Geachte heer Gerritsen... (directeur BJZ Amsterdam)

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/ouders-onder-toezicht-stellen-deel-2.html

[De heer Mul reageert met deze kritiek op een reactie van Erik Gerritsen op de bovenstaande link] 

Geachte heer Gerritsen,

Menig maal heb ik op de artikelen die u schreef bij 'Binnenlands Bestuur' gereageerd. Helaas werden of mijn kritische reacties verwijderd dan wel werden ze geheel niet toegelaten, omdat de optie 'reageer' ontbrak. Ik hoop dat hier mijn kritische reactie wél wordt geplaatst en u deze ook misschien zal lezen.

Wederom laat u in uw reactie de arrogantie en het structureel falen van BJZ zien. Tevens gaat u er van uit dat BJZ, ondanks alle kritiek daarop, mag blijven voortbestaan en mogelijk meer geld zou moeten krijgen voor de door u zo gewenste 'professionalisering'. Wat dat laatste betreft bent u naar mijn mening gewoonweg te laat en heeft u door het structurele amateurisme iedere goodwill verspeeld. (AMATEURS schrijf ik: géén wettelijke beroepsopleiding, registratie of rechtspraak, zelfs fietsenmakers, loodgieters of bakkers zijn professioneel, BJZ-medewerkers NIET!)

Over het 'bewust schade toebrengen':  alleen al als u eens wetenschappelijke literatuur zou lezen van Bowlby, Gardner, dr. Goudard (die in haar proefschrift het verlies van ouder-kind contact omschreef als 'toebrengen ernstig chronische ziekte') zou u enig idee hebben van welke schade BJZ dus BEWUST toebrengt....

Ook negeert BJZ alle onderzoeken die al gedaan zijn in het verleden als Junger-Tas (1983/ volstrekte willekeur van 'behandeling' door jeugdzorg)  en prof. NW. Slot (2002/ slechts ca. 26 % jeugdzorg effectief, ca. 28 % negatief effect en de rest geen effect)  en prof. J. van Acker: 'opdoeken BJZ'!

Over 'te zwaar ingrijpen': als uw basis van handelen zou aanvangen met OUDERS RESPECTEREN en met hen in gesprek gaan, in plaats van de arrogante opstelling van 'wij hebben de macht' en 'wij bepalen' waarbij in plaats van de foldertaal van BJZ die gewoonweg als fabeltjeskrant kan worden weggezet met: 'in samenwerking met ouders zoeken wij de juiste hulp...' en andere prietpraat... Zo ook het vlak voor een zitting pas toesturen van stukken, juist om ouders te behandelen als onmondige kinderen... Als u DAAR alleen al enige verbetering zou aanbrengen, zou veel van deze schade aan kinderen voorkomen kunnen worden.

Ondanks de jarenlange kritieken over die communicatie, gaat men op dezelfde voet verder....

Ook kan veel voorkomen worden door eens wat aan diagnostiek te doen op de volgende simpele wijze:

- Eerst de vraag stellen, na welke zorg dan ook: 'Is het een omgevingsprobleem met een kind of een kind-gerelateerd probleem?

Indien het eerste: éérst eenvoudige hulp thuis door op de eerst plaats vrijwilligers als bij Home-Start of maatjesprojecten dan wel 'Eigen Kracht' en daarna, via zelf te kiezen wegen opvoedondersteuning thuis, met respect voor de ouders en HUN vragen!

Is een probleem kind-gerelateerd: dan direct onderzoek door een échte deskundige als kinderpsychiater, orthopedagoog al naar gelang de aard van de zorgen, in plaats van wat NU gebeurt: zaken uit de hand laten lopen, dan bij escalatie van gedragsproblemen kind spoed-uithuisplaatsen en in crisisplaats en pas onderzoek gaan doen als een kind 'veilig' is middels een machtiging UHP. En vooral de hulpvraag van ouders negeren die juist escalaties in gedragsproblemen willen voorkomen door direct goed onderzoek te doen...

- Is de diagnose gesteld, dan direct behandeling door een orthopedagoog / psychiater dan wel instantie die wél direct hulp biedt.

U begrijpt dat in die opvatting van mij heel BJZ overbodig zou zijn, want wie moet er dan 'indicatiebesluiten' maken op basis van roddel, achterklap en aaneenschakelingen van meningen zonder deskundig onderzoek? Wie stort dan ouders in juridische procedures? Wie zou er dan hulpverleningsplannen moeten maken met allerlei open deuren als 'kind groeit op in een veilige omgeving' enz, enz?

Markant is zelfs de zin in veel indicatiebesluiten:'Er is geen onderzoek verricht, er zijn geen onderzoeksgegevens bekend...dus recht op second opinion vervalt’.... maar wél uit huis plaatsen!

Als u 'professioneel' zou zijn, dan zou u dit zelfs niet willen...

Zelf ben ik arts. Wat zou u er van vinden als een doktersassistente u een briefje mee gaf voor de chirurg met: 'we hebben geen onderzoek verricht, maar wilt u van deze patiënt de blinde darm laten verwijderen'?

Een andere vergelijking: u komt bij de dokter met mogelijk een gebroken voetbotje.... u krijgt een onderbeensamputatie, kunstbeen en revalidatietraject..... U heeft in ieder geval geen last meer van uw voet... Ik schreef er en stukje over:

http://dl.dropbox.com/u/3224280/Bewijsvoering%20in%20jeugdzorg%2018-03-2012.pdf

De vergelijking met BJZ aan de hand van een praktijkvoorbeeld: je komt hulp zoeken voor een mogelijke allergie van je kind, krijgt een AMK-melding van 'parasietenwaan van moeder...'('diagnose gesteld door BJZ-medewerker/ 'amateur') en vervolgens wordt het kind uit huis geplaatst wegens deze gestoorde moeder..... Het blijkt een reactie op glaswol te zijn geweest (oordeel arts/ allergoloog), moeder is NIET psychisch gestoord (oordeel psycholoog), maar (na 2 jaar inmiddels!) ...het kind wil NIET 'hechten in pleeggezin' wil naar huis en moet nu extra behandelt worden omdat het kind nu ook depressief zou zijn.... MOEDER krijgt haar kind NIET terug (BJZ-Rotterdam / april 2012...) O ja: BJZ is ook boos: moeder heeft de media gezocht....

(BJZ houdt toch altijd van 'openheid en transparantie', waarom zijn ze zo gesloten als ze mét toestemming van ouders, in de media mogen??? Waarom wordt mediacontact van ouders tégen ouders én kinderen gebruikt?

Dus geachte heer Gerritsen: Ik hoop dat mijn opvattingen en de professionalisering er toe kunnen leiden dat kinderen eens JUISTE diagnostiek zullen krijgen en de amateurs van BJZ een andere betrekking zullen zoeken en vinden, maar laat ze van kinderen afblijven: kinderen verdienen professionele aandacht van échte deskundigen (zie het kinderrecht in art. 24 IVRK!) en zijn te kostbaar om er maar door amateurs mee te laten sollen!

In de hoop dat mijn stukje goedgekeurd zal worden door de moderator van deze site en het u en mogelijk ook andere media moge bereiken,

Drs. N.J.M.Mul (17 jaar ouder-ondersteuner in Jz-Kb zaken)

                         Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Laat kinderen met rust - Hoogleraar Ido Weijers

 

Laat kinderen met rust

 

PETER GIESEN − 21/04/12, 00:00

Geen kind mag aan jeugdzorg ontsnappen, is de heersende opvatting. Maar volgens pedagoog Ido Weijers is Nederland doorgeslagen in controlezucht, ten koste van echte probleemgevallen. 

Lees verder... http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/3244159/2012/04/21/Laat-kinderen-met-rust.dhtml         

                    Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Wie is er gek?

http://www.nationaleombudsman-nieuws.nl/nieuws/2012/ombudsman-onderzoekt-ondertoezichtstelling-bij

13 april 2012 - De Nationale ombudsman en de Kinderombudsman onderzoeken de manier waarop Bureaus Jeugdzorg omgaan met de ondertoezichtstellingen. Het gaat hierbij om ondertoezichtstellingen die speciaal zijn gericht op omgangsregelingen bij complexe echtscheidingen. De Nationale ombudsman bundelt klachten die ouders hebben over de uitvoering van de omgangs-ondertoezichtstelling en onderzoekt wat daar mogelijk aan te doen is. Ook de manier waarop Bureau Jeugdzorg het perspectief van het kind meeneemt in de uitvoering, krijgt aandacht in het onderzoek. 

Het onderzoek komt voort uit signalen van ouders die zich bij de Nationale ombudsman hebben gemeld. Het gaat daarbij om zaken waarin de verzorgende ouder weigert de omgangsregeling met de niet-verzorgende ouder na te komen. Omdat de verzorgende ouder weigert mee te werken, vraagt de rechter via een ondertoezichtstelling aan Bureau Jeugdzorg de omgang tot stand te brengen. De rechterlijke uitspraken op dit punt kunnen variëren: van de uitspraak waarin de rechter BJZ vraagt te proberen omgang tot stand te brengen tot de uitspraak dat BJZ moet zorgen dat binnen een bepaalde tijd een specifieke omgangsregeling tot stand komt. Maar als ouders niet meewerken, wordt het voor BJZ moeilijk om iets te bereiken.

Ondanks deze rechterlijke uitspraken komt het geregeld voor dat een ouder uiteindelijk het contact verliest met de kinderen. En zo ontstaat er bij de ouders een gevoel van onrechtvaardigheid. Naar verwachting is het onderzoek in de zomer van 2012 afgerond.

Bent u journalist dan kunt u voor meer informatie contact opnemen met: Erna van Eerden (070) 356 36 37 of Yara Backx (070) 356 35 22.

Heeft u vragen over het onderzoek, dan kunt u een e-mail sturen naar omgangs-ots@nationaleombudsman.nl

Reactie Dark horse:

Het artikel hierboven gaat in feite uit van de situatie waarbij de verzorgende ouder de omgang frustreert van het kind met de niet-verzorgende ouder. (Bijvoorbeeld: Papa gaat bij zijn nieuwe vriendin wonen, en moeder probeert uit wraak het kind bij hem weg te houden)

Er is ook nog een ander scenario mogelijk: De verzorgende ouder had een waardeloze partner, (met psychiatrische problematiek?) die nooit naar het kind omkeek en de hele opvoeding overliet aan de andere ouder. Na de scheiding probeert deze niet-verzorgende ouder het kind (in deeltijd) bij zich te krijgen en moeder vreest dat dit het kind zal benadelen. (Papa is uit op wraak omdat mama hem de deur heeft uitgezet, door het kind op te eisen en te verwaarlozen)

Er is de laatste jaren een nieuwe ontwikkeling ontstaan, waarbij de niet-verzorgende ouder het kind heeft toegewezen gekregen door de rechter, omdat de verzorgende ouder het bewust probeerde weg te houden van de ex-partner. Dit is een reactie op hoe het in het verleden vaak ging; de niet-verzorgende partner werd te gauw buiten spel gezet.

Nu is de vraag of deze ‘omkering’ wel zo verstandig is, en of het wel steeds over ‘zielige vaders’ gaat die door hun wraakzuchtige ex buiten de deur worden gehouden en zo geen kans meer krijgen om een deel te zijn van het leven van hun kind. Naar mijn idee komt het net zo vaak voor, dat moeders een terechte angst hebben over het welzijn van hun kind, dat van Bureau Jeugdzorg opeens verplicht met de vader moet omgaan, die in het verleden op geen enkele manier blijk heeft gegeven van enige genegenheid naar het kind. Psychiatrische problematiek kan hierin een rol spelen. Zeker waar het gaat om gevallen van narcisme en psychopathie is het ronduit gevaarlijk om zo’n niet verzorgende ouder zomaar het kind voor het weekend mee te geven.

De vraag is dus: Hoe gaat Bureau Jeugdzorg bepalen welke van de twee ouders nu eigenlijk het echte gevaar vormt voor de ontwikkeling van het kind?

Deze vraag wordt nog moeilijker als we in overweging nemen dat de ouders als volwassen mensen, niet verplicht zijn zichzelf psychiatrisch te laten onderzoeken. Misschien heeft moeder gelijk en heeft vader een ernstige narcistische stoornis. Misschien heeft de vader gelijk en heeft moeder borderline en gebruikt ze het kind om haar pijn en gevoel van afwijzing recht te trekken door zijn nieuwe leven te saboteren. We weten uit de praktijk dat BJZ zich vaak om de vinger laat winden van één van de twee ouders en dat het niet altijd de meest stabiele ouder is die haar ‘zegen’ krijgt. Voor dit soort zaken moeten BJZ-medewerkers vertrouwen op het dubieuze ‘informanten-onderzoek’, waarbij er van beide kanten vuil gespuid mag worden over de andere ouder. En wie zijn de HBO- geschoolde sociaal werkers van BJZ eigenlijk om te bepalen wie er de waarheid spreekt?

Naar mijn idee is het een teken van goede wil, als een ouder die werkelijk om het kind geeft, zichzelf vrijwillig psychologisch of psychiatrisch laat onderzoeken. Hiermee kan voorkomen worden dat het een ‘theater van willekeur’ gaat worden, om te bepalen wie geschikt is om het kind (in deeltijd) te verzorgen. Wanneer één van beide ouders weigert zich te laten onderzoeken, hoeft dat op zich niets kwalijks te betekenen. Maar je kunt er vraagtekens bij zetten waarom iemand dat niet voor zijn kind over zou hebben. Dit zou de rechter kunnen meenemen in zijn oordeel als een aanwijzing dat er mogelijk iets aan de hand is bij de ouder die geen open kaart speelt. Het is in de regel zo, dat de ouder die de minste psychologische gezondheid heeft, het meeste is gebaat bij het persoonlijk ‘bewerken’ van de BJZ-medewerkers, terwijl een objectieve wetenschappelijke benadering deze ouder ‘door de mand’ kan laten vallen.

Sven Snijer

                        Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Tussenstand Jeugdzorg Dark horse 18 - 4 - 2012

C De blog bestaat (18 april 2012) een half jaar en de grens van 27.000 bezoekers is gepasseerd.

C Per dag bekijken tussen de 300 en 400 mensen de misstanden bij Jeugdzorg.

C Er zijn 203 berichten geplaatst bestaande uit artikelen van Darkhorse, ingezonden artikelen, BJZ-nieuws uit de media, internetfilmpjes, brieven aan kamerleden en beleidsmakers, aforismen en gedichten.

C Darkhorse is een permanent platform om ouders een hart onder de riem te steken in de strijd tegen leugen en onrecht.

C Wij berichten over de schandalige manier waarop ouders en kinderen behandeld worden in een systeem dat meer haar eigen belangen behartigt dan dat van de jeugdigen.

                      Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Voormalig Kamerlid PvdA Bouchibti uit felle kritiek op de Partij

Marokkaanse PvdA'er schrijft PvdA aan gort

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2012/04/expvdaer_schrijft_pvda_aan_gor.html

Klabam. Samira Bouchibti (of Abbos als u haar andere paspoort inziet) klapt even een nucleaire bom op de PvdA. In de vorm van een boek. In 'De Islam, de moslims en ik' haalt Samira snoeihard uit naar de partij waar zij tot 2010 voor in de Tweede Kamer zat. In de trant van: ik zat in het sociaaldemocratische rozenhuis en kan je vertellen, het is een puinhoop daarbinnen. Het ontbreekt de PvdA aan een vooruitziende blik, ze zijn vooral bezig om de allochtone achterban niet te kwetsen en hun enige oplossing voor ernstige problemen is doodnegeren. Zoals de Doofpot rond de zedenzaak van onze dochter, die door Marokkaanse kinderen is misbruikt in Slotervaart op de school Signis.

Onze dochter is in traumaverwerkings therapie geweest (AMK probeerde overigens achter onze rug om de therapie tegen te houden, de waarheid mocht niet boven tafel komen). Er werd door de Drs. een PTSS geconstateerd, onze dochter was toen net 7 geworden. Wij hebben vanaf december 2010 de zedenpolitie ingelicht, de gemeente, Lodewijk Asscher (liet ons vallen als een baksteen), AMK, RvdK . We hebben 2 gesprekken gehad op het gemeentehuis met het Kabinet der Burgemeester (zie in de index alle artikelen van Jeugdzorg Dark horse – brief Burgemeester Van der Laan). Onze dochter vertelde dat het misbruik ook plaatsvond met andere kinderen. Twee Marokkaanse zusjes lieten zeer agressief en seksueel overschrijdend gedrag zien. Om maar even expliciet te zijn, vingers in de vagina van onze dochter stoppen, dwingen tot orale seks met jongetjes en meisjes van de klas. Als zij dit niet deed werd ze geslagen. De therapeut en onze arts hebben zich hogelijk verbaasd dat er door niemand van de ‘hulpinstanties’ naar dit gezin is gekeken. Daar moet iets faliekant mis zijn, zei de therapeut.

De gemeente Amsterdam zwijgt nog steeds in alle talen, en wast zijn handen in onschuld. De beleidsadviseuse en de coördinator seksueel kindermisbruik wilden nog niet eens met de therapeut van onze dochter praten. In een mail werd ons medegedeeld, dat 'als wij wilden dat er iemand met de gemeente ging praten die persoon hen maar moest bellen'. Dit geeft de onmetelijke arrogantie van de gemeente weer. Het gaat notabene om seksueel misbruik!!!! De ouders van de kinderen die in de klas van onze dochter hebben gezeten weten nog van niets!!! De PvdA steekt ook een mes in de rug van zijn eigen kiezers, er zijn ook allochtone kinderen misbruikt in de vorige klas van onze dochter. Dat mag natuurlijk niet naar buiten komen. Deze ouders hebben vanwege politiek-correcte gevoeligheden geen recht op de waarheid. Samira Bouchibti was woordvoerder Jeugdbeleid. Volgens haar wilde de PvdA probleemouders niet aanpakken, en deed de partij al snel alsof het 'met al onze kinderen slecht gaat'. De linkse partijen hebben hun mond vol van gelijkheid maar, oei de allochtone gemeenschap vertellen over seksueel misbruik in een 'gevoelig' stadsdeel gaat hen waarschijnlijk een stap te ver. Of je nu een Marokkaanse ouder, Turkse ouder, Chinese ouder of Nederlandse ouder bent, het is vreselijk als je kind wordt misbruikt. Je hebt het recht dat te weten. Als de school Signis de ouders niet wil inlichten, dan is het de taak van de gemeente. De gemeente verschuilt zich achter de onwelwillendheid van de school. Denken ze misschien dat onze allochtone burgers zichzelf niet in de hand kunnen houden? Dat is pas discriminatie! Wat denken ze eigenlijk echt over onze medelanders?

Signis school  (schooljaar 2010-2011) – Slotervaart – ‘gevoelig stadsdeel’ en daarom zwijgt de Linkse Kerk.

Au, zeer pijnlijke conclusie. Maar Samier gaat door: "Hun taboes en vooringenomenheid staan een realistische aanpak van veel problemen in de weg. De PvdA ziet niet dat de meerderheid van de allochtonen zich ook doodergert aan klaplopers onder de allochtone bevolking."

En natuurlijk: "Het zit natuurlijk in hun aard (...) om iedereen te pamperen." Kortom, een samenvatting van alle GeenStijl-topics ooit over de PvdA, maar dan geschreven door een Marokkaanse PvdA'er in boekvorm. De zielige mensen-industrie, het symbolische thee zuipen met probleemtuig, krachtwijken nog verder laten gettoficeren, de verslachtoffering van daders, het idealistische maar compleet naïeve maakbaarheidsideaal en de arrogante elitaire regenteske blik op de wereld. Samira was er in 2010 klaar mee, stapte zelf op en hakt nu met gestrekt been haar partij onderuit in een autobiografisch werk. Bouchibti is de zoveelste allochtoon die niet door de PvdA werd geholpen. Van treurige regencampagnes via Wouter's Angels naar totale deceptie. Voor mensen die echt wat willen veranderen in de samenleving is de PvdA nu eenmaal niet de beste optie. De PvdA is het homeopathische wonderwater onder de politieke partijen: arrogante zelfpromotie maar uiteindelijk steevast een diepe teleurstelling. Dat hoort u dankzij Samira eens van een ander.

Johnny Quid | 21-04-12 | 09:11 | Link |

               Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Overdenkingen betreffende de 'zorg' van Jeugdzorg

        

C Waarom zijn ouders altijd zo blij als ze weer van Jeugdzorg verlost zijn?

C  Waarom komt Jeugdzorg altijd in de rechtzaal met een jurist en niet met een

        diagnost / specialist?

C  Waarom hebben criminelen wel recht op een inhoudelijk onderzoek naar de

        feiten in hun zaak en kinderen niet?

 Doordenkertje: Een slechte advocaat verdient beter…

               Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Politie-Staat in the making....

Laatste nieuws: 23 april 2012

Wederom blijkt dat Jeugdzorg wel degelijk gevoelig is voor forse media-aandacht, bij zaken waarin ze flink geblunderd hebben. Leest u de volgende bericht van Ilja:

Hoi Sven,

Jeugdzorg is bereid te onderhandelen over snelle terugkeer ( lijkt verdomme wel een gijzeling )

Zie ook:

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/03/hartverscheurend-politie-en-jeugdzorg.html

Verzetten tegen Jeugdzorg = ARRESTATIEBEVEL

Oké, nu beginnen de praktijken van Jeugdzorg serieus eng te worden. Het Gelderse gilde van gezinsslopers heeft eerst onder valse voorwendselen de halfbroer en -zus van Ilja uit huis gestolen, begon vervolgens allerlei dreigementen te uiten over de publicatie van de video daarvan op GeenStijl en werd uiteindelijk gewoon in het gelijk gesteld voor de uithuisplaatsing door een kinderrechter die de aantoonbare leugens van Jeugdzorg glashard negeerde. In afwachting van een hoger beroep tegen BJZ heeft Ilja de hulp van de Letse Europarlementariër Tatyana Zhdanok ingeschakeld, die op haar beurt het Letse ministerie van BuZa en BJZ heeft aangeschreven over de zaak. Jeugdzorg is nerveus en grijpt naar zware middelen: Ilja, die zijn broer en zus niet mag zien, moet zich aanstaande dinsdag melden bij de politie in Tiel om te worden verhoord over 'bedreiging en smaad'. Het gaat om dingen die hij gezegd zou hebben op 23 maart, de dag van de uithuisplaatsing. Nu het enge gedeelte: Wat hij precies gezegd of gedaan heeft dat onder 'bedreiging en smaad' valt, krijgt hij pas te horen nadat hij zich gemeld heeft op het bureau, alwaar hij meteen ZAL WORDEN AANGEHOUDEN. OMGWTFKGB? Staan beslissingen van Jeugdzorg aanvechten gelijk aan waxinelichtjes werpen naar de Gouden Koets of zo? Jeugdzorg mag naar hartelust stasimethoden en vriendjespolitiek gebruiken om haar gelijk te krijgen, en de moeder van Ilja heeft na dinsdag nul kinderen meer over omdat ze allemaal in staatsgevangenissen zijn opgesloten. Weet ze ook meteen waarom ze een voormalige Sovjetrepubliek heeft verruild voor een land met een nóg beter geoliede bureaucratische overheidsmachine...

Van Rossem | 20-04-12 | 20:45 | Link |

Link hieronder: arrestatiebevel

http://www.geenstijl.nl/archives/images/sofortmeldenbijdekgbsvp.html

Reactie Dark horse: Dit is hoe we Jeugdzorg kennen. De vertrouwde juridische respons...Niet op de inhoud van je handelen ingaan, maar een jongen laten aanhouden die terechte zorgen heeft over zijn jongere broertje en zusje.

               Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Gezinsvoogd genuanceerd beoordelen???

Hanke Bruins Slot (CDA): gezinsvoogd genuanceerd beoordelen
 
Als het gaat om de rol van kinderrechters in {Maak juridisch duidelijk waarover je het hebt: voogdij of gezinsvoogdij-}voogdijzaken wil het CDA  weten of het mogelijk is dat kinderrechters meer aan {Maak duidelijk en stuur onnozele politici door het te hebben over ‘diagnostische-}waarheidsvinding’ doen. Dat betekent dat ze niet klakkeloos rapporten van bureau  jeugdzorg over moeten nemen bij een beslissing of een kind bijvoorbeeld uit huis geplaatst moet worden {Dus met LJN BD1113 duidelijk maken dat een bewering pas feit is als het diagnostisch rapport erbij zit en dat ook bevestigt: diagnostische...}.

Waarheidsbevinding is {Neen, is een term die ook in het Sr wordt gebruikt, dus juristen leren dat het eerst. Daarom is het handiger om hen, als onnozelen, te sturen door een bijvoeglijk naamwoord te gebruiken dat je wenst dat dit gebeurt!  ...ook} een term uit het strafrecht, en de vraag is of het ook toepasbaar is bij de zaken van de kinderrechter. Vandaar het voorstel van Bruins Slot om via ZonMW of het Wetenschappelijk Onderzoek- en documentatiecentrum (WODC) hier onderzoek naar te laten doen (Alweer met dus uitstel?}. Teeven heeft toegezegd dat hij hierover binnenkort in gesprek zal gaan met de Raad voor de
> Rechtspraak {Uitstellende politici willen natuurlijk weer een zgn. onderzoek. Dat is juist wat we niet willen. We willen erkenning van IVRK art. 24!!!}.

Gezinsvoogden opereren in een spanningsveld {Dat ontstaat door beweren i.p.v. bewijzen. Met beweren kan een verkeerde en schadelijk traject worden ingezet wat we soms aanduiden als justitiële kindermishandeling door BJZ. Met diagnostisch bewijs wordt een kind sneller, effectiever en dus goedkoper ‘behandeld’.  Een gezinsvoogd mag geen zorg verlenen maar is casemanager, en ze is niet diagnostisch deskundig; enkel een specialist/diagnost die aan zijn beroepsethiek voldoet (de cliënt zien en onderzoeken) mag een diagnostisch rapport maken. Een BJZ indiceert slechts en soms slecht: verwijst niet door, onterecht} . Het is altijd een lastig punt om te bepalen wanneer je als {......}voogd in moet grijpen {,tenzij een gezinsvoogd zorgt voor diagnostiek bij een diagnost!}. Als je te vroeg ingrijpt, creëer je een probleem in een gezin dat er nog niet was. Als je te laat ingrijpt, kan dat dramatische gevolgen hebben {dus is het brengen van kennis/deskundigheid in de case noodzakelijk, al decennia lang bekend!}.

Gezinsvoogden krijgen regelmatig stevige kritiek, zoals onlangs nog bij VARA's Ombudsman. Ze zouden meer met machtspelletjes bezig zijn  dan met het belang van het kind {omdat ze niet diagnosticeerden!}. Wat het CDA betreft is er geen plaats in de {........}voogdij voor machtswellustige {......}voogden. Maar we moeten echter niet doorslaan in negatieve kritiek op alle gezinsvoogden, want het zijn van gezinsvoogd {, die niet de gang naar een diagnost maakt,} is een zwaar beroep. Dat zei woordvoerder Hanke Bruins Slot tijdens een algemeen overleg over problemen in de jeugdzorg.

Bruins Slot: 'Een gezinsvoogd heeft een grote verantwoordelijkheid. Sommige {......}voogden hebben echt het gevoel dat ze er alleen voor staan {wat stomheid bewijst bij BJZ, omdat er diagnosten zijn buiten BJZ!: ken de wereld, de hulpverleningswereld!}. Juist hier kan de professionalisering {= het weten dat er diagnosten zijn?}!  in de jeugdzorg winst opleveren.' Zij benadrukte het belang van een goede {universitaire} opleiding, waarbij ze ook pleitte voor meer kansen voor zij-instromers. 'In dit werk is de universiteit van het leven vaak even belangrijk als een rugzak met theoretische kennis.'   Staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie was het op dit punt met haar eens. Hij zegde toe met een brief te zullen komen over de mogelijkheden voor zij-instromers.

Bron:

 http://www.nieuwsbank.nl/inp/2012/04/19/G042.htm  

            Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Youth for Christ en Centrum voor Jeugd en Gezin slaan handen ineen

http://www.destentor.nl/regio/kampen/10880134/Youth-for-Christ-en-Centrum-voor-Jeugd-en-Gezin-slaan-handen-ineen.ece

Auteur: door Bert-Jan Lukje |   donderdag 19 april 2012 | 07:00

KAMPEN - Youth for Christ Kampen en het Centrum voor Jeugd en Gezin gaan samenwerken. De christelijke organisatie kan een hulpverlener van het CJG inschakelen als zij problemen signaleren.

Youth for Christ heeft verschillende activiteiten voor jongeren, zoals Youth Alpha, Youth Beta en SuperWoman. "We bouwen een band op met jongeren, ze delen dingen met ons. Wij willen ze helpen daarbij stappen te zetten in de ontwikkeling", aldus voorzitter Lauris van Eekeren.

Maar in sommige gesprekken komen er bij jongeren ook problemen naar voren. "In sommige situaties moeten we een hulpverlener inschakelen. Daar hebben we nu met het CJG een goede afspraak over gemaakt. Het is soms verstandiger om er een professionele hulpverlener bij te betrekken. Die weten we nu te vinden, we hebben vaste contactpersonen bij het CJG."

Van Eekeren is blij dat hij bij het CJG terecht kan. " Voor ons is een mooie ingang naar het hulpaanbod. Je kan daarin nog wel eens in verdwalen. Nu hoeven we niet meer te zoeken in het zorglandschap." Ook bij het CJG heerst tevredenheid. "Het vergroot de mogelijkheden. Als iemand van Youth for Christ wil overleggen dan kan dat. We willen de drempel verlagen", legt Gerhald Schutte uit.

Van Eekeren ziet dat jongeren in het algemeen veel problemen hebben. "Ik schrik er van als ik zie hoe zo'n groot percentage het is dat met psychische problemen rondloopt. Je hebt te maken met gebroken gezinnen", weet Van Eekeren.

Het christelijke Youth for Christ gaat samenwerken met het neutrale CJG. Is er een verschil in aanpak? "We hebben wel afgetast, maar er is vertrouwen in elkaar."

           Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Antwoord Fred Teeven op Kwaliteitsbrief Jeugdzorg

http://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/dossiers/Kwaliteit_jeugdzorg.jsp?utm_term=Dossiers&utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Ons kenmerk

249408

Naar aanleiding van het verzoek van de algemene commissie jeugdzorg van 3 april jl. (kenmerk 2011Z06853/2012D14723) bericht ik u, mede namens de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, als volgt.

In de uitzending van de VARA-ombudsman op 2 maart jl. kwamen ten volle de dilemma’s tot uiting waarvoor gezinsvoogden zich in hun moeilijke werk <{Men kan clichématig napraten met “moeilijk werk” maar het is niet moeilijk om voorhands door te verwijzen naar een diagnost vóórdat men/BJZ een kind traumatiseert door het niet-valide en diagnostisch ònonderzocht uithuis te plaatsen. Politici dienen geen (na)apen te zijn.}>  steeds weer gesteld zien. De kritiek die in het programma tot uiting komt is ofwel dat te laat wordt ingegrepen of juist te snel <{“Te langzaam” duidt op de ondeskundigheid van BJZ om een diagnost erbij te halen!  “Te snel” duidt op ondeskundigheid in BJZ om door te verwijzen naar een diagnost, en zo het kind te traumatiseren, en het kind in een verkeerde behandeltraject te sturen, wat schaadt!}>.

Op de individuele casuïstiek kan ik niet ingaan. In de uitzending worden vooral situaties getoond waarbij het beeld wordt opgeroepen dat te snel zou zijn ingegrepen.<{Er werd de regering adviserend wel vaker gewezen op voorbeelden waarin het knelpunt ‘diagnostiek vermijden in BJZ’ werd verduidelijkt, snel of langzaam, met advies voor IBAP en andere gespecialiseerde doelgroep-kenniscentra i.p.v. BJZ!}>

Als een kind in zijn huidige opvoedingssituatie wordt bedreigd <{Het kind wordt vaak niet ‘bedreigd’, laat staan in zijn opvoedsituatie, maar BJZ doet dat zo voorkomen}> in zijn of haar ontwikkeling, maakt de gezinsvoogd <{“gezinsvoogd” komt pas ná uitspraak OTS en dat is al te laat!}> steeds weer de afweging <{Dat doet de gezinsvoogd niet in de praktijk! Dit is slechts p.r.-praat, overgenomen van BJZ.}> : is het kind beter af in het gezin bij zijn ouders/verzorgers <{Om PAS en LC e.d. te vermijden, natuurlijk is het diagnostisch ononderzochte kind daar beter af, met zo nodig begeleiding!}>, of is het kind beter af als het uit huis geplaatst wordt <{met welke motivering en diagnostisch bewijs?}> ? Deze professionele <{“professioneel”= brood-verdienend, en hier niet ‘deskundig’, want op sociaal werksters-niveau, niet beëdigd voor rechter, en niet onder tuchtrechtnormering! Hier is sprake van na-apen van de p.r.-praat van BJZ.}> afweging wordt gemaakt op basis van de Deltamethode <{die niet werkt omdat, en dat moet de regering na alle brieven nu wel weten, de gezinsvoogd – dus na OTS al – de inbreng van de ouders gepolariseerd redigeert, verdraait en insinuaties toevoegt.}> . Als de gezinsvoogd tot de conclusie komt dat het kind beter af is als het uit huis geplaatst wordt, vraagt hij of zij na collegiaal overleg <{aan het team die de cliënt niet gezien en onderzocht hebben of tegen de beroepsethiek in...}> een machtiging aan bij de kinderrechter <{iets wat voortaan de RvdK maar weer moet doen met eigen onderzoek met diagnost!}> . De kinderrechter toetst de gronden <{niet echt omdat de rechter geen psycholoog is en niet kijkt of er een diagnostisch valide rapport áánwezig is, en de rechter heeft veelal geen tijd voor de inbreng van de ouders...}> van het verzoek tot uithuisplaatsing en geeft al dan niet een machtiging af. Omdat de keuzes die gemaakt worden ingrijpend kunnen zijn, is er op die keuzes soms kritiek <{omdat op een zitting voor UHP niet wordt afgewogen (in motivering) tussen de vermeende bedreiging die een sociaal werkster ziet en het feit dat een uithuisplaatsing (UHP) schadelijk ís voor een kind, en trauma’s kan opleveren, wat juist slecht is voor de psychische ontwikkeling en gehechtheid van een kind, dat recht heeft op IVRK artikel 24. De gezinsvoogd is niet beëdigd, is niet afhankelijk van tuchtrechtelijke normering en beroepsethiek, en is vaak afwezig op de zitting. Stukken ontbreken. Er is geen ‘diagnostische afweging’ op een rechtszitting. – Echte diagnose leidt tot bezuinigen!}> .

In dit kader verwijs ik u tevens naar de brief van 8 november 2011 (Kamerstukken II, 2011/12, 3183, nr. 142). In deze brief hebben de staatssecretaris van VWS en ik in het kader van de komende stelselherziening aangekondigd om voorwaarden te stellen aan de decentralisatie van jeugdbescherming en -reclassering, zodat bij ingrijpen van overheidswege aan specifieke voorwaarden <{na decennia specifieke voorwaarden? Die strijdig zijn met IVRK 24 en niet hoogwaardig gedefinieerd zijn zoals een BIG-geregistreerde arts wel moet? Onderbuikgevoel?}> wordt voldaan. Deze voorwaarden betreffen onder andere kwaliteitseisen aan aanbieders van jeugdbescherming en -reclassering (certificering) <{op BIG-niveau?}>. In de aangekondigde brief over de stelselherziening zal ik hier nader op ingaan.

In aanvulling hierop bericht ik u dat een richtlijnenprogramma wordt ontwikkeld dat professionals <{wanneer wordt onder “professionals” wel deskundigen verstaan op BIG-niveau?}> handvatten biedt bij de besluitvorming. In 2012 wordt gewerkt aan de totstandkoming van richtlijnen voor uithuisplaatsing en crisisplaatsing <{...Wat enkel bij genormeerd en diagnostisch onderzoek door de RvdK zou moeten gebeuren, waar echte èrnstige schade thuis ook met begeleiding van hoogwaardige hulpverlening te verwachten is, èn afgewogen tegenover de te verwachten schade door het uithuisgeplaatst-zijn (Jeugdpsychiater mw. dr. W. Janssen-Breederveld). De RvdK zou dan niet naar huidig protocol informatie van BJZ of CJG mogen overnemen, maar hoogwaardiger handelen dan het sociaal-werk-niveau van BJZ.}>.

Daarnaast wordt hard gewerkt aan de implementatie van het Actieplan Professionalisering in de Jeugdzorg <{...wat niet kan omdat jeugdzorgwerkers geen universitaire studie hebben en (het ontbreken van) diagnostiek het knelpunt vormt in de huidige ‘jeugd-zorg’. = Een cursusje van enige weken maakt geen diagnost!}> . De wettelijke regeling om te komen tot verplichte registratie van de jeugdzorgwerkers (HBO) en de gedragswetenschappers (WO) met <{genormeerd op BIG-niveau-}> tuchtrecht <{inclusief het beëdigen van die jeugdzorgwerkers die OTS of UHP willen, en hun aanwezigheid op de zitting verplichtstellen}> als sluitstuk zal rond het kerstreces in openbare consultatie worden gegeven. Ik verwijs u in dit verband naar de brief ‘kwaliteitsbeleid voor de brede zorg voor jeugd’ van 2 april jl. die de Staatssecretaris van VWS u mede namens mij heeft toegezonden.

Tenslotte verwijs ik u naar de recente antwoorden die de Staatssecretaris van VWS, mede namens mij aan uw Kamer heeft gestuurd op vragen van het lid Kooiman (ingezonden 6 maart 2012, vraagnummer 2012Z04201) <{Kamervragen die niet gespecialiseerd maar afleidend waren van waar het om gaat: het kinderrecht tot diagnostiek, dat BJZ veelal vermijdt ondanks de vraag van gezinsleden of te verwachten noodzaak; IVRK 24. Het BJZ-handelen is daarom nu in strijd met grondwet 94.}>.

De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,

F. Teeven

 

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

 

Live debat over Jeugdzorg- Troelstrazaal

http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/live_debatten_commissiezalen/player.jsp?zaal=N 204&title=Troelstrazaal&analoog=Troelstra117&adsl=Troelstra116

Misbruik term 'belang van het kind'

http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2008/09/160.html

Wie is er nu tegen het belang van het kind? Niemand toch?

Conclusie: wie zich daar toch op beroept om zijn daden, beleid of beslissing te motiveren komt blijkbaar argumenten tekort.

Kinderbeschermers leggen een overdreven nadruk op het belang van het kind. Met dat argument claimen kinderbeschermers het octrooi op het gelijk. “Wie niet vóór ons is, is tégen het kind”, zeggen zij eigenlijk (en zelf geloven zij daar heilig in). Dat kàn natuurlijk niet in een rechtsstaat. De alarmbellen zouden moeten gaan rinkelen bij ieder inroepen van het belang van het kind-argument. Toch is het belang van het kind al decennia lang de niet om nadere motivering vragende, politiek correcte dooddoener van autoriteiten bij letterlijk elk debat, elke beslissing over kinderen.

Wie kritiek heeft op wat kinderbeschermers of kinderrechters doen of beslissen vindt altijd dat belang-van-het-kind-argument tegenover zich. Wie in de valkuil trapt om dat argument serieus te riposteren om toch zijn kritiek te verdedigen neemt zijn toevlucht tot een strategie van relativering en gaat wijzen op “ook andere belangen”. Niet doen dus. Niet relativeren, maar verwerpen, want het “belang van het kind-argument” is een drogreden, een valse discussiemethode die de aandacht afleidt van de kern van de kritiek. Trap er niet in! Het debat moet gaan over transparantie en “accountability” (rekenschap) en over kernvragen als: “Is uw interventie dwingend noodzakelijk in de zin der wet?”, “Heeft u zorgvuldig onderzoek gedaan?”, “Spreekt u de waarheid? Kunt u dat bewijzen? Heeft u distantie?”, “Is uw optreden adequaat, effectief of misschien juist wel contraproductief, de juiste aanpak voor het probleem?” Immers, als er ruimte is voor leugen en misleiding waarmee willekeur van autoriteiten gemakkelijk wordt toegedekt, wat heeft het dan voor zin om te twisten over het belang of de belangen van het kind? Kinderen hebben recht op “Een rechtsstaat voor het kind”.

Op maandag 22 september 2008 zond de actualiteitenrubriek EénVandaag over Jeugdzorg een schokkende reportage uit:

Kritiek op nieuwe aanpak Jeugdzorg.

Bron: ÉénVandaag - 22-09-2008

· Videolink

Sinds de tragische dood van Savanna is er veel veranderd bij Jeugdzorg. Kinderen worden nu veel sneller uit huis geplaatst, vorig jaar zelfs 3000 meer kinderen dan het jaar er voor. Deskundigen twijfelen nu echter aan deze nieuwe aanpak. Volgens hen worden de kinderen nu in een soort over-reactie te snel uit huis gehaald. We volgen een gezin waarbij de afgelopen periode twee kinderen uit huis zijn geplaatst.

Presentatie: Margriet Vroomans.

De casus:
Vader en moeder Van Elst ervaren in hun gezin (dochter van 12, zoon van 9) een probleem met hun dochter: zij heeft last van smetvrees. De ouders willen dat aanpakken vóór zij aan haar middelbare school begint. Vader en moeder hebben passende hulp gezocht en denken die gevonden te hebben bij een instituut voor Psychiatrische Dagbehandeling – voor beide pubers, want zij maakten zoveel ruzie. Over de aard van de dagbehandeling van de kinderen bevat het programma geen informatie, evenmin over psychiatrische stoornissen bij de kinderen.

Het instituut voor dagbehandeling roept bij beide kinderen grote aversie op, maar hun aversie wordt niet serieus genomen. Het instituut twijfelt blijkbaar niet aan zichzelf en zonder vertrouwensbasis van de beide kinderen wordt de behandeling voortgezet.

De kinderen worden wanhopig dat hun aversie tegen de (psychiatrische!) dagbehandeling geen gehoor vindt. In theatrale bewoordingen en gedragingen verwijzen zij thuis (in woord en spel) naar zelfmoord.

De ouders kaarten dit aan bij een van de behandelaars. Als de ouders weg zijn doet deze heimelijk aangifte van zelfmoorddreiging bij Jeugdzorg.

Zonder onderzoek overvalt de Kinderbescherming het gezin en haalt de kinderen met de politie uit huis en brengt hen naar een geheime plaats. Vervolgens gaan Jeugdzorg en Kinderbescherming op zoek naar onderbouwing voor hun actie.

Bij de psychiater van de dagbehandeling kan Jeugdzorg die gewenste onderbouwing niet vinden: geen sprake van acuut gevaar van suïcide. Dan maar naar andere deskundigen. Op basis van een door Raad of Jeugdzorg gefabriceerd verhaal, en zonder de kinderen gezien te hebben, verklaren die andere deskundigen telefonisch aan Jeugdzorg of Raad dat sprake is of kan zijn van suïcidegevaar en van seksueel misbruik.

Het gefabriceerde verhaal en de verklaring van de andere deskundigen wordt voorgelegd aan de kinderrechter, terwijl het ontkennende rapport van de voor de behandeling verantwoordelijk psychiater wordt achter gehouden. De kinderrechter geeft aan Jeugdzorg de gevraagde definitieve machtiging uithuisplaatsing.Micha de Winter (Hoogleraar Pedagogiek) wijst er in de uitzending op dat Jeugdzorg is doorgeslagen na "Savanna". Er moet, zo zegt hij, niet alleen naar het belang van het kind gekeken worden, maar ook naar het belang van het gezin of van de ouders.
Dan reageert Tweede Kamerlid Mirjam Sterk (CDA) op de casus. Haar conclusie is verbijsterend:

1.      Er moet meer hulpverlening komen voor de achterblijvende ouders.

2.      Er moet meer hulpverlening komen voor kinderen in de thuissituatie.

3.      Van alle hulpverleners die zich met een gezin gaan bemoeien moet er één eindverantwoordelijk worden; de wethouder moet daarop “afgerekend” kunnen worden.

4.      Er moeten meer gezinsvoogden worden aangesteld want zij hebben het veel te druk.

Dat de zaak ontspoord is schijnt niet tot haar door te dringen.

Conclusie:
Waar ging deze casus ook weer over?

·        De ouders zochten en kregen hulp - psychiatrische dagbehandeling voor hun kinderen. (Vraag: was er dan sprake van een psychiatrisch probleem?)

·        De hulp werkte averechts - het probleem werd groter.

·        In plaats van eigen falen in overweging te nemen als oorzaak lieten de hulpverleners de kinderen uit huis halen.

·        De kinderrechter liet zich, als een soort collega van Kinderbescherming en Jeugdzorg, misleiden en bekrachtigde de uithuisplaatsing.

Wacht u voor inschakelen van hulp of opvoedingsondersteuning (zoals straks Rouvoets Centrum voor Jeugd en Gezin in uw gemeente).

Politieke correctheid
Karakteristiek is de reactie van de politiek (bij monde van Mirjam Sterk, CDA): Bij falen van de remedie: méér van hetzelfde.

Over meerdere decennia bezien blijkt "de politiek" met een navrante vorm van estafettewetgeving bezig te zijn, met het kinderbeschermingsgedrocht als estafettestokje:

·        In de eerste helft van de vorige eeuw was de (toenmalige) Voogdijraad uitgegroeid tot de meest gehate institutie van het land. De volksmond sprak van "Kinderdief" (voor die tijd een gedurfd scheldwoord).

·        In 1954 heette het in de wet tot reorganisatie van de Voogdijraden, in parlementair understatement: "dat een wijziging van de naam wel wenselijk is, al ware het slechts, omdat de naam "voogdijraad" bij het publiek langzamerhand een minder gunstige klank gekregen heeft, hetgeen aan het werk van de raad niet ten goede komt". De Voogdijraden werden vervangen door de Raden voor de Kinderbescherming.

·        In de 90-er jaren leidde het optreden van de Raden voor de Kinderbescherming tot een Zwartboek Kinderbescherming en tot de roep om een parlementaire enquête. De Staatssecretaris stelde een Commissie Gijsbers in. De Tweede Kamer stelde de Commissie Vliegenthart in. Dat leidde tot een formeel klachtreglement (een stoplap), tot hervorming van de OTS (meer macht voor gezinsvoogdij-instellingen), wet op de jeugdzorg en uiteindelijk tot Bureau Jeugdzorg dat in de frontlinie vóór de Raad voor de Kinderbescherming werd geplaatst, geflankeerd door Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK).

·        Inmiddels wordt er een Minister voor Jeugd en Gezin achtervolgd met ambivalente publiekshaat tegen het Bureau Jeugdzorg en wordt een nieuwe bureaucratische laag ingevoerd: in elke gemeente een of meer Centra voor Jeugd en Gezin. Met nieuwe wapens om tegen de ouders in te zetten: elektronisch kinddossier en verwijsindex. Alle artsen, leraren en onderwijzers, maatschappelijk werkers, vroedvrouwen enz. enz. worden onbezoldigde opsporingsambtenaren: méér van hetzelfde. Gevolg: wachtlijsten, meer geld, meer wachtlijsten, nog meer geld enz.

Wat dan?
Voor de hand ligt de vraag wat er dàn moet gebeuren.

Dat is de verkeerde vraag.

De Eén-Vandaag-casus noopt, op alle niveaus, van politiek tot werkvloer, enkel tot de nimmer gestelde vraag: "Waar zien wij het fout?" Het antwoord op die vraag luidt: "Wij moeten ophouden met ons te verschuilen achter het Belang van het Kind als rechtvaardiging van hulpverlening". Bekommernis om het belang van het kind mag ons nooit verleiden om de waarheid geweld aan te doen, rechters te misleiden, ouders als lastige, maar verder irrelevante entiteiten te beschouwen.

Wij moeten terug naar een rechtsstatelijker houding, waarin de integriteit van het ouderschap weer wordt gerespecteerd en Staatsopvoedingsverantwoordelijkheid in de ban is. Dat betekent: Hulpverleners zíjn niet "verantwoordelijk" voor de kinderen van burgers. Ook justitiële ambtenaren (Rechters, Raad voor de Kinderbescherming, Jeugdzorg) zijn dat niet. (Semi-)ambtenaren zijn dienaren van de Rechtsstaat. Zij bedriegen niet, zij vervalsen niet, zij misleiden de rechter niet, zij zijn deugdzaam en zelfkritisch, zij respecteren de autonomie van de burgers, zij bewaren distantie. Hun optreden wordt door niets anders gerechtvaardigd dan door de deugdelijk en rechtsstatelijk aangetoonde noodzaak tot interventie. Kortom: zij allen gedragen zich “magistratelijk”, en dan niet voor de Bühne maar oprecht. Zij dienen zich te realiseren dat zij nooit alle ongelukken met kinderen kunnen voorkomen, zelfs niet al zouden zij alle burgerkinderen opsluiten in tehuizen.

Dat vergt een andere filosofie, hermetisch schotten tussen kinderbescherming en jeugdhulpverlening en decimering van de budgetten.

Leiden, 25 september 2008

Mr Ir P.J.A. Prinsen, oud-advocaat Familierecht

http://peterprinsen.nl

 

                Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Update - Open brief Eerste Kamer advocaat Prinsen

De Open brief van Mr.Ir. P.J.A.Prinsen aan de Eerste Kamer wordt imiddels door veertien advocaten ondersteund. Dat is goed nieuws, maar het mogen er nog wat meer zijn om een duidelijk signaal af te geven aan onze volksvertegenwoordigers, dat ouders met de Wet zorg voor jeugd die een verdere aantasting van hun rechtspositie betekent, geen genoegen nemen. Voor wie nog niet van de brief op de hoogte is, geven we hier nog een keer de link.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/belangrijke-oproep-mail-aan-uw-advocaat.html

Mr. Ir. P.J.A. Prinsen vraagt ouders om met hun eigen advocaat contact op te nemen, zodat deze vervolgens een mail met 'Akkoord' kan sturen, om daarmee aan te geven de inhoud van de brief te ondersteunen.

                Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Analyse - Digitale dossiers

http://www.ouders.nl/mana2012-ekd.htm

Analyse - Digitale dossiers

 
13 april 2012

Waarom is dat Elektronisch Kind Dossier (EKD) waar u aan meewerkt nou zo bezwaarlijk? Dimitri Tokmetzis legt het haarfijn uit. 

Met profilering is niemand geholpen

door Dimitri Tokmetzis
 
Er is de laatste jaren veel gesust. Ministers en hulpverleners verklaarden plechtstatig dat het Elektronisch Kind Dossier (EKD) niet meer is dan de digitale versie van een papieren dossier. Dat is niet waar. En die bezweringen zijn zorgwekkend. Want weten de verantwoordelijken eigenlijk wel wat ze aan het doen zijn, met al die informatie over u en uw gezin?

Onbegrip
Een paar jaar terug sprak ik met het hoofd jeugdgezondheidszorg van het RIVM. Zij was verantwoordelijk voor de Basis Data Set, een lijst met 1500 vragen die in het EKD (thans: Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg, kortweg DDJGZ) zijn opgenomen. Ik merkte een zeker onbegrip bij haar. Waarom stelde ik de vragen en de Basis Data Set ter discussie?
De vragen vormden de weerslag van lange brainstormsessies van professionals. Het waren vragen als: hoe zwaar is het kind en hoe lang? Maar ook vragen als: wordt er thuis gerookt, hebben de ouders een psychiatrisch verleden? Is er open water in de buurt? Zijn de normen en waarden van het gezin in overeenstemming met de dominante cultuur? Welke geloofsovertuiging hebben de ouders?
Ik stelde dat veel van deze vragen voor meerdere uitleg vatbaar waren, en vaak niet relevant leken. Wat is in minderhedenland Nederland 'de dominante cultuur'? En waarom moet dat per se worden vastgelegd? Het hoofd antwoordde hierop dat al die vragen risico's aan het licht konden brengen, en dat de antwoorden nu al in het papieren dossier terecht komen. Daarmee was voor haar de kous af. Maar niet voor mij.

Digitaal dossier heeft eigen dynamiek
Ja, het EKD is deels een dossier zoals de oude papieren versies die op het consultatiebureau lagen te verstoffen. Maar een digitaal dossier heeft zijn eigen dynamiek. Met behulp van de Data Basis Set wordt informatie op een uniforme manier ingevoerd. Dat maakt het voor software mogelijk om die informatie geautomatiseerd te doorzoeken en te wegen. Het EKD is bovenal een instrument dat risicoprofielen produceert.
Een risicoprofiel is eigenlijk niet meer dan een categorie, een soort kind waar je een kansberekening aan hangt. Een kind met een laag risicoprofiel heeft weinig kans op opvoedproblemen. Een kind met een hoog risicoprofiel juist veel. Zo'n kind houd je dus in de gaten.

Automatische profilering
Er zijn al EKD-systemen die deze profilering automatisch verzorgen. Ieder kind dat ingevoerd wordt, wordt door een algoritme bekeken, gewogen, en van een kleur voorzien: wit, oranje of rood.
Als een kind een rood kleurtje krijgt, wordt er meteen naar gekeken. Belangrijk is dat de software een deel van de beslissing overneemt. De software doet een voorselectie waarop de hulpverlener handelt. In het tijdperk van papieren dossiers was dit onmogelijk.
Het EKD is overigens niet het enige systeem dat zo werkt. De Verwijsindex, het politiesysteem ProKid, en sommige volgsystemen op de peuterspeelzaal en op scholen werken net zo. Er worden gegevens ingevoerd van een kind, die worden automatisch gewogen of vergeleken met een gemiddelde, en vervolgens rolt er een score uit waar de hulpverlener, begeleider of docent iets mee doet.
Het is mijn indruk dat hulpverleners zich steeds meer laten leiden door dit soort scores. De vraag is of dit een goede ontwikkeling is. Ik denk het niet.

Drie bezwaren
Ten eerste verlies je met uniformering veel informatie. Een digitaal dossier stelt strakke eisen aan de manier van invoeren. Er is vaak weinig ruimte voor contextgevoelige informatie. Dat is het wrange van dit soort informatiesystemen: in plaats van meer informatie te vergaren over een gezin, verlies je juist veel.
Ten tweede is de kans op fouten groot. Als bestanden verkeerd worden gekoppeld, of als er fouten worden gemaakt in het invoeren, klopt de risicoscore niet. Terwijl hulpverleners zich wel door zulke scores laten leiden.
Ten derde is het de vraag in hoeverre die risico-afweging klopt. Zijn risico's altijd wel risico's? Daar is verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Kindermishandeling komt vaker voor bij armoede dan bij welstand. Er is dus sprake van een correlatie (samenhang). Maar dat wil nog niet zeggen dat er sprake is van een causaal verband. Armoede leidt niet automatisch tot mishandeling. Correlatie en causaliteit worden continu door elkaar gehaald.

Blinde pionnen in een gevaarlijk spel
Het heeft mij altijd verbaasd dat hulpverleners zich zoveel autonomie laten afsnoepen, zonder dat daar aanwijsbaar betere zorg voor terug is gekomen. Het doel van deze systemen is preventie, maar zoals de laatste prevalentiestudie kindermishandeling laat zien, is van een afname van het aantal mishandelingsgevallen (tussen 2005 en 2010) geen sprake. Wel is er een toename van het aantal meldingen. Daar zullen ongetwijfeld veel false positives tussen zitten.
Techniek en profileren kunnen waardevolle instrumenten zijn om kinderen te helpen. Het is dan wel belangrijk dat hulpverleners weten wat die techniek en wat dat profileren precies behelzen. Als ze dat niet weten, zijn ze niet meer dan blinde pionnen in een gevaarlijk spel.

Dimitri Tokmetzis
p/a mailto:redactie@ouders.nl?subject=Opinie_Tokmetzis

Dimitri Tokmetzis is hoofdredacteur van het weblog Sargasso en sinds kort jonge vader. Lees zijn boek:  

De digitale schaduw
ondertitel: Hoe het verlies van privacy en de opkomst van digitale profielen je leven beïnvloeden
door: Dimitri Tokmetzis
uitg.: Unieboek Het Spectrum
ISBN: 9789000306343

Online bestellen bij BOL.com

Filmpje

Voorpublicatie: Het geprofileerde kind 

               Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html