En weer één gesneuveld...

Nadat Jeugdzorg Dark horse eind februari veel aandacht besteedde aan de
cursus Waarheidsvinding en Leugenherkenning van het bedrijf Mind Profit is
er heugelijk nieuws te melden.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2013/03/brief-aan-bamw.html

De brief van JDH aan de Raad van Toezicht van beroepsregister BAMw heeft ertoe geleid dat Mind Profit de cursus volledig heeft teruggetrokken. BAMw biedt de cursus dus niet meer aan, in het kader van de beroepsregistratie van jeugdzorgwerkers.

Inmiddels heb ik de eigenaar van Mind Profit gesproken en hij bevestigde mij dat de cursus naar aanleiding van publicatie op JDH is teruggetrokken. Hij is niet zo blij met ons....
 
Op zijn website:

http://www.mindprofit.nl/Mindprofit/Eric_Senssen.html  stelt Senssen dat hij in de leer is geweest bij Paul Ekman over Micro-expressies en Eric bij Mark McClish om leugens te kunnen herkennen door wat mensen zeggen en schrijven. Ik heb het hele web afgezocht, maar kan niets zinnigs vinden. Wie zijn zij en op welke (pseudo) wetenschap baseren zij zich?
 
Waar ik wel zinnige en onderbouwde feiten en conclusies aangaande leugenherkenning/detectie en waarheidsvinding kan vinden is op het FP Blog van Dr. Ewout Meijer

 http://fpblog.nl/author/forensischepsychologie/ 

en ook op deze website vind u nuttige publicaties http://www.personeel.unimaas.nl/eh.meijer/backup/index.htm

Publicaties op beide blogs tonen aan dat er totaal geen wetenschappelijke
onderbouwing is voor leugenherkenning.

DD (Team Jeugdzorg Dark horse)

Update: 15 december 2016

Reactie Jeugdzorg Dark horse:

Mijn hart loopt niet over van compassie. Als Jeugdzorg Dark horse niet op 21 november 2016 op Twitter had gewaarschuwd voor dit spel en later de deskundigen dan had mevrouw Duijzer het spel uitgerold op alle (basis)scholen in Nederland. €1.499,- per leerkracht, tel uit je winst. Nu ik lees dat mevrouw Petra Duijzer ondanks de terugtrekking van Stichting Kinderpostzegels (de subsidie is ingetrokken) toch vrolijk doorgaat met het promoten van dit spel is al mijn compassie het raam uit. http://www.meldcodespel.nl/16feb/

http://www.ad.nl/dossier-nieuws/bordspel-voor-seksuele-weerbaarheid-gevaarlijk-en-onbewezen~a72cc997/

Geachte mevrouw van Kralingen,

Zoals u weet, hebben wij twee weken geleden contact opgenomen met de Stichting Laat je horen over het spel Safe Kids. Na grondige bestudering van het spel en een gesprek met de aanvrager, hebben wij besloten dat het spel en de training niet voldoen aan onze kwaliteitseisen en het project anders is uitgevoerd dan afgesproken.

Wij hebben vervolgens de voor ons gebruikelijke procedure gevolgd, op basis van het contract. Wij hebben besloten onze subsidie in te trekken, het spel terug te halen en de getrainde hulpverleners te informeren. We hebben deze beslissing genomen, omdat het belang van kinderen bij ons altijd voorop staat.

Dit is een pijnlijke beslissing voor mevrouw Duijzer. We vragen derhalve ook úw zorgvuldigheid en compassie, ook in de communicatie en op social media.

Mocht u nog vragen hebben, dan kunt u ons altijd bellen.

Met vriendelijke groet,

Karin Matthijsse
programmacoördinator Veilige Toekomst en Onderzoek

--------------------------------
Schipholweg 97, 2316 XA  Leiden
t. 071 525 98 19
--------------------------------

Waarom geen Opvoedpoli?

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2013/04/laat-het-geen-grap-zijn.html

Door Erik Gerritsen (auteur van deze column) op 3 april 2013 10:55

Naar aanleiding van de vele ondersteunende reacties die ik heb mogen ontvangen naar aanleiding van deze column heb ik nog eens goed nagedacht over mijn voornemen om te stoppen met mijn columns. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik door moet gaan. Dus volgende week gewoon weer een nieuwe column. Ik wil iedereen hartelijk danken voor de reacties die mij hebben geïnspireerd om de handschoen te blijven oppakken in plaats van de handdoek in de de ring te gooien. Aangezien ik aan het zelfonthullend niveau van de gebruikelijke anonieme reacties niet kan tippen, laat ik het wat dat betreft daarbij.

Redactie Jeugdzorg Dark horse: (Commentaar op Binnenlands Bestuur geplaatst) Ik geloof niet dat dhr Gerritsen met deze schijnbeweging zijn imago veel goed heeft gedaan. Dat de kritiek op Gerritsen, van verschillende personen die leven onder het jeugdzorgschrikbewind (of die er anderzins van kunnen getuigen), niet altijd direct betrekking heeft op de inhoud van zijn columns, maar eerder op de algemene jeugdzorgcultuur mag door veel lezers op deze site als hinderlijk worden ervaren, maar dat is dan maar  zo.  

Gerritsen presenteert zich als een jeugdzorg-uithangbord, dus daarmee wordt hij de kop van jut voor een aantal mensen, die het gevoel hebben dat ze na in alle procedures te zijn vastgelopen, geen ander mogelijkheid hebben om hun machteloze woede te uiten tegen dit onderdrukkende systeem, dat een eufemisme is voor hulpverlening. 

Een ouderondersteuner merkte heel terecht eens op: 'Is het niet vreemd dat jeugdzorg altijd met een jurist naar de zitting komt, en nooit met een gedragswetenschapper?' Dat vat het mooi samen. Jeugdzorg als een juridisch dwangsysteem dat ten koste van alles (ook ten koste van kinderen) haar zin zal doordrijven.  

Zolang Gerritsen de hete hangijzers in de jeugdzorgdiscussie uit de weg blijft gaan; waarheidsvinding, art.35UvB.WJz alternatief gesteld, weigering kinderen integraal diagnostisch te (laten)  onderzoeken, gezinsvoogden met te weinig levenservaring en zelf zonder kinderen (alles uit een boekje), een slechte klachtenafhandeling, het verkeerd inlichten van kinderrechters (zaak Yunus- achterhouden radiologisch rapport), etc, zullen andere mensen of hij dat leuk vindt of niet, hem die dingen voor de voeten blijven werpen.  

Dat is inderdaad niet de frisse, vrolijke discussie die hij zelf voor ogen had, toen hij met zijn columns begon en naar ik constateer zal hij daartoe weer een nieuwe dappere poging doen, maar de feitelijke werkelijkheid zal tenslotte de virtuele jeugdzorg die alleen bestaat in de hoofden van bestuurders en beleidsmakers en misleide politici achterhalen.  

Nu al heeft Vera Bergkamp (D'66) het over waarheidsvinding, vandaag in de Tweede Kamer discussie over beëdiging van zittingsvertegenwoordigers (om leugens van Gezinsvoogden tegen te gaan) en hoogleraar Jo Hermanns pleit in de SoziO SPH voor afschaffing van de lange rij van ketenpartners. Zorg in een kleine cirkel om het gezin heen dus.  

Niet dat totalitaire plan van Gerritsen en Hilhorst in Amsterdam, waar een absolute controle door professionals in een gesloten systeem van gezondheidszorg, school, jeugdzorg etc, de integriteit van het individuele ouderschap volledig ondermijnt. Een sociale dictatuur (en ik kies die woorden alleen als ik ze echt van toepassing vindt!) met als excuus kostenbesparing. Dat is letterlijk en figuurlijk, goedkoop.  

Het meest bedrieglijke aan deze ontwikkeling, is dat in feite met de infiltratie van jeugdzorg in de Amsterdamse scholen (want Ouder en Kind-adviseurs zijn gewoon jeugdzorgwerkers) er de dreiging is van de juridische molen van jeugdzorg. Een groot gevaar voor ouders en kinderen, dat volledig zou kunnen worden afgewend wanneer daar de Opvoedpoli voor in de plaats zou komen, waar ouders wél tevreden over zijn.  

Maar die proberen ze er in Amsterdam buiten te houden, want die werken snel, effectief en goedkoper, zonder onnodig uithuisplaatsen van kinderen,  wat uitsluitend bij echte mishandeling zou mogen gebeuren, en niet zoals nu op basis van BJz vermoedens en suggesties... 

Echt onderzoek naar kindermishandeling (onvermengd met zogenaamde 'hulp' van BJz), zou weer geheel de taak moeten zijn van de Raad voor de Kinderbescherming, op voorwaarde dat ze aan waarheidsvinding doen en ouders niet kunnen weigeren het kind integraal op wetenschappelijk niveau te onderzoeken, als deze daarom verzoeken. 
 

Jeugdzorg zou in zijn geheel kunnen verdwijnen wanneer ouders via de huisarts worden doorverwezen naar Opvoedpoli, Home-start (vrijwilligers opvoedhulp van mensen die zelf kinderen hebben!), of naar een diagnostisch specialist en als de Raad voor de Kinderbescherming wordt opgeschaald naar wenselijk niveau. Want nu zijn ze in hun ‘controlerende functie’ voor 80% de naprater van jeugdzorg en dat kan beter.

 

Sven Snijer

Wat is er mis met het systeem? - deel 2

130402 Wat is Er Mis Met Het Systeem Deel Twee 02042013 by svensnijer

 

Het Syndroom Van de Verstoorde Symbiose 091106 by svensnijer

'Jeugdzorg moet af van het systeem met alwetende professional'

http://www.sozio.nl/jeugdzorg-moet-af-van-het-systeem-met-alwetende-professional/1024924

 

'Jeugdzorg moet af van het systeem met alwetende professional'

‘De jeugdzorg moet af van het systeem van de alwetende professional. Dat vindt Jo Hermanns, adviseur jeugd en beleid. Hij zegt dat in een interview met Sozio-SPH dat in het aprilnummer verschijnt. 

Hermanns is belangrijk pleitbezorger van Wraparound Care, een model in de jeugdzorg waarin de eigen kracht van het gezin centraal staat.

 

De jeugdzorg wordt volgens Jo Hermanns teveel gestuurd door professionals die weten wat goed is voor cliënten. De denkwijze is dat professionals analyseren wat er misgaat in het leven van hun cliënten, een plan maken om dat aan te pakken en te veranderen. Dat hoeft op zich niet slecht te zijn vindt Hermanns, maar zo’n benaderingswijze kent volgens hem twee problemen. ‘Het leidt allereerst niet tot oplossingen waar mensen iets aan hebben. De inzichten van professionals voegen niets toe aan wat mensen al weten. Dat je bijvoorbeeld goed moet communiceren, dat je kinderen niet alleen moet straffen, dat je aandacht moet aandacht aan je kinderen.’ Een tweede probleem ontstaat volgens Hermanns doordat er meerdere professionals bij de hulpverlening betrokken zijn. ‘Door de verschillende professionele perspectieven, ontstaat er een gebrek aan coherentie bij de oplossing van de problemen van gezinnen.’ 

Niet adequaat opgelost 

Niet zo verwonderlijk, zo betoogt Hermanns, dat in zo’n jeugdzorgsysteem dat we in Nederland kennen, waarin de regie ligt bij de professional, opvoedingsproblemen niet adequaat worden opgelost. Dat er onevenredig veel kinderen opgroeien in residentiële instellingen terwijl we al jaren pleiten voor minder uithuisplaatsingen, en dat Nederland na koploper is wat betreft het aantal jeugdigen dat in een justitiële jeugdinrichting verblijft. Hermanns pleit voor een andere organisatie van de jeugdzorg, waarin de regie van de hulpverlening bij het gezin ligt en niet bij de professional. Bij Wraparound Care, een vraaggestuurd model, is dat het uitgangspunt. 

Wraparound Care-model 

Het Wraparound Care-model is geen gestandaardiseerde methodiek of interventie, maar een model waarin een aantal uitgangspunten worden vertaald in een werkwijze die vervolgens flexibel en op maat kan worden ingevuld. De eigen kracht van het gezin staat centraal. Buiten het gezin om wordt geen actie ondernomen. Men gaat uit van een vraaggestuurde en thuisnabije hulpverlening. Er wordt gewerkt met een plan dat niet voor, maar samen met het gezin en het persoonlijk netwerk is opgesteld en waarbinnen gewerkt wordt aan het behalen van concrete doelen. Alle betrokken instellingen en professionals werken vanuit één geïntegreerde aanpak, zodat de langgerekte ketenbenadering wordt omgevormd tot een cirkel rond kinderen, jongeren en opvoeders. 

Het aprilnummer van Sozio-SPH verschijnt op 12 april.  

Op 23 mei is er een conferentie over Wraparound Care.

Olaf Stomp, Geplaatst: 28 maart, 2013

Relevante categorieën:  

Wraparound Care |

jeugdzorg

Welkom bij de stem van het kind

http://www.stemvanhetkind.nl/

 

Welkom bij de stem van het kind  

Op vrijdag 31 mei a.s. organiseren de rechtbank Rotterdam, Bureau Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming, Vereniging Jeugdrechtadvocaten Rotterdam (VJAR) en de Erasmus School of Law het congres

 

"Wat ik ervan vind, de stem van het kind".

Het congres begint om 13.15 uur en vindt plaats in Rotterdam aan de Erasmus Universiteit.
Kinderen spelen in veel civiele procedures een grote rol, bijvoorbeeld bij omgangszaken, de ondertoezichtstelling en de uithuisplaatsing. Maar wat is de rol van dat kind in die procedure? Wordt het kind wel gehoord en, belangrijker, voelt het kind zich wel gehoord? Een recente publicatie van de Kinderombudsman laat zien dat dit nog onvoldoende het geval is.
Tijdens dit congres zullen we onderzoeken hoe we dit kunnen veranderen. Dit gebeurt door de belangrijkste knelpunten en verbetermogelijkheden met betrekking tot de stem van het kind in de civiele procedure te inventariseren. Het congres start daartoe met de inbreng van enkele tientallen ervaringsdeskundige kinderen. Hierop zullen de Kinderombudsman en enkele andere deskundige sprekers reageren en hun visie geven.  

In aanvulling daarop zal een tweetal bevlogen voorzitters het deskundige publiek prikkelen om hierover met de sprekers en met elkaar van gedachten te wisselen. Het congres moet uiteindelijk resulteren in een compacte lijst met verbeterpunten, die onder de aandacht van de wetgever en de beleidsmakers kan worden gebracht. Het congres kan zo een extra impuls geven aan de ontwikkeling van de stem van het kind in het Nederlandse recht.

Het congres is in de eerste plaats bedoeld voor iedereen die werkt met en voor minderjarigen in echtscheidingsprocedures en beschermingszaken: medewerkers van Bureaus Jeugdzorg en van de Raad voor de Kinderbescherming, rechters, advocaten en medewerkers van instellingen waar minderjarigen verblijven of hulp zoeken. Daarnaast zijn ook wetenschappers, toezichthouders en andere belangstellenden die zich bezig houden met de stem van het kind, welkom op dit congres.

Wij verzoeken u om de datum alvast te reserveren in uw agenda.

 

Hoor je het zingen op het plein!!!

Het spel dat jeugdzorg speelt

- Is er nog geen OTS, dan is BJZ altijd heel vriendelijk. U wordt gevraagd 'open en eerlijk' uw zorgen te vertellen.

- Vervolgens worden uw zorgen en eerlijkheid tegen u gebruikt om een OTS aan te vragen bij de rechter, waarbij BJZ het argument: 'dan kunnen we de hulp regelen' gebruikt of andere mooipraat.

- Bij het indicatiebesluit, wat mogelijkerwijs vol staat met uw woorden, maar dan omgekeerd uitgelegd, aangevuld met zogenaamde 'informatie' die uiteraard negatief over u wordt uitgelegd en de conclusie dat 'dus uw kind ernstig bedreigd is' wordt uw protest niet gehoord. De rechter luistert niet naar uw bezwaren en mededeling dat zaken fundamenteel verkeerd worden voorgesteld...

- Dan komt de officieel aangestelde 'jeugdbeschermer' dan wel 'gezinsvoogd': die legt u allerlei dictaten op, in uw mening is hij of zij niet geïnteresseerd...Deze stuurt aan op UHP van uw kind(eren).

- Is de OTS dan wel later (50%!!!) de UHP een feit, dan wordt u geheel genegeerd: uw mening telt niet, de gezinsvoogd is chronisch onbereikbaar, belt niet terug ondanks beloften van de telefonistes van BJZ. Op een voicemailbericht wordt niet gereageerd door BJZ... In sommige gevallen wordt dit omgekeerd als 'ouders zijn onbereikbaar'...

De logische conclusie is dus:

Als BJZ u negeert...negeer BJZ dan ook, ga niet meer op gesprek, weiger ze toegang tot uw huis en al helemaal tot uw kinderen (ook niet stiekem op school of zo!)...
(Dat laatste: alleen u kinderen laten onderzoeken door een échte (kinder)psychiater, / psycholoog dan wel orthopedagoog-generalist maar niet door een onbevoegd sociaal werker!)

Misschien zou een dergelijke actie als 'negeer BJZ' kunnen leiden tot een versneld opdoeken er van!

Nico Mul (altijd bereid tot open en eerlijke COMMUNICATIE...)

Laat het geen grap zijn

http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/handdoek-in-de-ring.9012453.lynkx

Als het geen 1 april-grap betreft, gaat BJAA-bestuursvoorzitter Erik Gerritsen stoppen met zijn columns op Binnenlands Bestuur, vanwege zijn grote ergernis over de negatieve commentaren van sommige lezers, waarvan hij meent dat er vooral één persoon is die het persoonlijk op hem voorzien heeft. Hij verklaart deze persoon wel te kennen, ook al reageert deze persoon uitsluitend anoniem, maar hij vertelt er niet bij waar hij deze persoon van kent en waarom deze zo gedreven is om hem steeds van repliek te dienen op zijn schrijven.

Een aantal mensen geeft aan het heel jammer te vinden dat Gerritsen ermee ophoudt. Zij hebben zich altijd graag door hem laten inspireren. Maar dat is vooral op het theoretische vlak. Dat zijn bestuurders onder elkaar, die jeugdzorg niet kennen van een gesprekje met de gezinsvoogd, of een AMK-onderzoeker bij je thuis op de bank. 

Mensen die het betreuren dat deze columns gaan eindigen, verkeren in de luxe positie dat ze nooit in levende lijve met de macht van jeugdzorg geconfronteerd zijn geweest, om het zwaard van Damocles boven het hoofd van hun eigen kinderen te voelen (OTS/uithuisplaatsing). ‘Drang’ klinkt als een heel redelijke term, maar betekent in de praktijk gewoon vele slapeloze nachten en je moeten onderwerpen aan de hulpverleningsvernedering, ook als de mishandelingzorgen volstrekt denkbeeldig zijn. Zodat BJz dan achteraf kan verklaren dat de geboden ‘hulp’ resultaat heeft gehad en je verder mag leven met een jeugdzorgstempel.

Ook veel lezers op Binnenlands Bestuur gaan aan het vooroordeel mank, dat het alleen gezinnen aan de onderkant van de samenleving betreft, die in het web van jeugdzorg terechtkomen. 'Mij gebeurt dat niet' denkt de brave burger met wat meer scholing en betere omgangsvormen, maar het overkomt ook ouders die goed ontwikkeld zijn, en zelfs hen die in het onderwijs of de politiek werkzaam zijn. Jeugzorg behandelt hen niet anders dan de aso-gezinnen, de multi-probleemgezinnen die in de columns van Gerritsen altijd zo veelvuldig voorbij kwamen.

Jammer dat er nog steeds mensen zijn die berichtgeving hierover niet willen geloven, en zichzelf gerust stellen dat wanneer men zich naar BJz redelijk opstelt, er ook een redelijke behandeling te verwachten valt. Dit is om twee redenen niet waar. Ten eerste kunnen veel jeugdzorgwerkers zelf niet goed het verschil bepalen tussen ouders waar ‘iets aan mankeert’ en ouders die tijdelijk emotioneel reageren - door de jeugdigheid en gebrek aan levenservaring van die jeugdbeschermers zelf - en ten tweede zijn ze uitsluitend gefocust op signalen van gevaar, omdat de samenleving eist dat er geen familiedrama’s meer mogen voorkomen, terwijl een bepaalde marge aan volstrekte onvoorspelbaarheid op dit gebied, gewoon blijvend moet worden ingecalculeerd.

Daarnaast is er het ‘technische’ gegeven dat er voor jeugdbeschermende instanties geen verplichting tot waarheidsvinding bestaat zoals in het strafrecht, waardoor er eigenlijk niets anders verwacht mag worden dan grove fouten op zijn tijd, met onterechte beschuldigingen, onnodige uithuisplaatsingen en traumatisering van kinderen.

Maar wat het allemaal nog erger maakt, is de halsstarrigheid van BJz om die fouten vervolgens toe te geven en haar onjuiste beslissingen terug te draaien, omdat zij vreest haar autoriteit te verliezen (BJz verwart angst zaaien/chanteren, met gezag uitstralen) en daarnaast het schrikbeeld van de gigantische schadeclaims, als eenmaal de schuldbewuste kogel door de kerk zou gaan.

Want het blijft een feit, dat jeugdzorg geen goed onderzoek doet naar kinderen en net zoals in het geval van Yunus (lees de feiten op Jeugdzorg Dark horse - het echte dossier!) vaak maar aanneemt dat er van mishandeling sprake is, terwijl jaren later blijkt dat de ouders daarvan worden vrijgesproken. En heel belangrijk, dat BJz de ontlastende rapporten die de ouders vrijpleiten bewust voor de rechter heeft achtergehouden, twee jaar lang. Wie hecht er nog enig geloof aan zo'n organisatie? En wie wil er nog columns lezen van BJz-bestuurders die hier geen aandacht aan durven te schenken?

Sven Snijer

Protest tegen Jeugdzorg met de Israëlische vlag

 Wij zijn allen één in onze strijd tegen Jeugdzorg!

 

Roerig protest tegen Jeugdzorg (deel 2)

Jeugdzorgprotest geen 'Turkse kwestie'

Demet TV - VIDEO: Protest tegen Bureau Jeugdzorg

Ouders zeer tevreden over Jeugdzorg

Medewerkers van Jeugdzorg Nederland en van diverse Bureau’s Jeugdzorg verspreid over ons land, zijn gisteren gebeld door tientallen ouders die hun tevredenheid over de door jeugdzorg geboden hulp tot uitdrukking wilden brengen en hun dankbaarheid, dat hun gezin dankzij de hulp van de jeugdbeschermers weer optimaal functioneert.  

Kinderen die jeugdzorg hebben ontvangen, zouden weer helemaal zijn opgebloeid, om met goede perspectieven aan het maatschappelijk systeem te kunnen deelnemen. Opmerkelijk was, dat volgens de meeste ouders die belden, de hulp snel op gang was gekomen, de communicatie met de gezinsvoogd prettig was geweest en precies die problemen waren aangepakt die urgent en belangrijk waren.  

Na aanvankelijke verbazing over deze mooie feed-back, gingen er intern bij Bureau Jeugdzorg de felicitaties rond, via email-en twitterberichten, waarbij er plannen werden gemaakt voor een persvoorlichting. Maar een dag later bleek het toch om een 1 april- grap te gaan…

 

Sven Snijer

Het machtsmisbruik van jeugdzorg moet stoppen!

Demonstratie 31 maart 2013 tegen Jeugdzorg (Rotterdam)

'Turkse ouders weigeren hulp Jeugdzorg'

http://www.rijnmond.nl/nieuws/31-03-2013/turkse-ouders-weigeren-hulp-jeugdzorg

 

Turkse ouders weigeren door de zaak Yunus hulp van Jeugdzorg. Ze zouden vrezen dat hun kinderen worden weggehaald, waarschuwde het Rotterdamse CDA-raadslid Muzaffer Cetin zondag. 

Het CDA zou van ‘'professionals binnen verschillende GGZ- en jeugdhulpverleningsinstanties'’ signalen hebben ontvangen dat vooral Turkse ouders hun afspraken bij Jeugdzorg afbellen. Cetin spreekt over een ‘’onterecht groeiende angst en onwetendheid over de Nederlandse jeugdhulpverlening.’’ 

 

 

Het raadslid wil van het stadsbestuur weten hoe de jeugdhulpverlening zo toegankelijk mogelijk gemaakt kan worden voor Turkse Rotterdammers.  

Ook wil hij dat het college in kaart brengt hoeveel ouders door de zaak Yunus hulp weigeren.  

 

De aanleiding van de ophef rond Jeugdzorg is de plaatsing van de negenjarige Yunus bij lesbische ouders. Dat druist volgens sommige Turken in tegen hun religieuze waarden en normen.

 

Jeugdzorg Dark horse: Zo onterecht is de angst niet bij de Turkse ouders. De Turken beginnen zich te beseffen dat ze ver weg moeten blijven van de  'Firma list en bedrog'. Over het gehele land waordt het ware gezicht van jeugdzorg onthuld. Er zullen nog veel meer protesten en demonstraties komen. Er is geen onwetendheid over de Jeugdhulpverlening, bij de Turken, maar juist een groeiende kennis. En zoals gebruikelijk zijn de Kamerleden de laatsten om erachter te komen.

 

Demonstratie tegen Jeugdzorg op 31 maart 2013

http://youtu.be/ACzFopbNm9c

Turken demonstreren in Rotterdam tegen Jeugdzorg 

http://www.rijnmond.nl/nieuws/31-03-2013/turken-demonstreren-rotterdam-tegen-jeugdzorg 

Honderden mensen zijn zondagmiddag de straat opgegaan om het Rotterdamse Afrikaanderplein te demonstreren tegen Bureau Jeugdzorg. Volgens de Turkse organisatoren van het protest zijn honderden families ten onrechte verscheurd door het beleid van de instelling.

De actievoerders op het plein droegen spandoeken met opschriften als ''Nederlandse regering: Stop met het schenden van kinderrechten''. Volgens de politie verliep het protest zonder bijzonderheden. ''We hebben geen aanhoudingen verricht'', meldde een politiewoordvoerster.

Wel sommeerden de aanwezige agenten een man om een vlag te verwijderen die hij ‘’vrij hoog’’ met stenen had opgehangen aan een gebouw. De politiemensen vreesden dat de stenen in het publiek zouden belanden.

Grimmig

Getuigen melden dat de menigte boos reageerde toen de vlag werd verwijderd. De sfeer werd even grimmig toen actievoerders boze leuzen scandeerden, maar de situatie escaleerde niet. De politie hoefde niemand aan te houden.


De demonstratie was georganiseerd naar aanleiding van de commotie over het pleegkind Yunus. Het Turkse jongetje werd toen hij vijf maanden oud was weggehaald bij zijn biologische moeder, die toen in Nederland woonde. Sindsdien woont hij bij een lesbisch stel.

 

Jeugdzorg maakt meer kapot dan je lief is!

Schijnhechting bij uithuisgeplaatste kinderen

Juist heeft de jeugdzorgwerker of gezinsvoogd (BJZ) het vaak over hechtingsproblemen en niet over een mate van onveilige gehechtheid, waarschijnlijk omdat de jeugdzorgwerker schuw is voor deskundiger mensen; het moest haast wel dat ze allergisch zijn om direct door te verwijzen naar een passend diagnost, een specialist.

 

Dossieronderzoek wijst uit dat te vaak de jeugdzorg en de gezinsvoogdij schemeren bij de rechter alsof het kind een 'hechtingsstoornis' zou hebben als reden voor ingrijpen, terwijl er geen diagnostisch rapport geleverd wordt van een daartoe gespecialiseerd diagnost. Een individuele diagnose over de mogelijke mate van onveilige gehechtheid (wat BJZ frequent "hechtingsstoornis" noemt, wat veel meer pathogeen is) kan met de EAS-test.

De EAS is een testmethode 'Emotional Availability Scales' waar zowel met het kind als met de ouders in totaal 4 gedragsobservatieschalen moeten worden ingevuld door een speciaal daartoe opgeleide deskundige. Hierover is meer te vinden op: 
 http://www.rechtspraak.nl/organisatie/publicaties-en-brochures/researchmemoranda/documents/researchmemorandum20106_beslissingen-over-kinderen-in-problematische-opvoedingssituaties.pdf 

een Research Memorandum van prof. F. Juffer van 2010/6, pagina 29. Het artikel gaat beperkend over de reactieve vorm.

Meer over diverse vormen van onveilige gehechtheid in juridisch verband, en BJZ is juridisch, is te lezen in het maandblad FJR 2012, nr. 11, /95, pagina's 291-293. Vaak ziet het kind in jeugdzòrg geen diagnost, of een te algemene psycholoog die vanuit BJZ te beperkende onderzoeksvragen heeft gekregen. (Daarom zou rechter ook de onderzoeksvragen van de ouders en hun deskundige moeten meenemen in zijn afweging).  

 

Een indicatie behoort betrouwbaar te zijn, maar is met de zeer zware bewering over hechtingsstoornis veeleer een beschuldiging alsof ouders fout zouden opvoeden. Wanneer echt er een vermoeden over de hechting is, is verwijzen naar de specialist uiterste noodzakelijkheid.

Het mogelijke gedragsprobleem kan ook een andere zijn, en hiervoor is eveneens een echte diagnose nodig -- in het belang van het kind. 

De kreet die jeugdzorg naar rechters gebruikt, is zonder diagnose zonder passend specialist dan ook slechts bespelende speculatie, zonder degelijk onderzoek.

Daarom is BJZ of de aanstaande Jeugdhulp of gezinsregisseur geen effectieve indicator voor gedragsproblematiek en andere psycho-medische gezondheidszorg:

BJZ maakt van bijna alle binnenkomende zaken er een sociaal pedagogisch probleem van, dat dus bij de ouders zou moeten liggen, want dat is de eis van BW1:254 lid 1, als dat cliché maar gebezigd wordt door de RvdK onder invloed van BJZ/AMK, dan gelooft de rechter het. Als een dommekracht.

Aspirant-adoptieouders (die moeten betalen voor de adoptie en de verplichte VIAcursus) leren op hun verplichte cursus over hechting. Ook moeten ze na aankomst in Nederland screenen bij een kinderarts.

Pleegkinderen worden als 'therapie' uithuisgeplaatst in een vreemde omgeving gezet, en BJZ hoeft maar te zeggen: "daar is het kind veilig" en de rechter gelooft dat. Onzin natuurlijk: Een beschermingsmaatregel is geen therapie. Vaker vervreemdend. Elke invoelende ouder weet dat een kind zich daar onveilig voelt, zo onbekend en weg van (veelal leerbare) ouders. Schijnhechting is een beschermingsgedrag bij kinderen die in zo'n situatie geplaatst worden.

Er is specialisme nodig om dat goed te begeleiden.

Pleegkinderen blijken uit onderzoek net iets vaker kans te maken op crimineel gedrag, drugsgebruik en schooluitval dan geadopteerden, gemeten met gedesorganiseerd onveilige gehechtheid. ( Staafdiagram uit:  artikel “Een nieuwe start: gehechtheid van adoptiekinderen” door Linda van den Dries & Femmie Juffer en is verschenen in blad Wereldkinderen, nr. 1, 2011 

Geïnstitutionaliseerde kinderen maken nog opvallend vaker kans op deze 'onthechting'.)                

Er wordt ook gezegd door kinderpsychiaters dat het uithuisgeplaatst-zijn schadelijke aspecten kent voor een kind. Loyaliteitsproblemen en minderwaardig zelfbeeld, etc.... het UHP is echt een zeer uiterste maatregel.

Maar Nederland loopt voorop met uithuisplaatsen door sociaal werkers; niet door diagnosten.

BJZ leidt kinderen te snel en dus niet-effectief weg uit hun vertrouwde omgeving.
In Zeeland bleek dat 50% tot waarschijnlijk ~75% beter effectiever via thuis behandeld kon worden (prof. Jo Hermanns).

Een uithuisplaatsing heeft een af te wegen groot risico op extra problematiek, wat we bijna nooit afgewogen zien in indicatiebesluiten van jeugdzorg! Iets wat kinderrechters toch zouden moeten weten en willen afwegen. (Waar BJZ reeds heeft getoond dat deze tegen de zorg of een rechterlijk besluit ingaat of deze vertraagt, zou de rechter zelf een deskundige moeten aanstellen, die buiten de gegevens vanuit BJZ om tot een diagnose komt, met kind en met ouders. Het voordeel is temeer dat ouders zich beter leerzaam tonen waar -op niveau- deskundig wordt uitgelegd hoe dit kind specifieke opvoedingssignalen nodig heeft. Een bron is:

http://www.hechtingsproblemen.nl/nl/therapeuten. BJZ kan een weerstandige juridische tégenpartij zijn bóven het belang van het kind-oudersysteem).

Het kind heeft daarnaast dus ook (in latere ontwikkelingsfase) de noodzaak zijn genetische afkomst te kennen, en niet smoeshalve van een fotootje of een uurtje bezoek per kwartaal onder beschermende ogen van een ondeskundig maar bemoeizuchtig gezinsvoogd, maar te kennen door frequente omgang.

Hechting aan eigen ouders gaat dus verder dan plotsklaps pleegouders, die vreemde verhalen vertellen over het waarom van de verwijderde ouders, dankzij gepolariseerde informatie van de gezinsvoogd over de ouders, of over de reden van UHP, die vaak niet diagnostisch verantwoord zijn.

Vaak zijn ouders wel leerbaar, waar er een specialist de ouders uitleg en begeleiding geeft. Deze hulptrajecten zijn voornamelijk goedkoper en effectiever dan die van jeugdzorg. (€ 8.000 Gz, tegenover € 100.000 Jz - per case; http://www.accare.eu/qontex/online/veelgehoorde_misverstanden.asp).

UHP is dus gevaarlijker dan BJZ doet voorkomen.

http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI%3ANL%3ARBAMS%3A2013%3ACA3239&keyword=LJN
 

TS