Jeugdzorg Dark horse

vrijdag 29 juni 2012

Missers van Jeugdzorg en WSG

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

20.6006 meer onder toezicht stellingen.....

http://www.antibjz.nl/page/articles.html/_/jeugdzorg-algemeen/20606-meer-ondertoezicht-stellingen-sinds-de-j-r461

20.606 meer onder toezicht stellingen sinds de jaren 90

Eerder berichten wij dat het aantal onder toezicht stellingen sinds 1998 is gestegen met 60 % een stijging van 13.565

We hebben nu van het CBS ook de cijfers vanaf 1990 en is de stijging hoger namelijk 20.606

Waren er in 1990 nog 11.959 ondertoezicht stellingen opgelegd nu zijn dat er 32,565 Onder toezicht stellingen.
Dat is een stijging van 20.606 Dat is bijna 3 keer zoveel in 20 jaar.

Hieronder de cijfers OTS per jaar vanaf 1990:

1990: 11.959
1991: 12.595 + 636
1992: 13.477 +882
1993: 14.909 +1432
1994: 16.238 +1329
1995: 16.777 +539
1996: NB
1997: NB
1998: 19.445
1999: 20.441 +966
2000: 20.955 +514
2001: 20.605 -350
2002: 20.429 -176
2003: 21.415 +986
2004: 22.243 +828
2005: 23.979 +1736
2006: 26.379 +2400
2007: 29.605 +3226
2008: 32.147 +2542
2009: 33.168 +1021
2010: 32.565 - 603

+ stijging met afgelopen jaar / - daling afgelopen jaar.

Bron: CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek)

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

donderdag 28 juni 2012

Classificatiesysteem Aard problematiek Jeugdzorgmedewerkers

http://www.nji.nl/eCache/DEF/1/20/836.html

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/06/classificeren-van-jeugdproblemen.html

Dit 'Classificatiesysteem van de Aard van de Problematiek van MEDEWERKERS in de Jeugdzorg' (CAP-J) geeft definities van lichte en zware problemen waarmee MEDEWERKERS bij jeugdzorg kampen.Antisociaal gedrag, D 506Kenmerken:

Er is sprake van een patroon van negativistisch*, opstandig* en vijandig* gedrag tegenover autoriteitsfiguren (rechters, onafhankelijke deskundigen, ouders!) of van gedrag waarbij de grondrechten* van anderen (kinderen en ouders!) en belangrijke sociale normen* of regels* (waarheidsvinding, respecteren andermans gezinsleven!) worden overtreden.
Het aantal symptomen en/of de duur voldoet niet aan de criteria van de antisociale persoonlijkheidsstoornis.

Er is sprake van een beperking* in het functioneren van de en/of van lijdensdruk* (overdreven zorgen over veiligheid van kinderen, overdreven achterdocht, overdreven drang om 'iets te doen'). Er is echter (nog) geen sprake van een significante beperking in functioneren (* ?!).

Subtypes
Opstandig gedrag

Hieronder valt bijvoorbeeld driftig gedrag, opstandig gedrag en het weigeren om zich te voegen naar de regels van anderen* (wetgever, rechter, scholen, culturen, wetenschap!).

Antisociaal gedrag

Er is sprake van probleemgedrag dat ernstiger is dan bij opstandig gedrag. Dit kan zich bijvoorbeeld uiten in:

- diefstal * (van kinderen)
- liegen * (komt veelvuldig voor)
- gedrag dat leidt tot verwijdering van werk en/of (sport)club
- niet gevoelig zijn voor correcties door anderen * (komt veelvuldig voor)
- niet vertonen van spijt en/of goedmaakgedrag * (komt veelvuldig voor)
- narcisme (opgeblazen gevoel van eigenwaarde, geen empathie) * (komt veelvuldig voor)
- een antisociale levensstijl * (komt veelvuldig voor)
- (seksueel) sociaal, juridisch/normatief grensoverschrijdend gedrag
- het plegen van een delict wat leidt tot een veroordeling/gevangenisstraf * (als de rechter wakker wordt)

Bij zowel opstandig gedrag als antisociaal gedrag kan het gaan om een gedragsprobleem zonder of met enige mate van agressie. Wanneer er sprake is van enige mate van agressie is onderscheid te maken in:

- fysiek agressief gedrag * (kinderen met politiegeweld weghalen)
- verbaal agressief gedrag * (bv Nationale Ombudsman rapport 2001/267)
- relationeel agressief gedrag (stoken, onjuiste geruchten verspreiden)*(komt veelvuldig voor)

Daarnaast kan het gaan om proactief agressief gedrag (gecontroleerd agressief gedrag dat wordt gebruikt om een doel te bereiken) of om reactief agressief gedrag (een vijandige boze reactie op een waargenomen frustratie). * (komt veelvuldig voor)

Leeftijds-, sekse- en culturele verschillen

Opstandig, agressief gedrag komt bij iedereen wel eens voor. Bij een toename van het aantal symptomen, bij een langere duur, wanneer symptomen voorkomen op meerdere levensgebieden en wanneer de problemen leiden tot disfunctioneren (* gezien de wantoestanden in de jeugdzorg komt dit veelvuldig voor) is sprake van een ontwikkeling in de richting van een antisociale persoonlijkheidsstoornis (beschreven in de DSM-IV-TR).

(* Deze onderdelen zijn doorgaans van toepassing op jeugdzorgmedewerkers)

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

woensdag 27 juni 2012

BJAA blijft verklaring schuldig...

Op 23 oktober 2009 wordt een achtjarig meisje voor drie dagen uit huis geplaatst, om vervolgens weer te worden thuis gebracht. De reden voor de uithuisplaatsing blijkt achteraf meer van doen te hebben gehad met de veiligheid en zelfbescherming van de jeugdbeschermers, dan met gegronde twijfel over de veiligheid van het kind. Er zijn inmiddels meer dan twee en een half jaar verstreken, waarin meerdere zaken de revue hebben gepasseerd met instanties en er gesprekken hebben plaatst gevonden met verschillende hoogwaardigheidsbekleders, maar de vader wacht nog altijd op een sluitende verklaring van Bureau Jeugdzorg.

Bleekwater

De Nederlandse vader van het meisje, heeft met de Ghanese moeder een relatie op basis van een samenlevingscontract, waaruit in 2000 E. wordt geboren. Er is ook nog een oudere broer uit een eerdere relatie van moeder. In februari 2009 krijgt moeder psychische problemen. Zij doet een soort zelfmoordpoging door bleekwater te drinken en ze probeert zichzelf te steken met een mes. De vader maakt zich zorgen over zijn partner en gaat hiermee naar de politie van Hoofddorp, waar het gezin woonachtig is. Als men bij de politie verneemt dat er ook een jong kind deel uitmaakt van het gezin (dat op het moment van het incident buiten in het park aan het spelen is) doen zij volgens het protocol melding bij Bureau Jeugdzorg. Er wordt hulp opgestart voor moeder en daarom wordt op 4 maart 2009 het dossier bij Jeugdzorg weer gesloten.

Moeder naar Engeland

Van de hulp aan moeder komt, grotendeels door haar gebrek aan motivatie, niet veel terecht. Zij gaat geestelijk verder achteruit (psychotisch?) en de vader beoordeelt haar toestand als ‘niet stabiel’. Ook andere personen uit de Ghanese gemeenschap maken zich zorgen over het psychisch functioneren van de moeder. De oma van het meisje die woonachtig is in Engeland, waar men zich ook zorgen over haar maakt, wil dat haar dochter daar naartoe komt. Moeder vertrekt plotseling naar Engeland, zonder voorbereidingen en blijft daar voor een periode van twee maanden. De vader blijft achter met twee kinderen, een meisje van acht en een zoon van achttien. De vader krijgt het gevoel dat hij de regie begint kwijt te raken. Hij maakte zich al langer zorgen over moeder, maar tot dan toe had hij zicht op de situatie. Nu moeder naar Engeland is vertrokken weet hij niet goed wat te doen. Hij uit zijn zorgen bij verschillende instanties, omdat hij vreest voor een nieuw incident en hij zit tegelijkertijd met een klein kind dat haar moeder mist. Van de instanties krijgt hij te horen dat hij zich niet zo druk moet maken. Vader neemt zelf contact op met Jeugdzorg, maar daar krijgt hij te horen dat als er echt wat aan de hand zou zijn met het meisje, het wel door de school opgemerkt zou worden. Dat moeder mogelijk een gevaar voor het kind is, laten ze buiten beschouwing.

Poging tot doodslag

Het meisje gaat voor een lang weekend logeren bij haar Ghanese tante in Almere, vlak voordat moeder besluit uit Engeland terug te keren. Bij de terugkomst van moeder op 22 oktober 2009 gaat ze naar de familie in Almere. Er verblijven daar verschillende personen, met de moeder en oma meegerekend, zeven mensen. Op 23 oktober om half negen in de ochtend doet moeder een zelfmoordpoging door haar eigen buik open te snijden en ze steekt haar achtjarige dochter in de kaak. Er is veel bloed, een chaotische sfeer en moeder en kind worden afgevoerd naar het ziekenhuis. De familie heeft ook de politie ingeschakeld. De vader wordt naar aanleiding van dit incident thuis gebeld en hij vertrekt naar het ziekenhuis in Almere, samen met zijn zoon.

Ziekenhuis

In het ziekenhuis is het meisje behandeld voor haar verwonding. Medisch gezien mag ze alweer naar huis, maar er moet nog een paar uur worden gewacht om een foto te maken van haar kaak. De vader vindt dit vreemd, aangezien dit soort dingen meestal meteen gedaan worden. Dan verschijnen er twee vrouwelijke jeugdbeschermers in het ziekenhuis, die zeggen de zaak niet helemaal te vertrouwen. Ze willen dat het meisje niet meteen naar huis gaat, maar nog een nacht in het ziekenhuis blijft. De vader gaat hier alleen mee akkoord, onder de voorwaarde dat de oudere broer van het meisje haar die nacht in het ziekenhuis gezelschap mag houden. Het kind is getraumatiseerd door de gebeurtenis en hij wil absoluut niet dat ze daar alleen achter blijft. In de loop van de dag wordt het plan veranderd en besluiten de jeugdbeschermers dat het meisje toch uit huis geplaatst moet worden. Ze willen haar naar een ‘veilige locatie’ brengen. De vader die hier op tegen is, eist dat ze hem het adres vertellen van deze locatie, anders geeft hij zijn kind niet mee. Hij is nog niet bekend met Jeugdzorg en realiseert zich niet dat dit heel ongebruikelijk is. De jeugdbeschermers die het adres zelf ook niet weten, gaan op de gang staan bellen en komen terug met het adres. Dan zegt vader dat hij wil dat de oudere broer van het meisje meegaat naar de crisisopvang, wat in eerste instantie wordt geweigerd. De vader die op dat moment nog denkt in zijn recht te staan, laat zijn dochter niet met de twee dames mee gaan, tenzij de broer met haar mee mag. Er moet weer gebeld worden en uiteindelijk stemt men hiermee in.

Crisisopvang

Het meisje wordt naar een crisisopvang in Zaandam gebracht, waar slechts één persoon toezicht houdt en waar geen medische begeleiding is. Het meisje doet ten aanzien van de uithuisplaatsing de volgende uitspraak:”Weet je hoe erg het is, om als achtjarige bijna vermoord te zijn door je moeder en dan ook nog dit te moeten meemaken? Ik ben liever dood.” Na drie dagen gesold te hebben met het kind – ze heeft ook nog een hele middag op het kantoor in Amsterdam moeten zitten – wordt ze weer naar huis gebracht. Dat er wettelijk gezien geen grond was om het meisje drie dagen in uit huis geplaatste toestand te houden, begint de vader pas later te beseffen. Hij gaat er in eerste instantie nog vanuit dat er door de hulpverleners wordt gehandeld in het belang van het kind. Als de VOTS ‘snel’ wordt omgezet in een OTS, realiseert hij zich nog niet, dat dit een diskwalificatie inhoudt van zijn vaderschap. Hij stemt ermee in, omdat hij het gezien de dingen die zijn dochter heeft meegemaakt, wel goed vindt dat er toezicht wordt gehouden op haar welzijn. Vader verwacht dat er hulp gaat komen voor zijn dochter en werkt aan alles mee.

Een bijna-Savanna

Er zijn in deze zaak een aantal dingen die niet kloppen, die vader geleidelijk aan tot de overtuiging hebben gebracht dat er niet in het belang is gehandeld van zijn dochter, maar dat er door Jeugdzorg geprobeerd is om achteraf een uithuisplaatsing te rechtvaardigen, waar op dat moment geen reden toe was. In retrospectief, kan er vanuit gegaan worden, dat bij de ziekenhuisopname van het meisje, waar de jeugdbeschermers naar toe gezonden werden, er op enig moment het besef moet zijn gekomen dat er al eerder een melding bij Jeugdzorg was gedaan over het gezin. En dat er over de moeder zorgen waren geuit door de vader m.b.t. het bleekwater-incident, haar plotselinge vertrek naar Engeland, haar geestelijk instabiele toestand en de zorg om zijn dochter hierdoor. Begonnen ze te beseffen dat ze ternauwernood aan een Savanna zaak waren ontsnapt?

Multiprobleemgezin?

Daarbij werd op het adres van de familie waar het meisje logeerde toen het steekincident plaatst vond, een zeer chaotische toestand aangetroffen. Er verbleven op dat moment veel mensen in een kleine woning, waarvan de meesten geen goed Nederlands spraken (enkelen analfabeet), het was er rommelig en wekte bij de politie en jeugdbeschermers wellicht het idee van een multiprobleemgezin. Er zal vanuit gegaan zijn dat de vader in het zelfde profiel paste en er werd achter de schermen een spoeduithuisplaatsing voorbereid. In het ziekenhuis aangekomen, merkten de hulpverleners al snel door kennismaking met vader, dat deze niet in het plaatje paste. Vader is een normale, vriendelijke man, die alle medewerking verleent en ook het gedrag van zijn zoon getuigd van een goede opvoeding. Dit moet ook wel, want als er maar de geringste twijfel had bestaan over de veiligheid van het meisje in relatie tot haar vader of haar broer, zou er nooit een geheim adres kunnen zijn vrijgegeven, door de jeugdbeschermers. Op dat moment is de moeder, de enige persoon die een bedreiging zou kunnen vormen, al door de politie aangehouden. Zij kreeg later TBS met dwangverpleging.

Verkeerde datum

Als reden voor het doorzetten van de uithuisplaatsing, terwijl er geen daadwerkelijk gevaar bestaat op dat moment, wordt door de Jeugdbeschermers achteraf gewezen naar de beschuldigende verklaringen van moeder over de vader gedaan, op 24 oktober 2009. Als verklaring voor haar zelfmoordpoging en de poging haar dochter om het leven te brengen, verteld moeder dat de vader haar heeft mishandeld en seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft vertoond naar zijn dochter. De arts in het ziekenhuis vindt de verklaringen van moeder in overeenstemming met haar psychotische aandoening, maar de verpleegkundige van het ziekenhuis verteld dat moeder op dat moment helder was. De verklaring van moeder wordt gedaan een dag na de ziekenhuisopname van haar zelf en haar dochter, dus feitelijk kan dat nooit de reden zijn geweest voor de UHP. Het wordt nog verdachter als we kijken naar de zorgmeldingen die worden gedaan op 23 oktober 2009 door de politie en door het ziekenhuis laat in de middag, terwijl het incident om 8.00 uur / 8:30 uur plaats heeft gevonden. De meldingen zijn precies 1 minuut na elkaar verstuurd. Ook wordt er door de huisarts van het meisje (en van moeder en broer, niet van vader) een melding gedaan op de 26^e, na het weekend. Dat is helemaal onlogisch, aangezien er geen enkele reden is om een zorgmelding te doen, als het hele drama al voorbij is. Dat zou in de woorden van vader het zelfde zijn als: “wanneer je uit je raam een brand ziet aan de overkant, waar de politie en ambulance al zijn verzameld en de brandweer bezig is het vuur te blussen en je dan nog een keer 112 gaat bellen!” Door de drie meldingen achteraf, krijgt het geheel duidelijk het karakter van afgesproken werk. Zeker gezien het feit dat de huisarts pas een maand daarvoor, de vorige huisarts had vervangen na diens overlijden en zij helemaal niet met het gezin bekend was. Het heeft er veel van weg dat haar verzocht is om een melding te doen.

De hulpverlening

Over de diverse vormen van hulpverlening die in de 1,5 a 2 jaar daarna tot stand kwamen, is vader allerminst te spreken, uitgezonderd de begeleiding die zijn dochter krijgt van Altra. In eerste instantie wordt er een Eigen Kracht Conferentie opgezet, die in de situatie helemaal niet van toepassing is, omdat vader nooit opvoedingsproblemen heeft gehad en een EKC meer voor crisisgezinnen bestemd is. Het EKC gaat als een nachtkaars uit en vader hoort er niets meer van. Hij komt met zijn dochter bij het centrum voor traumaverwerking en daar krijgt ze een EMDR-behandeling, die goed verloopt. De therapeute die het afsluit zegt dat het trauma nog niet is verwerkt, maar dat alleen de symptomen ervan zijn verholpen. Er volgt een nieuw traject bij het Jeugd-Riagg, waar ze volgens het behandelplan twee jaar terecht kan, met een frequentie van één consultatie in de drie weken. De psycholoog die dit gaat doen, sluit de behandeling echter al na twee gesprekken af, omdat hij van mening is dat aangezien vader ook contact heeft met de Opvoedpoli, het niet nodig is om er nog traumatherapie naast te doen. Op wat voor manier het trauma verwerkt zou moeten worden via een opvoedpoli, is hierbij een raadsel…

Wat vader ook met vraagtekens vervuld, is het gegeven dat hij bij de eerste ontmoeting met de psycholoog daar, er achter komt dat er over zijn eigen persoon al van alles bekend is. En dat terwijl hij de psycholoog nog nooit eerder heeft gesproken. Dit past in een patroon, waarbij in de contacten met verschillende hulpverleners er erg veel aandacht is voor hoe vader zich gedraagt, terwijl de aandacht en de zorg voor het meisje minimaal zijn. Was dit een bewuste strategie van Jeugdzorg? Met het omzetten van de VOTS naar een OTS, kon achteraf misschien belastend materiaal gevonden worden over vader, om met terugwerkende kracht de onterechte uithuisplaatsing te rechtvaardigen. Vond Jeugdzorg het zo moeilijk om toe te geven dat ze in een paniekreactie onwettig heeft gehandeld?

Slachtofferhulp

Door verschillende instanties wordt aangegeven, dat begeleiding van Altra goed zou zijn voor het meisje. Het duurt uiteindelijk drie kwart jaar, voordat dit tot stand komt. Vader is erg te spreken over de manier waarop zijn dochter begeleid wordt. Omdat hij ervan uit gaat dat de hulp van Altra alleen met een ondertoezichtstelling gegeven kan worden, dringt hij er bij Jeugdzorg zelfs op aan om de OTS te laten verlengen. Ze kijken hem daar aan, of hij zijn verstand verloren heeft…Na het incident waarbij moeder haar dochter met een mes stak, is er nooit slachtofferhulp op gang gekomen. Dit behoort door de politie te worden aangeboden, maar dat is niet gebeurd. Op zeker moment gaat vader hier zelf naartoe. Als de vrijwilliger van slachtofferhulp in de computer kijkt, zegt ze: “O jee, u hebt een advocaat nodig. Ze zijn bezig uw kind bij u vandaan te halen.” Vader wil dit eerst niet geloven, maar omdat de vrijwilliger heel serieus is en onmiddellijk een advocaat begint te bellen, dringt toch de ernst van de situatie tot hem door.

Raad voor de Kinderbescherming

Wat is er aan de hand? Vader, moeder en de kinderen woonden weliswaar als gezin in één huis, maar het ouderlijk gezag stond vanwege een ingewikkelde voorgeschiedenis enkel op naam van de moeder. Wanneer moeder handelingsonbekwaam wordt verklaard, zoals is gebeurd naar aanleiding van haar psychische toestand, zou het ouderlijk gezag automatisch aan de vader moeten toekomen. Tenzij er sterke aanwijzingen zijn dat het meisje onder vaders gezag ernstig gevaar loopt en dat was duidelijk niet het geval. Toch werd via slachtofferhulp duidelijk dat de Raad voor de Kinderbescherming bezig was met de voorbereiding van een proces, om het gezag over het meisje op zich te nemen. Door inschakeling van de advocaat komt aan het licht dat de Raad het dossier niet eens heeft bestudeerd! Dit doen ze alsnog en ze komen tot een geheel andere conclusie. De Raad maakt opeens een 180 graden draai. Het proces vindt doorgang met een gewijzigde doelstelling: voor vader wordt aangevraagd, het gezag naar hem over te dragen. Vader krijgt het gezag over zijn dochter op 8 februari 2011.

Afsluiting van het dossier – ‘ernstige zorgen’

De Raad voor de Kinderbescherming concludeert dat het meisje door haar vader ‘goed wordt verzorgd’. Er wordt een nieuwe gezinsvoogd aangesteld door Bureau Jeugdzorg en er wordt een weekendpleeggezin opgestart. De begeleiders hiervan, van Spirit, blijken ook de rapporten niet gelezen te hebben. Als vader het er met ze over heeft, geven ze dit ruiterlijk toe met de verzekering dat ze voortaan zorgvuldiger te werk zullen gaan.

Dan ontvangt vader een concept van het afsluitingsrapport van Jeugdzorg. Er wordt vermeld dat alle ‘ontwikkelingstaken waarover ernstige zorgen bestaan’ zijn geëvalueerd en dat alle ‘gewenste ontwikkelingsuitkomsten’ zijn ‘behaald’. Het rapport ziet er goed uit en vader lijkt hiermee tevreden, totdat hij op de laatste pagina de volgende zin tegenkomt: “De veiligheid van de jeugdige is voldoende, maar er zijn nog ontwikkelingstaken waarover ernstige zorgen bestaan”. Vader neemt contact op met de jeugdbeschermer wat die laatste zin te betekenen heeft, maar deze moet het antwoord schuldig blijven, hoewel hij het zelf heeft geschreven. Er is echter geen man overboord, omdat het een conceptrapport betreft, kan het zo veranderd worden!

Er zijn in het rapport nog wat meer zaken, op de school van het meisje betrekking hebbend, die door de jeugdbeschermers niet kunnen worden onderbouwd en ook daar kan men hem geen verklaring voor geven. Aan de ene kant is vader volgens de hulpverleners een fantastische vader en aan de andere kant maakt men zich overal zorgen om. Het is bijzonder vreemd te noemen, dat Bureau Jeugdzorg op deze manier een dossier afsluit.

Erik Gerritsen

Het zit de vader van het meisje na twee en een half jaar nog altijd niet lekker dat hij nooit een goede reden van Jeugdzorg heeft gekregen, voor de uithuisplaatsing van zijn dochter op 23 oktober 2009. Daarbij hebben speciaal de zorgmeldingen van de politie en het ziekenhuis op de 24^e en de melding door de huisarts op de 26^e zijn bijzondere aandacht. Ook is de verklaring dat de uithuisplaatsing van het meisje gebeurde naar aanleiding van de beschuldigingen van moeder, die pas gedaan werden één dag na de uithuisplaatsing niet steekhoudend. Vader schrijft over zijn ervaringen met de jeugdhulpverlening, een brief aan BJAA-bestuursvoorzitter Erik Gerritsen, die zichzelf regelmatig profileert als een transparante manager, die zich zo nodig persoonlijk met een individuele casus bemoeit, als er veel lijkt te zijn mis gegaan. Gerritsen reageert positief op de brief die hij van vader heeft ontvangen en er wordt een afspraak gemaakt, in de huiskamer in Hoofddorp.

Dossieronderzoek – (Toch niet de beschuldigingen van moeder)

Na het hele verhaal aangehoord te hebben laat Gerritsen de zaak intern onderzoeken en hij beloofd contact te houden. Gerritsen gaat er vanuit dat de datum van moeder haar beschuldigingen een ‘administratief foutje’ is en dat er ondanks het feit dat de uithuisplaatsing een te ingrijpende en achteraf onnodige maatregel was, er toch bij de jeugdbeschermers op dat moment terechte zorg bestond over de veiligheid van het meisje. Bij het intern onderzoek komt alleen niet aan het licht dat het een administratieve vergissing was, maar dat er feitelijk geen grond was voor de uithuisplaatsing. En dat Jeugdzorg daarmee een al getraumatiseerd meisje nog verder heeft getraumatiseerd, door haar drie dagen weg te houden van haar veilige huiselijke omgeving. Er valt geen gefundeerde verklaring te geven voor de paniekreactie van de jeugdbeschermers en de gefabriceerde ‘zorg’ achteraf.

In het intern onderzoek door een auditor van BJAA, wordt voor het eerst openlijk afstand gedaan van de verklaringen van de moeder over vader op 24 oktober, als reden om het meisje op 23 oktober (een dag eerder) uit huis te plaatsen. Die logica is eindelijk tot ze doorgedrongen. Wat ze dan proberen te doen, is uit de situatie op 23 oktober enkele verontrustende elementen te destilleren, die aangeven waarom er toch zoveel zorg bestond over de veiligheid van het meisje om haar uit huis te moeten plaatsen. Het is in het dossieronderzoek ‘spijkers zoeken op laag water’, aangezien er nooit een afdoende verklaring kan worden gevonden, waarom vader het adres heeft gekregen van de geheime locatie. Dat feit alleen, geeft al aan dat vader niet als risicofactor werd gezien. En hoeveel intelligentie is er voor nodig, voor de jeugdbeschermers om er in de loop van de dag op de 23^e in gesprekken met vader, broer en het slachtoffer achter te komen, dat het meisje gewoon een paar dagen was logeren bij haar tante, toen het incident plaats vond?

Op alle slakken zout leggen

Er wordt in het dossieronderzoek op iedere slak zout gelegd, om te rechtvaardigen dat er een grond was voor UHP. Het houdt alleen geen stand, want hoe meer kleine dingetjes worden opgesomd, hoe meer duidelijk wordt dat er niet op de juiste manier is gecommuniceerd met de betrokkenen en dat de jeugdbeschermers hun eigen ideeën op de situatie hebben geprojecteerd. Door de kinderarts van het ziekenhuis waar het meisje en haar moeder zijn behandeld, wordt in een brief aan het AMK aangegeven dat het meisje niet met de vader mee naar huis kon, omdat niet duidelijk was of haar veiligheid daar gewaarborgd kon worden. Als basis voor die onduidelijkheid geldt het gegeven dat vader het gezag niet heeft. Hier wordt klaarblijkelijk meer waarde aan gehecht (een formaliteit) dan aan het feit dat het meisje bij vader haar vaste woonadres heeft. Misschien is dat wel het meest typerende aan de activiteiten van jeugdbeschermers; er wordt niets gevraagd aan het kind zelf. Hoeveel duidelijkheid had dat meteen kunnen geven! Het meisje zou diezelfde dag naar huis hebben gemogen, dus ze was gewoon aanspreekbaar. Er is ook niets gevraagd aan haar broer, terwijl die op dat moment achttien jaar was.

In plaats daarvan wordt een getraumatiseerd kind, op basis van de eigen speculaties van de hulpverleners, drie dagen van haar vertrouwde omgeving weggehouden, vlak na een dramatische gebeurtenis, dat bovendien volgde op het plotselinge verdwijnen van haar moeder voor twee maanden naar Engeland. Hoe er bij het beschermen van jeugdigen van alles door de hulpverleners zelf wordt ingevuld, blijkt uit de ziekenhuisrapportage die vermeldt dat vader ‘niet geschrokken was van het incident’ en ‘niet had gedacht dat het kind ernstig verwond had kunnen zijn’. De verklaring daarvoor, was dat vader tijdens het telefoongesprek met het ziekenhuis al te horen had gekregen dat de verwonding niet ernstig was en dat het meisje in de loop van de dag naar huis zou mogen. Daarom maakte vader zich niet buitensporig veel zorgen. Om de verdenking van vader wat meer te accentueren wordt aangegeven in het dossieronderzoek dat het meisje na het incident ‘zou hebben gevraagd naar haar broer en niet naar haar vader.’ Afgezien van het feit dat dit laatste kan worden weerlegd (bij psychologisch onderzoek naar moeder tijdens haar TBS, bleek uit gerechtelijke stukken dat het meisje had gevraagd naar haar vader) is het ook een erg dunne redenering om levensbedreigende zorgen voor het meisje uit af te leiden.

Het onderzoek verklaart dat het 'hoogst waarschijnlijk is, dat er in eenzelfde situatie weer zo gehandeld zal worden', want ‘er was sprake van een ernstige crisissituatie en veel onduidelijkheden rondom gezag en woonplek’.

De veiligheid van Jeugdzorg

Wat het onderzoek niet vermeldt, is dat de ‘vele onduidelijkheden’ in een gesprekje van een half uur opgehelderd hadden kunnen worden, als de jeugdbeschermers daar enige moeite voor hadden willen doen. Maar dat is niet wat op dat moment voor hen de prioriteit had. Dat het meisje niet in ernstig gevaar verkeerde op het moment dat haar moeder al was aangehouden door de politie, blijkt uit het feit dat de vader en de oudere broer beiden het adres krijgen van de geheime locatie en de broer haar zelfs mag vergezellen. Waar de jeugdbeschermers zich werkelijk ongemakkelijk over voelen, is dat vader al in een eerder stadium verschillende keren tevergeefs heeft geprobeerd hulp te krijgen, naar aanleiding van het zorgelijke gedrag van moeder. Dat men daar niet deskundig op gereageerd heeft en dat er een ernstig incident voor nodig was om de jeugdbeschermers wakker te schudden, is wat hier de paniekreactie gaf. Het onderzoeksdossier bevat een innerlijke tegenstrijdigheid die niet verklaard kan worden uit ‘professioneel handelen’ en oprechte zorg om de veiligheid van het meisje. Het is geklets achteraf om te verhullen dat de UHP niet nodig was. Vader neemt met dit onderzoeksrapport dan ook geen genoegen en hij zet dit uiteen in een nieuwe email aan Gerritsen. Deze antwoord hem dat er in de hectische situatie gewoon zorg was voor de veiligheid van het meisje en dat het achteraf gezien eigenlijk een onnodige maatregel was. Hij vermeldt daarbij, dat er niet door de auditor van BJAA is gesuggereerd dat alleen het ‘vragen naar haar broer, en het niet vragen naar haar vader’ door het meisje, de aanleiding was voor de UHP. Gerritsen geeft alleen niet aan, wat dan wel de reden was, afgezien van een algemene vrees bij de jeugdbeschermers, die verder geen concrete aanknopingspunten lijkt te hebben.

Kan het weer gebeuren?

Er valt geen echte verklaring door BJAA voor de UHP te verzinnen en vader wordt doorverwezen naar Jeugdzorg Flevoland, om daar het dossier in te zien en het ’antwoord’ te vinden op zijn vragen. Een echte spijtbetuiging, met daarbij een bekentenis van onjuist handelen door BJAA, is er na deze hele klachtenbespreking en onderzoek nog niet gekomen. Gerritsen wil nog wel zijn 06-nr. geven aan vader en verklaart zich bereid altijd met hem in gesprek te willen, als vader daar behoefte aan heeft. Van dat laatste echter, is door de manier waarop BJAA deze zaak heeft afgehandeld geen sprake meer. Voor vader staat zijn oorspronkelijke twijfel over de door Jeugdzorg genomen maatregelen volgend op het incident, nog steeds overeind. In één van de mails die hij heeft gestuurd aan Gerritsen schreef hij:

”Over je hoop het verleden te laten rusten: Dat zal pas lukken als ik mijn belofte aan E. kan inlossen. Ik heb haar namelijk beloofd, een verklaring te geven voor het feit dat zij toen uit huis geplaatst is. Zij snapt dat tot op heden nog steeds niet en leeft ook met de dagelijkse angst, dat het weer gebeurt. Verhalen als dat daar geen enkele reden voor is, stellen haar niet gerust. Die reden was er toen ook niet. Dus mijn vraag aan jou is: Geef me alstublieft een verklaring!!”

En die verklaring blijft Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam hem nog steeds schuldig.

Sven Snijer

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Algemeen Overleg - Toezicht Pleegzorg/Wachtlijsten Jeugdzorg

http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/per_commissie/details.jsp?parlisnummer=2012A02342

Vanmiddag te volgen via de computer:

Agendapunten: Algemeen Overleg

27 juni 2012

15:30 – 18:00

Openbaar

Suze Groenewegzaal

1. Aanbieding Inspectierapport ? Zicht veiligheid kind bij start netwerkpleegzorg?

31839-201 d.d. 4 mei 2012

2. Reactie op verzoek commissie om reactie op rapport ?(On)verantwoord wachten op jeugdzorg? van de Randstedelijke Rekenkamer

31839-192 d.d. 22 maart 2012

3. Veiligheid in pleegzorg en in de brede zorg voor jeugd

4. Mogelijke kindermishandeling in particuliere zorginstelling De Loot

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

dinsdag 26 juni 2012

Motie openbaarmaking tuchtmaatregelen in de Jeugdzorg

http://www.brigittevanderburg.nl/

De VVD wil openbaarmaking tuchtmaatregelen in de jeugdzorg

6 jun 2012

Tijdens het debat over de kwaliteit van de jeugdzorg heeft Brigitte gepleit voor de openbaarmaking van tuchtmaatregelen in de jeugdzorg. Het is een principepunt voor de VVD dat wanneer sprake is van verwijtbaar handelen, dit openbaar wordt gemaakt.

Ouders en kinderen hebben immers het recht om te weten met wie ze te maken hebben! Ze heeft daarom een motie hierover ingediend, die medeondertekend is door Dille (PVV) en Dijsselbloem (PvdA).

Ook heeft Brigitte tijdens dit debat gepleit dat niet geregistreerde hulpverleners ook aangepakt kunnen worden als er sprake is van verwijtbaar handelen. Daarover heeft ze ook een motie ingediend. Deze is hier te lezen.

De inhoud van beide moties is hier te lezen.

Veilig naar een pleeggezin?

Ouders opgepakt voor mishandeling kinderen

vrijdag 22 juni 2012 | 20:19 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 22 juni 2012 | 20:50

OUD-BEIJERLAND - De politie heeft een echtpaar uit Oud-Beijerland aangehouden op verdenking van stelselmatige mishandeling van hun negen kinderen en twee pleegkinderen. Twee meisjes van 12 en 14 jaar bleken bovendien besneden. Dat maakte het Openbaar Ministerie vrijdag bekend.

De zaak kwam aan het licht nadat een van de dochters van het echtpaar op school had verteld over de mishandelingen. Uit het onderzoek dat volgde, bleek dat alle minderjarige kinderen littekens en/of brandwonden hadden. De besnijdenis van de twee meisjes was in het land van herkomst uitgevoerd. Om welk land het gaat, wil het OM om veiligheidsredenen niet zeggen.

1 en 19 jaar

De kinderen zijn tussen de 1 en 19 jaar oud. Ze zijn inmiddels uit huis geplaatst. De man en vrouw zijn apart naar Nederland gekomen in 2005 en 2007. Hoewel de besnijdenis van de twee meisjes niet in Nederland heeft plaatsgevonden, is vrouwenbesnijdenis hier strafbaar. Wat dat betreft is het echtpaar zware mishandeling ten laste gelegd.

De man (39) en de vrouw (37) zijn dinsdag opgepakt en zijn vrijdag voorgeleid aan de rechter-commissaris.

http://www.telegraaf.nl/binnenland/12410145/__Ouders_vast_voor_mishandeling__.html

Volgens de NOS gaat het vermoedelijk om Somalië.

De kinderen zijn tussen de 1 en 19 jaar oud. Ze zijn inmiddels uit huis geplaatst. {De pleegkinderen zijn nu dus minimaal 2 keer in hun leven uit huis geplaatst. Er wordt vaak gezegd dat pleegouders zorgvuldig worden gescreend, maar deze kinderen zijn stelselmatig mishandeld. Het was dus geen incident maar kennelijk is dit jeugdbeschermers op geen enkel moment opgevallen. Dit is waar je uit huis geplaatste kind b.v. naartoe kan worden gebracht als de jeugdbeschermers speculeren over de veiligheid van je kind bij jou thuis}

De man en vrouw zijn apart naar Nederland gekomen in 2005 en 2007. Hoewel de besnijdenis van de twee meisjes niet in Nederland heeft plaatsgevonden, is vrouwenbesnijdenis hier strafbaar. Wat dat betreft is het echtpaar zware mishandeling ten laste gelegd.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Zorgwekkende cijfers over gesloten Jeugdzorg

http://www.defenceforchildren.nl/p/21/2456/mo89-mc21/mo45-mc52

Jaarbericht Kinderrechten 2012: zorgwekkende cijfers over gesloten jeugdzorg en gezinshereniging

26 juni 2012

Het Jaarbericht Kinderrechten 2012 is op 26 juni 2012 overhandigd aan de voorzitter van de vaste commissie voor Jeugdzorg van de Tweede Kamer, Khadija Arib. In het Jaarbericht wordt de kinderrechtensituatie in Nederland onder de loep genomen op basis van het VN-Kinderrechtenverdrag. Het laat zien hoe het ervoor staat met de kinderrechten in Nederland.

(..........)

Het Jaarbericht Kinderrechten 2012 laat opvallende cijfers zien over het aantal kinderen in de gesloten jeugdzorg en over gezinshereniging. In 2011 zijn 45% meer kinderen in de gesloten jeugdzorg geplaatst dan in 2010.

Cijfers

De cijfers uit het Jaarbericht tonen aan dat het aantal kinderen dat in de gesloten jeugdzorg is geplaatst, gestegen is van 2.038 in 2009 naar 2.952 kinderen in 2010, een stijging van maar liefst 45%.

(......)

Van de jeugdigen die in een justitiële jeugdinrichting verblijven zit het grootste deel, bijna 75 procent, in voorarrest en is niet door de rechter veroordeeld. Ondanks een afname van vijf procent ten opzichte van 2011 is dit nog steeds hoog.

De meeste slachtoffers van seksuele uitbuiting 125 minderjarigen, zijn Nederlandse meisjes die slachtoffer worden van een loverboy.

Een groot probleem vormt het ontbreken van cijfers bij de thema's jeugdzorg en kindermishandeling. Dan gaat het om recente cijfers over hoeveel kinderen mishandeld worden, hoeveel kinderen op de wachtlijst staan voor jeugdzorg en hoeveel kinderen vervangende zorg krijgen aangeboden.

De overheid heeft deze data niet up-to-date beschikbaar. Dit is onbegrijpelijk gezien het feit dat de overheid wel bezig is de jeugdzorg te hervormen.

(.......)

Meer informatie

Download hier het Jaarbericht Kinderrechten 2012

Redactie Dark horse: Een stijging van 45% is geen natuurlijke ontwikkeling! Een maatschappelijke verschuiving vindt plaats over een periode van 10 á 20 jaar, niet twee jaar. De stijging van het aantal plaatsingen in gesloten Jeugdzorg is volkomen kunstmatig en wordt veroorzaakt door de paranoïde waanideeën waar de Jeugdbeschermers de laatste jaren mee besmet zijn. De trend schijnt vooral te zijn ontstaan tijdens het ambtstermijn van de voormalig Minister van Jeugd en Gezin, André Rouvoet. Als een Nederlandse Joseph McCarthy, werd met zijn goedkeuring het klimaat geschapen waarmee de vaderlandse vorm van communistenjacht gestalte kon krijgen: het vogelvrij verklaren van willekeurige ouders. Belangrijkste wapen in deze hetze was het steeds verder oprekken van de definitie van kindermishandeling, zodat de meest bespottelijke onbenulligheden opeens signalen werden voor de 'ernstige ontwikkelingsbedreiging' van het kind. Bij de echte communistenjacht was het belangrijk om je collega's en vrienden te verraden, als ze maar ooit op enig moment de lichtste associatie hadden gehad met een socialistische/communistische beweging. Ook minister Rouvoet bleek een groot voorstander van de 'broedermoord' en hielp bij het aanmoedigen van mensen om hun buren aan te geven wegens kindermishandeling. Het werd nog makkelijker gemaakt door elke idioot in de gelegenheid te stellen anoniem een melding te doen, ongeacht de motivatie hiervoor.

Vandaag de dag is een beetje gekibbel van een echtpaar een 'heftige ruzie', een kritische vraag stellen aan een gezinsvoogd dat 'ouders hun eigen problematiek niet erkennen' en de 'veilige ontwikkeling' van de jeugdige bedreigen en niet behaalde doelen zijn altijd de schuld van de ouders, ook al is de gezinsvoogd nooit komen opdagen. Een meningsverschil met de schoolleiding en de daaruit volgende AMK melding is in de regel ook meteen een één-tweetje tussen de professionals, want in het belang van de veiligheid van het kind wordt er een gesloten systeem gecreëerd zodat ouders geen enkele kans maken. Een stijging van 45% is inderdaad een zorgwekkende ontwikkeling, waarbij er vooral bij ouders zorgen ontstaan rond de vraag of ze hun kind nog wel naar school durven te sturen, naar de huisartsenpost, consultatiebureau, of welke andere door Jeugdzorg 'geïnstrueerde' instantie dan ook. Voor de komende jaren lijkt het gevaar vooral uit de hoek van de CJG's te komen.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Soeverein Mens

Wij zijn EIGENDOM zijn van de Staat der Nederlanden, zolang wij ons identificeren met een door de Staat der Nederlanden overhandigde ID-kaart/paspoort.

De ID-kaart/paspoort is d.m.v. het sofinummer/BSN verbonden aan de door de Staat der Nederlanden gecreëerde persoon zoals ingeschreven in de GBA.

Persona (latijn) = Masker (Nederlands)

De persoon/masker is gecreëerd door de Staat der Nederlanden en daarmee eigendom van de Staat der Nederlanden!
Als je blijft identificeren met je persoon/masker, dan ben je dus eigendom van de Staat der Nederlanden!

Oplossing:

- Claim je naam terug: http://www.ikclaimmijnnaam.nl/

- Claim je Mensenrechten:

http://www.ohchr.org/en/udhr/pages/Language.aspx?LangID=dut

I.p.v. je te beroepen op je rechten als 'Staatburger'/'Staatseigendom'

- Als een DIENDER je vraagt om je te identificeren, dan kun je antwoorden met: dat kan ik niet behalve dan dat ik al voor je sta ... ik heb misschien wel een id-kaart/paspoort bij me, maar dat is eigendom van de Staat der Nederlanden en dat ben ik niet!

L.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

maandag 25 juni 2012

Gelukkig hebben kinderen ouders

http://www.ouders.nl/mond2012-ouderbetrokkenheid.htm

door Katinka Slump

22 juni 2012

Scholen willen 'ouderbetrokkenheid'. Maar als ouders écht betrokken zijn, gaat het vaak mis. Onderwijsadvocaat Katinka Slump kan daarover meepraten.

"Gelukkig hebben kinderen ouders." Dat was de eerste zin van mijn pleidooi bij het Hof voor de moeder van Tijmen. De moeder werd vervolgd omdat haar zoontje niet stond ingeschreven op een school. Zij gaf hem al twee jaar thuis onderwijs met hulp van de Wereldschool.

Tijmen is een kwetsbaar jongetje. Een slim jongetje, dat zo is overprikkeld dat hij ten onderging in het speciaal onderwijs. In de tijd dat hij naar school ging, liep hij soms verloren door de gangen, of werd hij opgesloten in een apart kamertje waardoor zijn angst voor school toenam.

Tijmen was ooit gestart op een reguliere school. Hij zou daar terugkeren na een lange periode van dagbehandeling. Toen het zover was, weigerde de school hem. Zij hadden onvoldoende vertrouwen in een werkzame relatie met de moeder. Die was te lastig, omdat zij te veel vroeg van de school. Wat zij wilde voor Tijmen, was binnen de school niet mogelijk. Ook alternatieven, zoals onderwijs in deeltijd met ondersteuning vanuit de Wereldschool, waren volgens de school geen optie. Geen kansen voor Tijmen!

Geen lastige moeder

"Gelukkig hebben kinderen ouders." Die zin kwam uit de grond van mijn hart. Tijmen heeft geluk gehad. Hij heeft geen lastige, maar een moedige, betrokken moeder. Met eindeloos geduld en bevlogenheid krijgt hij les van haar. De onderwijsachterstand die hij in de eerste jaren heeft opgelopen, is nagenoeg ingehaald. Hij leest graag en hij leert elke dag in een ritme dat rekening houdt met zijn korte concentratieboog. Dankzij zijn moeder krijgt hij de kans om kennis op te doen en zo zijn talenten te ontwikkelen. Kennis die hem zal helpen om inzicht te krijgen in zichzelf en in de wijze waarop hij zich in het leven staande zal kunnen houden. Talenten die hij moet benutten om in de toekomst zijn beperkingen zo goed mogelijk te compenseren.

Het is nu eenmaal de rol van ouders, waar ook ter wereld, om op hun kind te duiken als er gevaar dreigt. Om het kind op te tillen en te beschermen als het kind kwetsbaar is en het zich nog onvoldoende staande kan houden.

Ouderbetrokkenheid

Scholen die laten zien dat de zorg van ouders ook hún zorg is, zien betrokken ouders. Scholen die verwachten dat kinderen zich aanpassen aan de structuur die zij hebben vastgesteld, treffen lastige ouders op hun weg.

Ouderbetrokkenheid gaat in dat geval ook niet over betrokkenheid, maar over aandacht voor het welzijn en de zorg voor de leerling. School en ouders samen sterk, of ieder voor zich? Ouderbetrokkenheid is er niet voor ouders omdat het moet, maar omdat het een absolute voorwaarde is voor goed onderwijs aan onze kinderen.

P.S. De zaak van Tijmen en zijn moeder loopt nog. Wordt vervolgd in september.

Katinka Slump

mailto:redactie@ouders.nl?subject=Ouderbetrokkenheid_Katinka_Slump

Katinka Slump is onderwijsadvocaat bij de stichting Judion (Juridische Dienstverlening Onderwijs). Het bovenstaande artikel werd eerder gepubliceerd in Balans Magazine (juni/juli 2012). Zie ook: www.balansdigitaal.nl.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

VVD wil af van automatisch verlengen van indicatiestelling Jeugdzorg

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/06/afspraken-tussen-bureau-jeugdzorg-en.html

VVD wil af van automatisch verlengen van indicatiebesluiten jeugdzorg

22 juni 2012

De VVD maakt zich zorgen over signalen dat provincies, zorgaanbieders en rechtbanken de aanspraak op zorg automatisch verlengen zonder dat er opnieuw wordt gekeken of die zorg wel nodig is.

Brigitte van der Burg: "Ik wil weten of het klopt dat rechtbanken deze afspraken hebben gemaakt en om welke rechtbanken het gaat. Een indicatiebesluit is geen bureaucratisch formuliertje, het indicatiemoment is bedoeld om de zorgvraag en – noodzaak kritisch tegen het licht te houden. Zeker wanneer het gaat om drastische maatregelen als uithuisplaatsing, moeten beslissingen zorgvuldig worden genomen."

Niet alleen wordt op deze manier de rechtspositie van ouders ondermijnd, deze manier van werken doet ook het vertrouwen van ouders in de rechterlijke macht en in jeugdzorg geen goed.

"In een tijd waarin het zorgbudget al krap genoeg is, hebben we deze kritische check juist nodig. Daarnaast motiveert het automatisch verlengen ouders en kinderen natuurlijk niet om het "beter" te doen.", aldus van der Burg.

De VVD heeft de minister en staatssecretaris van Justitie om opheldering gevraagd.

Schriftelijke vragen:

Vragen van het lid Van der Burg (VVD) aan de minister en staatssecretaris van Veiligheid & Justitie over het bericht dat Bureaus Jeugdzorg en rechtbanken afspraken hebben gemaakt over automatisch verlengen indicatiebesluiten

Bent u bekend met de verschillende uitspraken van het Gerechtshof Arnhem inzake het niet overleggen van een geldig indicatiebesluit bij verlenging machtiging uithuisplaatsing? Is het juist dat er afspraken zouden zijn gemaakt tussen de provincie Overijssel, zorgaanbieders en rechtbanken in het ressort Arnhem dat de aanspraak op zorg automatisch wordt verlengd en dat er geen nieuw indicatiebesluit behoeft te worden genomen na het verstrijken van de geldigheidsdatum van het aanvankelijke indicatiebesluit?

Zo ja, bent u bekend waarom deze rechtbanken deze afspraken hebben gemaakt? Weet u welke rechtbanken het betreft?

Welke andere provincies hebben deze afspraak ook gemaakt? Zijn er landelijke afspraken gemaakt?

Zijn deze afspraken voor zowel het vrijwillige als gedwongen kader gemaakt?

Bent u van mening dat het indicatiebesluit een puur formeel, "bureaucratisch" vereiste voor financiering van zorg is? Zo nee, hoe verklaart u de afspraak die rechtbanken in het ressort Arnhem zouden hebben gemaakt (met provincie en zorgaanbieders) dat er geen einddatum meer op de aanspraak voor zorg genoemd wordt in het indicatiebesluit en daarmee de wet buiten toepassing hebben gelaten?

Bent u met het Gerechtshof van mening dat hier sprake is van schending van art. 8 EVRM (recht op eerbiediging van privéleven, familie- en gezinsleven)?

Kunt u aangeven wat dit voor de rechtspositie van ouders betekent?

Kunt u aangeven wat dit voor het vertrouwen van ouders in de rechterlijke macht en in de jeugdzorg betekent?

Kunt u aangeven wat dit voor de zorgconsumptie en het motiveren van ouders en kinderen om het "beter" te doen betekent?

Bent u bekend of bovengenoemde afspraken inmiddels zijn beëindigd? Bent u voornemens maatregelen te nemen?

Beantwoording Kamervragen: http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2012/08/20/beantwoording-kamervragen-over-automatisch-verlengen-van-indicatiebesluiten-door-bureaus-jeugdzorg.html

20 augustus 2012

Mail aan Nanneke Quik - SP Eerste Kamerlid

Van: desiree
Verzonden: dinsdag 19 juni 2012 12:14
Aan: quikschuijt@casema.nl
Onderwerp: Fw: Afspraken tussen rechtbanken en BJZ

Geachte mevrouw Quik

Naar aanleiding van ons telefoongesprek op maandag 18 juni 2012 en als ouder ondersteuner jeugdzorg zaken het volgende

Bijgevoegd drie uitspraken van de het Hof in Arnhem waaruit allen blijkt dat Bureau Jeugdzorg afspraken met rechtbanken maakt en beleid voert wat niet (nog niet) is afgeleid van de wet zie ook motivatie van het hof. Een OTS/UHP verlengen zonder indicatiebesluit daargelaten of de OTS/UHP terecht of onterecht is aldus het hof handelen tegen de wet. Nu ook BJZ Utrecht in de overweging en motivatie van het Hof 4.3 (LJN BW8208) het zelfde verklaard als BJZ Almelo in de andere bijgevoegde uitspraken kun men er gevoegelijk van uitgaan dat het hier wellicht een landelijke afspraak betreft tussen de Provincies, BJZ, zorgaanbieders en rechtbanken.

Gelet op het feit dat het een beleidslijn is kan men vaststellen dat de afspraak mogelijk is gemaakt om de werkdruk te verminderen. Het niet hoeven opmaken van een indicatiebesluit betekend immers minder knip en plakwerk voor de gezinsvoogd.

Alarmerend is wel dat dergelijke afspraken de rechtszekerheid van de cliënt schaden. Omdat rechtbanken akkoord zijn met deze afspraken worden ouders gedwongen om in beroep te gaan bij het hof. Een beroep bij het hof is echter niet mogelijk zonder advocaat. Wat betekend dat ouders op extra kosten gejaagd worden om hun recht te halen. Voor ouders die op toevoeging procederen draagt de Staat der Nederlanden de kosten, deze komen echter wel op het conto van de belastingbetaler.

Uit de uitspraken LJN BW 6742 en 8290 blijkt tevens dat Bureau Jeugdzorg Almelo hardleers is ondanks de eerste afwijzing LJN BW 6742 van het hof blijven zij toch volharden in hun afspraken en beleid.

Op dit moment onderzoek ik of de kosten die ouders om deze reden moeten maken op BJZ Almelo/Utrecht te verhalen zijn. Gisteren heb ik contact gehad met de jurist van BJZ Almelo. Zij mij heeft mij toegezegd de stukken die ten grondslag liggen aan deze afspraak vandaag aan mij te zullen mailen. Zij vertelde ook dat deze afspraken gemaakt zijn tegen het advies van de Raad voor de Rechtspraak.

Het is duidelijk dat lijkt erop dat dit niet pluis is of zijn het mijn onderbuik gevoelens die opspelen!!!.

Aan u als oud kinderechter en voorvechter van een goede jeugdzorg de vraag of rechtbanken door deze afspraken te maken de onafhankelijkheid van de kinderrechters niet in het geding brengt. Vervolgens verneem ik graag van u wat de politiek met deze wetenschap kan en hoe nu verder te handelen.

Tot zover met vriendelijke groet,

Desiree D.

Antwoord van Nanneke Quik - SP Eerste Kamerlid

From: quikschuijt@casema.nl
To: desiree
Subject: RE: Afspraken tussen rechtbanken en BJZ
Date: Thu, 21 Jun 2012 10:38:03 +0200

Tja, onverstandige gang van zaken. Ik wil daarover 3 dingen zeggen

1. De indicatieprocedure in de jeugdzorg heb ik, van het begin af aan een zinloze procedure gevonden. De indicatie commissie gaat af op het advies/verzoek van de gezinsvoogd. Zij heeft zelf nauwelijks enige inbreng. Wat de gezinsvoogd wil wordt getoetst door de kinderrechter. Als ouders het daar niet mee eens zijn moeten zij in hoger beroep. Beroep tegen een indicatiebesluit heeft ook geen zin omdat de kinderrechter uiteindelijk beslist.

2. Ik waardeer het dat rechtbank en BJZ een poging doen om de gezinsvoogd meer tijd te geven om te doen waarvoor hij is aangesteld, nl contact met de jeugdige en zijn ouders. In de nieuwe wet, die nog in de Eerste Kamer ligt ( te wachten op antwoorden van het ministerie op onze vragen) is het indicatiebesluit dan ook afgeschaft. Natuurlijk mag je daar formeel niet vooruit lopen, maar ik zou zeggen: goed geprobeerd!

3. Wat dit met de onafhankelijkheid van de rechter te maken heeft is mij niet duidelijk.

4. Waar gaat het nu eigenlijk om,: zijn de ouders het inhoudelijk niet eens met de beslissing? Dan moeten zij die aanvechten, en niet gaan zitten op formaliteiten, die hebben we meer dan genoeg in de jeugdzorg.

Gr. Nanneke Quik

Eerste Kamer SP

Redactie Dark horse: Erik Gerritsen Bestuursvoorzitter BJAA Amsterdam doet vrolijk mee met deze ongrondwettelijke en criminele activiteiten. Zie zijn Tweet op 7 juni 2012;

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/06/uithuisplaatsingstoernooi-2012.html

7 juni 2012 aan Erik G.Ja, why not? RT @egerrit: @CarstenLincke Waarom niet gewoon afschaffen die overbodige indicatiestelling. Wat is de belemmering concreet?
Tweet van Erik Gerritsen7 juni Erik Gerritsen ‏@egerritHebben we destijds bij wvg en nu bij jeugdzorg gewoon gedaan zonder wetswijziging

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Oproep aan alle ouders. Boycot gesprek met arts of verpleegkundige school!

http://www.ad.nl/ad/nl/4560/Gezond/article/detail/3276536/2012/06/25/Aanpak-overgewicht-pubers.dhtml

Aanpak overgewicht pubers

Door: redactie

25-6-12 - 06:21 bron: Algemeen Dagblad

Vanaf volgend jaar krijgen alle kinderen in het voortgezet onderwijs een individueel gesprek met een arts of verpleegkundige. Volgens de opening van het AD maandag is dit 'pubergesprek' vooral bedoeld om kinderen met overgewicht te helpen.

Ook krijgen alle leerlingen vanaf 14 jaar in het consult informatie over gezond eten, veilig vrijen, alcohol en drugs. Minister Edith Schippers en staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten (Volksgezondheid) komen vandaag met een actieplan om de gezondheid van de jeugd te verbeteren.

Redactie Dark horse: Lees goed wat er staat in het artikel: het gaat niet alleen over overgewicht, maar kinderen worden ook uitgehoord over 'eventuele problemen' thuis. Ouders en familieleden die al eerder met de Stasi-methoden van Jeugdzorg en haar leugens te maken hebben gehad zijn dubbel gewaarschuwd. Uit verschillende berichten weten wij dat het Centra voor Jeugd en Gezin project geen daverend succes is. Er komen te weinig ouders langs en dat betekent niet genoeg kinderen en dus niet genoeg geld. Het is een flinke inbreuk op de privacy en 'belastend' voor de kinderen (om maar eens een Jeugdzorgterm te gebruiken) als kinderen bloot worden gesteld aan een soort kruisverhoor. Zorg er in ieder geval voor dat als u besluit dat uw kind mag praten met arts verpleegkundige op school, u daarbij aanwezig bent. Men mag dat niet weigeren! U bent gezaghebbend. Het beste is om helemaal geen toestemming te geven! Langzaam maar zeker gaan we richting de Staatsopvoeding.

Tijdens zo'n gesprek kan wat u kind zegt verkeerd worden geïnterpreteerd, en zie dat dan maar weer recht te buigen. Men wil met uw kind praten over verliefdheid? Waar bemoeit men zich mee? Ik kan mij niet herinneren toen ik op school zat dat de arts, schoolverpleegkundige mij vragen stelde over verliefd zijn? Verliefd zijn wordt nu ook door de overheid gecontroleerd? Onze zoon (van bijna 14) is inmiddels goed op de hoogte van de fascistische methodes van Jeugdzorg en kompanen, hij zal geen enkel gesprek aangaan over privé zaken met arts of schoolverpleegkundige. Ik zit zelf als moeder in de MR raad van de school van mijn zoon en zal dit op de agenda zetten. Ik adviseer alle ouders met kinderen op het voortgezet onderwijs school in te lichten dat hun kind geen toestemming krijgt voor een gesprek.

Let wel: in Nederland heb je het recht zelf je arts te kiezen. Dit wordt ouders en kinderen opgelegd. U hoeft hier helemaal niet akkoord mee te gaan.

PS: wijs ze gemakshalve even op de site: Jeugdzorg Dark horse.
Wij horen van u graag de reacties!

Ranada van Kralingen

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

zaterdag 23 juni 2012

Eigentijdse dinosaurussen

Georganiseerd vertrouwen?

Vertrouwen is geen vanzelfsprekendheid meer, het is een kostbaar goed geworden. En het is, evenals de door klimaatomstandigheden uitgestorven dinosaurussen, zeldzaam geworden. We hebben eigentijdse dinosaurussen ontwikkeld: het systeem Jeugdzorg.

Maar merkt zo’n dier met dat kleine hoofdje ergens bovenaan, waarin misschien mooie ideeën ontstaan, dat bij zijn rechtervoet een klein mensje staat met in de hand een ‘Plan van Aanpak’ dat bol staat van de foute en suggestieve beweringen van jeugdzorg? Merkt het dier op dat het kleine mensje met geen mogelijkheid die gedane beweringen door Jeugdzorg hersteld kan krijgen?Weet men in het hoofdje van die dinosaurus dat bij de linkerachterpoot een kleine maar zeer interessante (groot)oudergroep wordt weggetrapt, omdat het niet in de grote schema’s past?

Merkt het, dat bij zijn staart een stel wanhopige deskundigen zitten, die gek worden van de miscommunicatie en foutieve interpretaties van hun onderzoeken en diagnoses door Jeugdzorg? Merkt het, dat door een nonchalante beweging van die staart, het groepje deskundigen weg gezwiept wordt? En wat doet het beest met de kinderrechters waarmee hij opgezadeld is? Waarvan een aantal, zo langzamerhand wel weten, dat ze hun rechterswerk nauwelijks meer naar behoren kunnen doen, omdat de denkmethoden en de prioriteiten van de jeugdzorg in het huidige systeem boven alles gaan?

Vertrouwen, zegt men, is ook een kwestie van moraal. Monsterinstituties als Jeugdzorg zijn niet alleen log, het ontbreekt hen aan die moraal en men onttrekt zich aan de controlemechanismen, beide zijn onmisbaar bij instellingen die zoveel macht is toevertrouwd. Wie binnen zo’n dinosaurus werkt wordt voortdurend blootgesteld aan grote verleidingen. Aan de verleiding van de bureaucratische gemakzucht bijvoorbeeld. Het ontwijken en opschorten van de waarheid. En aan de verleiding van het grote geld. Dat ook.

Wat dat betreft is het huidige klimaat gunstig voor de nieuwe dino’s.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html