weer gaan verdenken, 'waar rook is, is vuur' denkt men al gauw. En wij en vele ouders weten hoe dat voelt! 


Veel onterecht beschuldigde ouders tellen de jaren af dat hun kind 18 wordt en uit de gevarenzone is die jeugdzorg heet. Onze dochter brak een paar maanden nadat we waren vrijgesproken van kindermishandeling haar arm.

Nu werk ik in de zorg en zag meteen dat haar armpje gebroken was. Ze was in huis ongelukkig ten val gekomen. Vroeger dacht je meteen; O God, snel naar het ziekenhuis, foto's maken, arm in het gips. Nu dacht ik: "O God, het ziekenhuis....., straks raak ik mijn kind kwijt door rare dingen die ze mogelijk over ons lezen opgetekend door AMK-speculanten".

Je komt dan binnen met je huilende dochter. En in het kamertje waar je uitlegt wat er gebeurd is liggen folders met de titel: 'Het was een ongelukje' (kindermishandeling info) Inderdaad, het was een ongelukje, maar het leek mij verstandig om maar zoveel mogelijk mijn dochter aan het woord te laten.

Ik heb als moeder doodsangsten uitgestaan.  Als ouders vrijgesproken zijn behoort het dossier geheel vernietigd te worden.

Ranada van Kralingen

                    Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Vertrouwen in Jeugdzorg?

http://renepetersoss.wordpress.com/2013/01/21/vertrouwen-in-hulpverleners-belangrijk-voor-succesvolle-transformatie-jeugdzorg/

Geplaatst op 21 januari 2013
 
Met enige regelmaat zal op mijn weblog een gastbijdrage worden geplaatst. Deze tweede gastbijdrage is geschreven door Arthur Schellekens, Bestuurssecretaris / Hoofd Strategie & Communicatie van Jeugdzorg Nederland.

Het zal geen nieuws meer voor u zijn: in 2015 gaat de jeugdzorg van de provincie en grootstedelijke regio’s over naar de gemeenten. Deze transitie van de jeugdzorg wordt maatschappelijk en politiek breed gedragen en de verwachtingen zijn dan ook hooggespannen. Om dat waar te maken is veel nodig. Niet in de laatste plaats vertrouwen in de professionaliteit van de hulpverlener.

Zorg wordt dichtbij ouders en kinderen georganiseerd, rond het gezin of de school. Op basis van “één gezin, één kind, één plan, één hulpverlener” wordt de zorg bovendien integraal georganiseerd vanuit verschillende disciplines: jeugdzorg, jeugd-GGZ of jeugd-LVB. Ouders worden dus niet meer van het kastje naar de muur gestuurd om de noodzakelijke zorg bij elkaar te sprokkelen.

De transitie van de jeugdzorg gaat bovendien de bureaucratie aanpakken en institutionele verlamming doorbreken. Door stevig te investeren in preventie, licht ambulante programma’s en de eigen kracht in het netwerk van het kind wordt de instroom naar kostbare zware zorg verminderd.

De zorg voor jeugd wordt hierdoor goedkoper, zo zijn de stoute verwachtingen. Het huidige kabinet is reeds zo vrij geweest een efficiencykorting van 15% in te boeken.

Er is veel nodig om de hooggespannen verwachtingen van de jeugdzorgtransitie waar te maken. Natuurlijk zijn een goed wettelijk kader en financieel raamwerk van belang. Maar de hoge ambities van de transitie – of transformatie – van de jeugdzorg zijn vooral afhankelijk van de professionals die daadwerkelijk met kinderen en gezinnen aan de slag gaan.

Deze hulpverleners moeten vanuit wet & wethouder het vertrouwen krijgen om te doen wat nodig is om kind en gezin op het rechte spoor te brengen. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Verschillende gezinsdrama’s en incidenten hebben het vertrouwen in de jeugdzorg en haar professionals geschaad. Het gevolg was een overdaad aan richtlijnen, beleid en protocollen, met als onhaalbaar doel het uitsluiten van incidenten. De samenleving is helaas niet volledig maakbaar.

Ondertussen nam de regeldruk toe. Het volgen van deze regels leek bijna belangrijker dan het bereikte resultaat. De bureaucratie nam toe, hand in hand met een sterke verantwoordingscultuur. Een onwenselijke beweging, die nu gelukkig aan het kenteren is.

Gemeenten krijgen nu de kans om dichtbij hun burgers de zorg voor jeugd opnieuw te organiseren, in de wijken, buurten en scholen. Vertrouwen in de mensen die dit moeilijke vak uitvoeren is daarbij zogezegd essentieel.

Als de gemeenten streven naar een echte transformatie van de jeugdzorg, dan horen hulpverleners daarin een centrale rol te krijgen, met al het vertrouwen dat zij verdienen.

Met vriendelijke groet,
drs Arthur Schellekens Jeugdzorg Nederland
Bestuurssecretaris / Hoofd Strategie & Communicatie

                       Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

dinsdag 29 januari 2013

Actie Plan voor Ouders: Hou Jeugdzorg buiten de school!


Actie Plan voor Ouders: Hou Jeugdzorg buiten de school! 

Deze brief is bedoeld voor ouders om persoonlijk te versturen per post of per email, naar gemeenteraadsleden, schoolbestuur van de school waar uw kind onderwijs krijgt, leden van de medezeggenschapsraad van de school of naar Kamerleden met jeugdzorg in hun portefeuille. Onderwijs mag geen voorportaal worden voor juridische maatregelen tegen uw gezin, dus help mee om zoveel mogelijk ouders in te lichten over de bijwerkingen van de vanuit jeugdzorg geregisseerde invloeden, die langzaam het onderwijs binnensluipen.

----------------------------------------------------------------------------------- 

Inleiding 

Wij leven in een tijd waarin de overheid in toenemende mate het gevoel heeft, de greep op haar burgers kwijt te raken. Een openbare opmerking van minister Plassterk over de vermeende gebrekkige opvoedkwaliteiten van ouders, recentelijk geuit, is hier een voorbeeld van. Men maakt zich zorgen over de verruwing van de samenleving, waarbij geweld tegen voetbalofficials, tegen onderwijzend personeel, of ambulancepersoneel, de meest in het oog springende zijn, terwijl de jeugdcriminaliteit zich lijkt te verharden en de uitval van leerlingen in het onderwijs bij sommige sociale klassen erg hoog is.  

Het oude standpunt dat de overheid verantwoordelijk is voor het publieke domein en dat de individuele burger in zijn eigen huis zelf mag bepalen hoe hij zijn leven inricht, wordt langzaam losgelaten. De overheid wil achter de voordeur komen, omdat zij de zure vruchten begint te plukken van te lang de maatschappelijke problemen met te zachte hand te hebben aangepakt. Convenanten tussen criminele jongeren en gezagsdragers, waar tot enkele jaren geleden nog grootse verwachtingen over bestonden, blijken volstrekt geen resultaat te hebben gehad en de schrikbarend grote aantallen hulpverleners en stichtingen die zich met probleemgezinnen gingen bemoeien, brachten behalve alsmaar stijgende kosten, geen enkele verbetering.  

Strenger beleid 

De toevlucht lijkt weer te worden genomen tot de ouderwetse strengheid. De politie van Amsterdam krijgt bijvoorbeeld niet langer de aansporing om met hangjongeren te ‘levelen’ (zoals in toenmalige introductiefilmpjes op de politieacademie), maar er mag weer echt worden opgetreden. De overheid wil weer respect krijgen van haar burgers en realiseert zich dat niet alles met een goed gesprek kan worden opgelost.  

In dit kader moet ook worden bezien welke ontwikkelingen zich in de jeugdzorg/jeugdbescherming afspelen, met betrekking tot het mandaat en de bevoegdheden van de jeugdbeschermers en eveneens met betrekking tot haar werkveld, in het bijzonder de geplande aanwezigheid van jeugdzorg binnen de scholen (Passend Onderwijs). Jeugdzorg streeft er naar haar invloed uit te breiden binnen het onderwijs en de gemeenten Amsterdam, Rotterdam en Den Haag steunen die ontwikkeling op verschillende manieren. In Den Haag en Amsterdam wordt er gewerkt met regio’s waarin een soort  ‘sociale huisarts’ werkzaam is, die in nauwe relatie staat met ouders en scholen.
Hierbij is het de bedoeling dat er een vertrouwensrelatie ontstaat tussen ouders en sociale huisarts, maar tegelijkertijd wordt vermeld, dat deze vertrouwenspersoon ook bevoegdheden heeft richting het juridische kader, wat een tegenstrijdigheid op zich lijkt. In het algemeen is er iets voor te zeggen dat de overheid meer invloed wil gaan uitoefenen op de opvoeding van kinderen, als de maatschappelijke ontwikkelingen zo zijn, dat het steeds moeilijker wordt om een beroep te doen op een algemene fatsoensnorm en maatschappelijke saamhorigheid van burgers, maar het ‘achter de voordeur komen’ door de overheid brengt ook grote risico’s met zich mee en niet alleen op het gebied van de privacy. 

Onderwijs en jeugdzorg 

In Nederland leeft traditioneel het idee dat een betere samenleving begint bij een betere opvoeding van kinderen en daarnaast met beter onderwijs. Deze twee wil men nu gaan combineren door jeugdzorg de school in te loodsen, onder de vlag van een nieuwe beroepsgroep, de sociale huisarts (in Amsterdam is een nieuwe benaming in de maak vanwege het beschermde beroep arts/huisarts). Bij deze sociale huisarts is een waarschuwing op zijn plaats voor ouders. Voor iedereen die nooit persoonlijk met jeugdzorg te maken heeft gehad en die denkt dat zijn/haar gezin geen gevaar loopt van te grote overheidsbemoeienis, vanuit de algemene veronderstelling dat wanneer er in een gezin niets aan de hand is, er ook voor gedwongen hulp niet hoeft te worden gevreesd.  

Jeugdzorg is geen gewone hulpverlener en de sociale huisarts is dat ook niet. De gemakkelijke toegang tot gedwongen hulp, maakt dat er anders dan bij door ouders zelf gekozen hulp, veel sneller sprake is van een door de hulpverlener (indiceerder) opgedrongen hulp, die kan ontaarden in een aanvraag van een kinderbeschermingsmaatregel bij de kinderrechter. In theorie betreft het dan uitsluitend gevallen waarbij ouders de noodzakelijke hulp voor hun kinderen niet willen aanvaarden, wat het inschakelen van het juridisch apparaat noodzakelijk maakt, altijd onder vermelding van ‘het belang van de jeugdige.’  

In de praktijk valt echter vaak moeilijk te onderscheiden of ouders onwillig waren ten aanzien van de voorgestelde hulp, of dat onvrede over de kwaliteit van de hulpverlening de situatie deed escaleren, waarbij jeugdzorg (en dus ook de sociale huisarts),  met het juridisch apparaat achter zich altijd sterker staat dan ouders, in geval van een hulpverleningsconflict/meningsverschil over wat het kind/gezin nodig heeft. 

Juridisch apparaat 

Hierbij is het van belang op te merken, dat zodra het juridische kader wordt geactiveerd, er in het jeugd- en familierecht, de bijzondere omstandigheden zijn dat er niet aan waarheidsvinding wordt gedaan, waardoor er meestal een situatie ontstaat van het woord van de ouders tegen dat van de jeugdbeschermers en de uitlatingen van informanten door de jeugdbeschermers geraadpleegd (en op hun eigen - op kindermishandeling gerichte - manier geïnterpreteerd). Vele ouders zijn hun kind kwijt geraakt door eenzijdige rapportages van het AMK en de Raad voor de Kinderbescherming, waarbij er geen overtuigende bewijzen waren voor kindermishandeling, maar waar men het zekere voor het onzekere nam. 
In Nederland worden de rechten van het kind los gezien van de rechten van de ouders. En het recht van het kind, op het opgroeien in contact met beide ouders, geldt niet als voornaamste onderdeel van de definitie van ‘het belang van het kind’. Ouders worden in dit systeem gauw afgekeurd en ongeschikt geacht hun eigen kind verder op te voeden, zeker wanneer een ogenschijnlijk geschikt pleeggezin is gevonden. 

HBO niveau 

Een groot bezwaar van de hulp van jeugdzorg of de sociale huisarts, is dat het hulpverlening is op het niveau HBO, wat lager is dan het universitaire niveau van de gewone huisarts, waar ouders als het goed is al een vertrouwensrelatie mee hebben. (En waar je ook kunt kiezen voor overstap naar een andere, als je ontevreden bent met de geboden hulp/adviezen.)  

Het wordt uitdrukkelijk gesteld dat meer gespecialiseerde krachten als de jeugdpsycholoog, gelden als een ‘achterwacht’ die  eventueel geraadpleegd kunnen worden, zoals het nu ook gaat bij jeugdzorg en haar gedragswetenschappers. Deze gedragswetenschappers hoeven middels de alternatiefstelling van artikel 35 UvB.WJz niet verplicht te worden ingeschakeld, maar zijn een optie.  

Dit betekent dat onderzoek van uw kind door een daarvoor universitair geschoold persoon niet zal gebeuren wanneer dit door de HBO geschoolde gezinsvoogd/AMK-onderzoeker of sociale huisarts niet nodig wordt geacht. Zo kan het gebeuren dat wanneer uw kind last heeft van kind-eigen problematiek, zoals een pervasieve ontwikkelingsstoornis, deze niet wordt herkend door de sociale huisarts, omdat deze hiertoe niet bekwaam is, en in plaats daarvan u als ouder ‘pedagogische onbekwaamheid’ in de schoenen geschoven krijgt. Bent u het daar niet mee eens, dan toont u ‘onwil’ en bedreigt u de veilige ontwikkeling van het kind en dat activeert meteen het juridische kader. 

De goeden lijden onder de kwaden 

Dit land lijkt er een patent op te hebben om een hele groep te laten lijden onder de misdragingen van een minderheid, zoals we jaren lang hebben gezien in de voetbalwereld en het gedrag van hooligans. Ook in het straatbeeld hebben we decennia lang kunnen meemaken hoe een doorgeschoten gedoogbeleid en de ‘praatcultuur’ ertoe leidde dat er hele gezinnen konden worden weggepest uit de buurt waar ze woonden.  

In de zorg voor de jeugd zien we hetzelfde gebeuren. Er zijn continu nieuwe plannen in de maak van overheidswege en vanuit de jeugdzorgsector, om strenger op te treden tegen mensen die hun kinderen niet op de juiste manier toerusten voor de maatschappij, door hen normen en waarden te onthouden, een opleiding niet te stimuleren of liefde en aandacht te schenken. De manier waarop die plannen gerealiseerd worden, zijn echter van eenzelfde wezenloosheid, ondoordachtheid en ongevoeligheid voor de bezwaren van ouders, ouderondersteuners en jeugdrechtadvocaten, als de mentaliteit die men zo graag wil bestrijden.  


Het grootste gevaar van de reuzestofzuigermethode van de overheid, om greep te krijgen op alle kinderen, is dat er een systeem op gang wordt gebracht dat is ontworpen met het oog op de volkomen disfunctionele gezinnen, die geen hulp kunnen of willen aanvaarden, waarbij de normale(re) gezinnen met dezelfde ogen bekeken worden, gericht op mishandelingsignalering en het falen van ouders.  

De goodwill is aan het verdwijnen, het relativeringsvermogen en het respect voor de diversiteit van opvoedingsmethoden van ouders die allemaal een eigen levensgeschiedenis en ervaring hebben. De eenheidsworst tiranniseert ons allen steeds meer. 

De ambivalentie die het gedrag van de hulpverlener/jeugdbeschermer kenmerkt in de keuze tussen een relationele basis voor zorg voor de jeugd, of een bestraffende houding doorgevoerd met juridische machtsmiddelen, leidt ertoe dat ze noch volgens de ene taakomschrijving kunnen functioneren, noch volgens de andere. Door de veiligheidstaken van de Raad voor de Kinderbescherming over te nemen, verkwanselen ze hun imago als hulpverlener en door in reële kindbedreigende situaties teveel de hulpverlener te willen zijn, verliezen ze hun wakend oog en wordt er vaak niet op tijd in gegrepen wanneer dat wel nodig is. Gevolg van die verwarrende taakomschrijving, is een jammerende jeugdzorg die zich beklaagd dat zij het ‘ook nooit goed doen’.  

Jeugdzorg als octopus 

Ouders wordt in toenemende mate de zeggenschap over de eigen kinderen ontnomen, maar het gaat op heel subtiel en geleidelijke wijze. Door veelvuldig te strooien met woorden als ‘overleg’ en ‘eigen netwerk’ wordt er een rookgordijn aangelegd om te verhullen dat er achter de mooie plannen een harde juridische werkelijkheid schuil gaat, die in de praktijk geenszins weg te poetsen valt indien een professional van kwade wil is (en er is niet gezegd dat dit altijd zo is, maar in geval van conflict is de ongelijke machtsverhouding een feit).  

Het grootste gevaar voor ouders, is de consensus die zal ontstaan onder professionals, wanneer het gezin besproken wordt, waarbij alle partijen gelden als een aparte stem, terwijl de ouders er ook maar één hebben. Over het algemeen zijn professionals niet gauw geneigd met elkaar van mening te verschillen, want de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor de veiligheid van een kind, durft niemand persoonlijk op zich te nemen.  

Er zal vaak geredeneerd worden in de richting van de ‘zorgen’ van degene met de juridische bevoegdheid. Ten onrechte wordt hierbij de rechter beschouwd als een betrouwbare toetsing, terwijl deze in de praktijk grotendeels op goed geloof de adviezen van de jeugdbeschermers volgt.  

Er is in de toekomst geen ontsnappen meer aan de macht van jeugdzorg, omdat alles centraal geleidt wordt langs deze instantie. Je kind op een speciale school plaatsen bijvoorbeeld, wat vroeger nog gewoon kon langs andere wegen, zoals het Mentrum, moet nu via jeugdzorg. Je kind rechtstreeks naar een kinder-of jeugdpsychiater brengen, kan straks niet meer zonder toestemming van een ‘gecertificeerde instelling’ van de gemeente (Jeugdzorg onder een andere naam). Kinderpsychiaters zijn hier heel boos over! En nu komen de Staatsopvoeders zich dus ook aan ouders opdringen vanaf de voorschool.  

Als een octopus zit jeugdzorg, met wat voor camouflerende naam dan ook, straks midden in een netwerk waar ouders aan alle kanten aan hen zijn overgeleverd. De tevens in de nieuwe jeugdzorgwet voorgestelde OTS-‘light’ is in de praktijk een nog makkelijkere manier voor jeugdwerkers om een gezin aan gedwongen maatregelen bloot te stellen, met alle stress en ellende die dat tot gevolg heeft, omdat ouders weten dat 50% OTS eindigt in een uithuisplaatsing.  

De centraal geleide samenleving is er op gericht dat ouders zoveel mogelijk werken, hun kind zoveel mogelijk aan de richtlijnen van de overheid toevertrouwen en overal gehoorzaam in meegaan, omdat van mening verschillen met de alwetende professionals niet goed is voor de ‘gezondheid’.  

Het wordt tijd dat ouders hiertegen in verzet komen en eisen dat hulpverlening niet wordt opgedrongen en dat een eventuele verdenking van kindermishandeling niet de hulpvraag vervuilt, bij gewone opvoedingsvragen. Zodat dat weer wordt overgelaten aan de Raad voor de Kinderbescherming, los van jeugdzorg en mét waarheidsvinding in haar onderzoekstraject.  

Dat hulpverlening bij normale opvoedingsvragen heel goed, zelfs beter zonder jeugdzorg kan wordt bewezen door het succes van de Opvoedpoli en de vrijwilligers van Home Start.  

We hebben op dit moment te maken met een overheid die een overspannen tegenreactie geeft op de gevolgen  van haar eigen jarenlange doorgeschoten tolerantie, door nu opeens de teugels strak te willen aantrekken en daarbij geen grens meer heeft in haar controlerings-en beheersingsmethoden. Concreet hebben ouders geen enkele garantie dat zij het ouderlijk gezag niet op valse gronden kunnen verliezen ondanks mooie beloftes over ‘zorgvuldigheid’ , ‘overleg’, ‘Eigen Kracht’ en andere pacificerende termen die bedoeld zijn om inhoudelijke kritiek met bloemen te bestrooien. Het is het overbekende jeugdzorgjargon waarvan de vele ervaringsdeskundigen die door hen gedupeerd zijn weten wat het waard is.

Ouders moeten zich goed realiseren dat dezelfde beleidsmakers die nu het mandaat geven aan de sociale huisartsen, straks wanneer gezinnen in de mangel komen van een gesloten zorgsysteem, waarbij de professionals elkaar afdekken en zich laten sturen door de visie van de eerste zorgmelder in een digitaal volgsysteem (verwijs index risico jongeren) volkomen onbereikbaar zullen zijn wanneer ouders bij hen aankloppen en ze braaf zullen doorverwijzen naar klachtencommissies en Ombudsmannen. Dan is het verder het feestje van de ouders, want op dat punt zullen de beleidsmakers zich niet langer bemoeien met de ‘deskundigheid’ van de professionals en verder hun handen wassen in onschuld. 






        -------------------    Ouderschapsintegriteit    --------------------


Ik eis dat ik als ouder zelf kan bepalen welke hulp ik voor mijn kind geschikt acht. Wanneer zich problemen voordoen, lever ik mijn kind niet uit aan een vertrouwenspersoon die geen echte vertrouwenspersoon is, zoals de aansluitmedewerker van jeugdzorg of een zogenaamde ‘sociale huisarts’.   

In overlegteams tussen professionals, wordt er naar ouders gekeken als naar een ‘leek’ en de ervaringsdeskundigheid van ouders blijkt vaak van geen enkele betekenis. Om die reden wens ik niet dat mijn kind wordt besproken in een ZAT-team (Zorg Advies Team). Ik zorg zelf voor adequate hulp indien nodig. Zonder mijn toestemming wordt er geen vertrouwelijke informatie gedeeld met derden.

De hysterie rond kindermishandeling heeft elke vertrouwensbasis tussen ouders en school, ouders en hulpverleners, ouders en hun huisarts onder spanning gezet, wat uiteindelijk in het nadeel zal uitpakken voor kinderen. Ik onthoud mij daarom van medewerking aan dit overspannen klimaat.

Mijn kind heeft recht op hoogwaardige gezondheidszorg (IVRK 24) van een universitair geschoold persoon en ik neem als ouder geen genoegen met de discriminatie van de overheid richting mijn kind, door mij als ouder het recht te ontnemen om zelf een specialist in te schakelen, maar die keuze voor mij te laten maken door een HBO-geschoolde pseudo-arts/maatschappelijk werker.  

School en (gedwongen) hulpverlening moeten gescheiden gebieden blijven. De overheid moet andere middelen bedenken om de burgerlijke moraal te beïnvloeden. Ik wil geen jeugdzorg of daarmee verbonden beroepskrachten in de school van mijn kind. 

Ik wens in mijn ouderschapsintegriteit gerespecteerd te worden en door de overheid als een volwaardig burger te worden behandeld, waarbij mijn privacy is gewaarborgd, mij voor alles apart toestemming wordt gevraagd en ik nergens toe wordt verplicht wat mogelijkerwijze in strijd is met mijn grondwettelijke en internationale rechten.


Handtekening ouder,


……………….

                    Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html