zaterdag 7 juli 2012

Het miljoen 'in het belang van Amsterdamse kinderen'....

Jaren heeft de strijd geduurd. Erik Gerritsen wilde een miljoen extra omdat hij zogenaamd te weinig geld kreeg van de politiek. Gerritsen heeft jaren moord en brand geschreeuwd dat het een schande was dat de politiek geen extra geld over had voor kwetsbare kinderen. Week na week voerde Erik Gerritsen campagne voor extra geld in zijn columns in Binnenlands Bestuur.

Daarin maakt hij iedereen die het niet met hem eens is, uit voor voorstanders van kindermishandeling. Dat is hem op veel ergernis komen te staan van hoogleraren en andere deskundigen (zie bv prof. R. Vermeiren, C Schuengel, P. Dijkshoorn) bijvoorbeeld, die er via Twitter keer op keer op wezen dat Gerritsen helemaal geen goede argumenten heeft en geen verstand van zaken.

Het enige wat duidelijk was in de verhalen van Erik Gerritsen is dat hij altijd maar meer geld wil. Hij stookte zijn medewerkers ook op om ‘voor de kinderen’ in actie te komen. Vorig jaar riep hij hen zelfs op om ‘in de brievenbus van staatssecretaris Teeven te plassen’ als die niet met meer geld over de brug kwam. Maar de medewerkers waren niet helemaal gek. Ze werden op die bijeenkomst boos op Gerritsen, omdat hij anders onmiddellijk bereid was om de wachtlijsten op te laten lopen, dus onmiddellijk voorstelde kwetsbare kinderen te slachtofferen.

http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/1844206/2011/01/11/Plassen-in-Teevens-brievenbus-dan.dhtml

Veel medewerkers van BJAA houden wel degelijk oprecht van kinderen maar ze weten niet meer wat ze moeten geloven. Heeft Gerritsen gelijk en ligt alles aan de politiek? Of ligt het probleem bij Gerritsen, want binnen BJAA staat Gerritsen bekend als iemand ‘die over lijken gaat’ als je hem in de weg loopt. Medewerkers die niet juichend meegaan in zijn - flinterdunne en meestal niet gepaard gaande met enige kennis van de doelgroep – positieve goeroegedrag (Gerritsen gedraagt zich vaak als Emile Ratelband) liggen er dan ook uit. Dus zo enthousiast reageerden zijn medewerkers destijds al niet, maar Gerritsen ging door. Week na week schetste hij verschrikkelijke taferelen voor Amsterdamse kinderen die op wachtlijsten zouden komen als hij zijn miljoen niet kreeg en bleef maar stoken tegen de politiek.

http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/actie!.607295.lynkx

http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/gebrek-aan-respect.624037.lynkx http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/verhullende-transparantie.642395.lynkx.

Ook deed Gerritsen dramatische oproepen voor vrijwilligers en liefdadigheidsgeld ‘in het belang van de kinderen’: http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/538-voor-jeugdbescherming.985500.lynkx http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/gezocht-vrijwilligers-met-levenservaring-ter.1091226.lynkx.

Kritische reacties werden weg gecensureerd en alleen ouders en reacties die gek genoeg lijken of die voor Gerritsen toch geen bedreiging zijn, blijven staan. Andere reacties worden voortdurend weg gehaald. Niet dat het helpt want Gerritsen kan bij bijna niemand meer goed doen. Er zijn bijna alleen maar negatieve reacties op zijn columns, omdat Gerritsen zich zo overduidelijk als geldwolf opstelt en zo overduidelijk vaak liegt. Zo wil Gerritsen niets weten van de vele klachten over BJAA bij ouders en kinderen en scholen en ketenpartners.

Volgens Gerritsen heeft iedereen ongelijk.

Waarom krijgt die man geen schop? Volgens boze tongen heeft Erik Gerritsen al lang een schop gehad, moest hij weg als gemeentesecretaris vanwege dat ‘over lijken gaan’ om zijn doel te bereiken en vanwege zijn narcisme. Hij zou op een zijspoor zijn geplaatst bij de universiteit als kennisdeskundige en daarna bij BJAA zijn ondergebracht omdat zijn voorganger Wiel Jansen daar weg moest.

Misschien heeft men destijds bij de gemeente Amsterdam gedacht dat een streber als Erik Gerritsen in de jeugdzorg geen kwaad kon, want daar was wel enige actie nodig. Maar dat Gerritsen zich zou ontpoppen tot demagoog, een bestuurder die veel liever met politiek en macht en geld en status (voortdurende optredens in de media) bezig is dan met kinderen, had men misschien niet voorzien.

Ook had men vermoedelijk niet voorzien dat Gerritsen mensen heeft die hem haten vanwege zijn gedrag, maar er ook heel veel mensen zijn die dat angst inboezemt, die met hem dwepen, achter hem aan lopen. Want Gerritsen is iemand die je maar beter te vriend kan houden in de ambtelijke wereld en gezien zijn contacten. Daarnaast is Gerritsen vooral voor veel vrouwen een zeer charismatische man. Zelfs complete buitenstaanders op congressen valt het op hoe vooral vrouwen met hem dwepen en achter hem aan lopen ‘Erik is geweldig! Erik is zo transparant! Tegen Erik kun je alles zeggen! Erik gaat alle jeugdzorgproblemen oplossen…..’

Het probleem is dat ambtenaren op de dienst DMO van de gemeente Amsterdam ook zo denken. Daarom sturen ze rustig mails met klachten van ouders of andere betrokkenen over BJAA door aan Erik Gerritsen. Want: ‘Erik is zo transparant! Hij gaat dit oplossen’.

Maar Erik was dat natuurlijk niet van plan, dat merken deze klagers dan vervolgens. Ze worden soms (lang niet altijd! Vaak maakt Gerritsen er ook meteen korte metten mee) voor de vorm uitgenodigd of Erik komt zelfs langs ivm zijn transparante imago, maar daarna is het afgelopen met de aardigheid van Erik. Als klagers dan toch nog doorgaan dan maakt hij ze zwart op het stadhuis.

Dan zijn die mensen gek, heeft jeugdzorg alle reden om die mensen aan te pakken en zijn de klachten niet terecht. En Erik gaat zo ver dat hij iedereen met zulke informatie over klagers bestookt. Gevolg: zelfs tegen journalisten zegt het stadhuis (DMO, voorlichting, PA’s van B&W) dat de klagers niet deugen en dat hun klachten niet terecht zijn.

Erik Gerritsen probeert dus op deze manier direct de media te beïnvloeden. Maar dat doet hij op wel meer manieren. Journalisten die Gerritsen voor zijn karretje kan spannen zijn ‘topjournalisten’ Gerritsen netwerkt zich rot voor zulke journalisten en legt hen in de watten en twittert met hen. Zodra de media echter anders berichten, dus ten nadele van de doelen van Erik Gerritsen, dan gaat het om mediahypes en deugen zulke journalisten niet volgens Gerritsen.

Terug naar het miljoen. Ondanks groeiende achterdocht vanuit zijn medewerkers en de buitenwereld, slaagde Gerritsen er uiteindelijk in niet het hele miljoen, maar wel een groot deel daarvan binnen te slepen. Maar wat gebeurde er? Gerritsen wilde nog meer geld! En zette zijn campagnes in Binnenlands Bestuur onverdroten voort. En niet alleen wil Gerritsen meer geld, hij wil ook veel meer klanten voor BJAA. Dus moeten kinderen van verslaafde ouders plotseling ook uit huis worden gehaald, moet er een OTS komen voor broertjes en zusjes van criminele jongeren, moeten zwakbegaafde ouders hun kinderen afstaan. Enzovoorts!

Ook wordt Gerritsen heel boos als andere organisaties geld krijgen in plaats van dat hij dat zelf int. Zo is het zogenaamde puberspreekuur volgens hem onzin, omdat het geld daarvoor naar de GGD gaat en Gerritsen wil dat het naar zijn eigen club gaat. Dan ontstaat daar weer ruzie over. Genieten voor Gerritsen om constant bezig te zijn met andere bestuurders, de wereld van de macht en het pluche. Om aandacht in de media te krijgen, om zich te profileren. Maar om kinderen gaat het allemaal niet.

Nu blijkt dat het miljoen waar Gerritsen zich zo enorm voor heeft ingespannen ‘in het belang van de kinderen’ niet bij die kinderen is aangekomen! Volgens de rekenkamer heeft BJAA maar liefst 1,3 miljoen bijgevoegd aan de eigen reserves, in de eigen zak gestopt dus! Dus alle demagogie van Gerritsen dat dat miljoen dringend nodig was voor de kinderen was niet waar! Allemaal gelogen, week in week uit via zijn columns in Binnenlands Bestuur.

Het erge is dat deze misstand er al die tijd al aan zat te komen, want in andere provincies zijn dit soort schandalen ook al gepasseerd. De afgelopen jaren zijn er zowel in Groningen, Noord-Brabant, Noord-Holland en Utrecht ruzies geweest tussen BJZ’s en de politiek. BJZ’s verweten de politiek geen geld genoeg over te hebben voor kwetsbare kinderen en stookten hun medewerkers op tegen de politiek en om actie te voeren voor meer geld.

En ondertussen bleek dat diezelfde BJZ-bestuurders dat extra geld helemaal niet besteedden aan wachtlijsten en aan de hulp voor kwetsbare kinderen, maar aan zichzelf! Managers verdienden topsalarissen [1], zetelden in luxueuze hoofdkantoren [2] en kregen bij ontslag tonnen aan ontslagvergoedingen mee. (Terug te vinden op internet door te googelen, bijvoorbeeld Noordhollands Dagblad van 16 april 2009 en BN De Stem van 6 oktober 2011 en een persbericht van de provincie Utrecht van 6 april 2010)

Zulke zaken krijgen echter landelijk geen aandacht omdat de jeugdzorg is gedecentraliseerd. Dus in de ene provincie weet men niet wat er in de andere provincie gebeurt en provinciale schandalen worden niet breed uitgemeten in de media. Nu wordt de jeugdzorg binnenkort nog verder gedecentraliseerd, van provincies naar gemeenten.

Dan wordt de controle op bestuurders dus nog kleiner! En dat terwijl de bestuurders wel samenwerken in de vorm van Jeugdzorg Nederland. Er ontstaat dus een enorme machtsongelijkheid, geen wonder dat de jeugdzorg opgetogen is over de nieuwe stelselwijziging. Gemeenten ook, die vinden het prachtig om extra territorium te krijgen. Gemeentebestuurders spreken momenteel totaal naïef vaak over dat het allemaal anders gaat en dat ze op basis van ‘ vertrouwen’ in bestuurders samen aan nieuwe plannen werken waardoor de kinderen beter af zijn.

Gemeenten denken dat Eigen Kracht een tovermiddel daarbij is en dat ze instellingen echt kunnen overhalen zich terughoudender op te stellen. Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren, zie eerdere verhalen op deze site over hoe Eigen Kracht een doekje voor het bloeden is en vaak helemaal geen tovermiddel en ook niet goedkoper. Maar vooral: instellingen gaan dat niet doen. Die maken Eigen Kracht ondergeschikt aan henzelf, door er een module van te maken waar zij het laatste woord over hebben. Die alleen goed uitkomt als het de instellingen zelf uitkomt.

Het miljoen van de Amsterdamse kinderen is slechts één schandaal in een reeks van schandalen. Wel extra interessant omdat het er zo dik bovenop lag al die tijd al, dat het gedrag van Erik Gerritsen niet deugde. En omdat er al zoveel gewaarschuwd was door critici dat het helemaal niet om de kinderen ging maar alleen om het geld. Maar wat moet de gemeente Amsterdam doen? Ze kunnen hem niet ontslaan want dat kost tonnen aan ontslagvergoeding en die hebben ze in 2008 ook al moeten betalen aan zijn voorganger Wiel Jansen.

Dat werd toen een mediaschandaal. Dus de gemeente Amsterdam zal Erik Gerritsen naar buiten toe moeten verdedigen en ondertussen hopen dat hij zelf opstapt of dat zijn medewerkers of critici hem weg jagen. Maar dat zal nog niet meevallen want Erik Gerritsen heeft vreselijk veel macht in Amsterdam.

Lodewijk Asscher noemt de jeugdzorg vaak het monster van Frankenstein maar met Erik Gerritsen heeft hij het paard van Troje binnengehaald. Een netwerker met overal contacten, informatie en spelletjes in Amsterdam ten koste van de democratie en de rechtspositie van vele ouders, kinderen en anderen betrokkenen. Een man die angst aan jaagt…

Hoe zal dit aflopen?

[1] Zie bijvoorbeeld Trouw, 20 december 2011

[2] Terug te vinden in de jaarverslagen van jeugdzorgorganisaties, bijvoorbeeld Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam, jaarverslag over 2010. Of zie Noordhollands Dagblad van 16 april 2009 over Bureau Jeugdzorg Noord-Holland.

Anonieme bron Gemeente Amsterdam

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Tv Show: The next pleegouders van Holland

Bron: Geen stijl

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2012/07/talpa_maakt_van_pleegkinderen.html

http://www.nrc.nl/nieuws/2012/07/07/nieuwe-televisieserie-talpa-pleegkind-zoekt-pleegouders/

http://www.rtl.nl/components/actueel/rtlnieuws/2012/07_juli/07/binnenland/talpa_pleegkind-via-tv_serie-onderbrengen.xml

{RTL gaat samenwerken met Jeugdzorg Nederland}

TALPATV! The Next Pleegouders of Holland

Cool! Nieuwe spelshow van Talpa in de maak! So You Think You Can Pleegouder. Of The Pleegouders of Holland. Een pleegkind met een schrijnend verhaal zit in een omgedraaide stoel en potentiële pleeggezinnetjes doen een blind audition.

Zij proberen het pleegkind te overtuigen dat zij absoluut het leukste pleeggezin van Nederland zijn. Als het pleegkind drukt, gaan het pleeggezin mee naar de LIVE SHOWS! waar de Battle plaats vindt. Hoe cool! Pleeggezinnen die het opnemen tegen elkaar en elkaar op het gebied van zakgeld, avondklok en PS3-uren proberen af te troeven.

De hele show wordt uiteraard aan elkaar geluld door een professionele tranentrekker als John Williams of Natasja Froger. Die laatste heeft al ervaring met het emotioneel vernaggelen van kinderen voor marktaandeel van een commerciële zender. Na het psychisch slopen van kinderzielen door de scene met papa die afscheid neemt in het programma Echt Scheiden drie keer over te laten doen kunnen pleegkinderen immers ook nog wel ingezet worden als kijkcijfervlees. Kortom, zij is de ideale kandidate voor deze show.

De pleegkindertjes worden door de redactiemeisjes van Talpa met de hand geplukt bij de Amsterdamse Jeugdzorginstelling Spirit. Hoe zieliger het verhaal, hoe groter de kans dat ze op TV komen. Leuk koppie, brutale babbel of hoge cutenessfactor een pre.

Minderjarige wegwerpBN'ers heeft Talpa nodig, waarmee de kijker zich emotioneel identificeert voor precies de duur van het programma, om daarna mentaal verknipt weer terug te vallen in de maatschappij. Pleegkind zoekt pleegouders, binnenkort de proefafleveringen "om te onderzoeken of het mogelijk is op een mooie en integere wijze een tv-serie over dit onderwerp te maken."

Als de uitkomst van dat onderzoek 'nee' is, zijn er gelukkig alleen maar proefpleegkinderen het slachtoffer. Talpa, omdat er geen onderwerp heilig genoeg is om op ranzige wijze uit te buiten voor het vermaak des volks.

vrijdag 6 juli 2012

Het Amsterdamse Jeugdzorgprobleem

Er was een jaren voortslepende rel rondom een miljoen euro. Gerritsen dreigde maar met wachtlijsten en vreselijk onheil voor de kinderen omdat hij meer geld wilde. Uiteindelijk kreeg hij inderdaad geld. Maar wat blijkt nu uit een rapport van de rekenkamer? Er is grote twijfel of dat geld wel echt naar de kinderen en de wachtlijsten is gegaan. Want er is in diezelfde tijd 1,3 miljoen aan de reserves van BJAA toegevoegd! Dus gewoon in de kas van de organisatie gegaan. Dat is interessant omdat er nu al vier van dat soort schandalen zijn geweest in andere provincies. Daar bleek dat de bestuurders inderdaad het geld aan de eigen organisatie, bijvoorbeeld dure kantoren, besteedden. Ook BJAA heeft een peperduur hoofdkantoor!

WAT GAAT NIEUWE GEMEENTESECRETARIS AAN AMSTERDAMS JEUGDZORGPROBLEEM DOEN?

Sinds een maand is er een nieuwe gemeentesecretaris in Amsterdam: Arjan van Gils. Van Gils is gepokt en gemazeld want hij heeft dezelfde functie al in Rotterdam verricht én heeft een uitgebreide politieachtergrond. Dat komt goed uit! Want in de Amsterdamse jeugdzorg zijn twee belangrijke problemen:

1 De politie is volledig op de hand van BJAA en controleert onvoldoende. Als BJAA geen zin in een zaak heeft, bijvoorbeeld om mogelijk seksueel misbruik van kinderen te onderzoeken, dan heeft de zedenpolitie er ook geen zin in. Als een voogd van BJAA ervan overtuigd is dat een kind veilig is bij de ouders, dan is de wijkagent die daarop moet toezien daar ook van overtuigd. Als BJAA vindt dat men met bruut geweld een kind uit huis moet halen, dan doet de politie daar willoos aan mee. Kortom, de Amsterdamse politie volgt klakkeloos BJAA. Dat is een ernstig maatschappelijk probleem omdat BJAA disfunctioneert, de zorg voor kinderen niet goed uitvoert.

2 BJZ wordt geleid door een voorganger van Arjan van Gils: Erik Gerritsen. Die gebruikt zijn macht in Amsterdam en kennis van de bestuurlijke kanalen in Amsterdam om klachten te onderdrukken en het disfunctioneren te verhullen. Als Erik Gerritsen iets zegt, dan vinden de ambtenaren van het stadhuis dat ook. Dat is eveneens een ernstig maatschappelijk probleem omdat klachten over BJAA zo niet tot het Amsterdamse gemeentebestuur doordringen, klagers geen eerlijke kans krijgen. Daardoor kan het disfunctioneren van BJZ in Amsterdam voortbestaan.

3 Burgemeester Van der Laan passeert ambtenaren soms, zoals in zijn bemoeienissen met de zaak van de oprichters van deze site. Die liet hij expliciet per brief weten dat hij niet de ambtenaren van Asscher op de zaak zette maar zijn eigen ambtenaren. En wat gebeurde er vervolgens? De algemene voorlichting van het stadhuis liet zich weer voor het karretje van Erik Gerritsen spannen om alsnog de klachten te onderdrukken. Kortom, er zijn ernstige ambtelijke problemen in Amsterdam. Hopelijk weet deze nieuwe gemeentesecretaris daar een einde aan te maken!

Anonieme bron Gemeente Amsterdam

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

'De jeugdprofessional in ontwikkeling'

http://www.nicis.nl/Wat_doen_wij/Verspreiding/Docbank/Welzijn_Integratie/Jeugd_en_gezin/Jeugdzorg/Nieuw_boek_De_jeugdprofessional_in_ontwikkeling_Handboek_voor_professionals_in_het_jeugddomein

Artikel uit het boek ‘De jeugdprofessional in ontwikkeling’ in de bijlage.

Een bijdrage namens de gemeente Amsterdam.

Handboek voor professionals in het jeugddomein

Voor wie is het boek bedoeld?

Dit handboek is bedoeld voor de huidige werkers in het jeugddomein. Zij staan aan de vooravond van grote veranderingen in de zorg en het welzijnsdomein voor ouders, kinderen en jongeren. Ook is dit boek bedoeld voor de opleidingen van de jeugdprofessional. Tevens is het een handboek voor de professionals die werkzaam zijn in management- en beleidskringen, zowel van overheid als bij de instellingen. Dit handboek voor de jeugdprofessional kan dienen als routekaart en kompas bij de lange weg die hij of zij bewandelt richting die bekende stip op de horizon: alle kansen bieden aan alle kinderen. Hier volgt alvast een inkijkje in het boek:

Verwachtingen van 'de nieuwe professional': een appèl uit Amsterdam

De gemeente Amsterdam is met het opstellen van een nieuwe visie op het jeugddomein van start gegaan met de reorganisatie van de jeugdzorg. Dit heeft gevolgen voor organisaties en professionals. Wat verwacht de gemeente van de ‘nieuwe professional’?

In dit artikel ‘Ouders waar het kan, hulp als het moet. Wat Amsterdam vraagt van de nieuwe jeugdprofessional’ daarom een appèl vanuit de gemeente gericht aan de jeugdprofessionals. Renske Emmelkamp van de gemeente Amsterdam licht dit appèl toe.

Verandering in houding en gedrag

Met de nieuwe visie krijgt de professional de ruimte. De gemeente vraagt daarmee een verandering in houding en gedrag van de professional.

De professional krijgt de ruimte? Over welke professional hebben we het? Een bloemenkoopman, een kapster, timmerman? Allemaal beschikken zij over kennis en vaardigheden. Ik mag toch aannemen dat hier bedoeld wordt, een professional die beschikt over theoretische kennis, een academische opleiding, geregistreerd moet zijn, zich houdt aan de beroepscodes van de beroepsgroep en valt onder het tuchtrecht daarvan? Professionals (dokters, psychologen, geestelijken enz. die aan bovengenoemde voorwaarden voldoen) behartigen niet alleen hun eigen, maar moeten op de eerste plaats andermans belangen behartigen, vormgeven. Of en wanneer er van regels/protocollen afgeweken wordt t.a.v. cliënten die zich al dan niet vrijwillig aan hen toevertrouwen? Daarover zal de professional zich transparant en naar waarheid moeten kunnen verantwoorden in het belang van zichzelf en van de patiënt/cliënt.

Als professional moet je in staat zijn de eigen verantwoordelijkheid en de eigen kracht van het gezin centraal te stellen in je werk. De omslag naar 'eigen verantwoordelijkheid' en 'ruimte geven aan de eigen kracht' vraagt om een grote verandering in het denken: van het diagnostisch model (‘ik zal uw situatie onderzoeken, aangeven wat er aan de hand is en wat er aan te doen is’), naar echte vraagsturing (‘u geeft aan dat u een probleem heeft, dat u bepaalde ondersteuning nodig heeft bij het zelf oplossen daarvan’). De gemeente Amsterdam verwacht van de professionals dat zij die omslag gaan maken. En van de instellingen verwachten we dat ze de professionals hierin ondersteunen.

Het oude diagnostisch model: de professional onderzoekt, de professional zegt wat er mis is, de professional zegt wat je moet doen.
Het nieuwe vraaggestuurde model: de professional vraagt de cliënt wat het probleem is, de professional vraagt de cliënt welke ondersteuning hij nodig heeft om het probleem zelf op te lossen.

Amsterdam verwacht dus dat de nieuwe professional het nieuwe vraaggestuurde model gaat hanteren.

Voorbeeld: De rechter legt een OTS op bij een gezin met te dikke kinderen. De professional vraagt: Wat kan ik voor u doen om uzelf te helpen?

Overigens vind ik dat er niets mis is met een diagnostisch model, mits het door échte professionals wordt gehanteerd. Een combinatie lijkt mij mogelijk?

Strategisch denken en handelen

De focus van de professional is vaak sterk inhoudelijk gericht. (?) Kostenbewustzijn en de aandacht om de hulp maximaal effectief te laten zijn ontbreken hierbij.(!!) Daarnaast moeten professionals vaak onder grote tijdsdruk werken.

Even het stukje van Renske uitpluizen. Wat staat hier nu eigenlijk?

Omdat de professional sterk inhoudelijk gericht is

- ontbreekt het de professional aan kostenbewustzijn?

- ontbreekt het de professional aan aandacht om de hulp maximaal effectief te laten zijn?

- ontbreekt het de professional aan tijd?

Ik denk dat eerst de vraag beantwoord zou moeten worden óf de professional sterk inhoudelijk gericht is. Het is een aanname van Renske, die veel ouders betwijfelen!

Toch is het, zeker bij ingewikkelder vraagstukken, de moeite waard de tijd te nemen om gezamenlijk met andere professionals en/of ouders/kinderen een strategie op te bouwen:

welke vragen zijn er, welke zijn het meest urgent, wie heeft daar een taak in, wat moeten de anderen daarvoor toeleveren, wat betekent onze actie voor het gezin/de jongere, hoe zwaar worden zij ermee belast, etc. Met een goede strategie neemt de kans op succes enorm toe.

Strategie betekent hier dus: Tijd nemen en vragen stellen. Op naar de volgende strategie:

Niet alleen ‘het boekje volgen’ maar meer aandacht voor wat er nodig is

Het nieuwe hulpverlenen vraagt ook van de jeugdprofessional dat hij of zij krachtige beslissingen neemt, kostenbewust is, en daarnaar handelt. Niet meer alleen op grond van protocollen, maar op grond van inzicht en ervaring. In veel gevallen betekent het dat je minder ‘het boekje volgt’, en veel meer aandacht besteedt aan wat er nodig is ‘in dit specifieke geval in deze specifieke opdracht’.

De strategie van het ‘Nieuwe Hulpverlenen’ betekent voor Amsterdam dus dat:

- de jeugdprofessional krachtige beslissingen neemt en daarna handelt

- de jeugdprofessional kostenbewust is en daarna handelt

- de jeugdprofessional minder de protocollen volgt

- de jeugdprofessional meer vanuit eigen inzicht/ervaring handelt

Wordt hier nu bepleit dat de jeugdprofessional regelgeving/handelwijze vastgelegd in protocollen, vrij en naar eigen inzicht kan interpreteren? Ook de protocollen die betrekking hebben ‘Plannen van Aanpak’/contactjournaals/dossiers?

Voorzie de gemeente met goede voorbeelden

We vragen dus nogal wat als gemeente. We zijn bereid om zelf ook te investeren, in een nieuwe structuur, in nieuwe aansturing. We proberen zoveel mogelijk een vinger aan de pols te houden met het werkveld. Maar het echte werk doen die jeugdprofessionals en daarom roepen we hen op: ‘Blijf de gemeente bewerken en voorzien van feedback! Pas je niet aan ons aan, maar kom met voorbeelden, verhalen, laat zien wat je werk voor jou betekent, en wat jouw inzet betekent voor de mensen waarmee je werkt. Want dat is wat jouw vak zo mooi maakt.’

Mooie oproep van de gemeente! De gemeente bewerken en van verhalen voorzien! Daar zijn managers van BJZ al tijden mee bezig en zullen er bezig mee blijven! Dhr. Gerritsen is ook erg kostenbewust en ene meneer Kouweberg WSS ook! Zij zullen zich ook zeker niet aan Amsterdam aanpassen. Nee, Amsterdam past zich aan jeugdzorgmanagers aan.

Renske Emmelkamp, Gemeente Amsterdam, DMO.

Douwe van den Berg, Renske Emmelkamp en Nies Medema schreven voor 'De jeugdprofessional in ontwikkeling' een artikel onder de titel ‘Ouders waar het kan, hulp waar het moet. Wat Amsterdam vraag van de nieuwe jeugdprofessional’.

13 apr 2012

Even als ‘De (gezins)voogd als jongleur’, ook al een handboek voor de jeugdprofessional van zo’n tien jaar geleden, is dit een erg dik boek. Misschien dat ik het ga kopen. Mogelijk staan er echt goede artikelen in. Dit artikel stemt mij niet hoopvol.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Blijf in je Eigen Kracht!

Toen het de gezinsvoogd duidelijk werd dat moeder haar geen gedwongen hulpverlening liet opleggen, kwam de gezinsvoogd opeens aan met folder van EKC.

Moeder had de gezinsvoogd al -tig keren uitgelegd dat er geen ernstige problemen waren, maar ach, probeer dat zo iemand maar eens uit te leggen. Als die er juist opuit gestuurd is om de ouder nogal wat kwalijk te nemen, enkel om een OTS te bewerkstelligen.

Moeder legt gezinsvoogd uit dat zij in de loop der jaren al haar eigen netwerk heeft opgebouwd voor eventuele steun/advies bij opvoedingsproblemen van haar kind,maar wilde ook de privacy van dit netwerk beschermen tegen bemoeienissen van BJZ. Tenslotte kan je er toch niet op vertrouwen dat de gezinsvoogd relevante en juiste informatie opschrijft. Dus what's the point..

Moeder draait al op eigen kracht...heeft ze altijd al gedaan (anders zou ze niet zo ver gekomen zijn..).Het probleem ligt echter bij de gezinsvoogd: Zij is diegene met een probleem: Zij is het, die maar niet kan verkroppen dat moeder GEEN 'hulp' nodig heeft. Dat betekent namelijk dat de gezinsvoogd totaal overbodig en nutteloos is.

En dat kan niet, want dat levert geen werk en geld op..!!!
Moeder wordt er vervolgens van beschuldigd dat zij geen inzicht wil verschaffen in haar opvoedingssituatie, en daarom wordt een verzoek tot OTS ingedient en ingewilligd...

De zelfredzaamheid van de moeder wordt bij voorbaat al betwijfeld en uitgesloten. Het gaat ze niet om EKC,maar om de gedwongen hulp die zij zelf weer voor ogen hebben voor jou,ivm met een op handen zijnde OTS.

Wat een onzin, om 'gedwongen' met al je buren en kennissen en familie in een kring te moeten gaan zitten om te vergaderen over het reilen en zeilen van JOUW gezin. Alsof je je kind zomaar zal toevertrouwen aan een stel onbekenden of misschien wel stomweg idioten.

Niets van het vrijwillige kader in terug te vinden hoor...
Leuk zo'n EKC, maar dan wel voor alcoholisten of junks, en niet voor ouders die al hun eigen manieren hebben voor het oplossen van alledaagse problemen .

Daarnaast is het onheus als je gewoon een goede ouder bent, maar alles in twijfel wordt getrokken, en het inzicht verschaffen over je opvoedingssituatie zó ver moet gaan dat het een ware schending van je privacy is. En van dat van je kinderen en van dat van je netwerk, vrienden en familie.

Draai je verdorie al jaren op eigen kracht, gaat BJZ opeens roepen dat het netwerk niet volgens hun plaatje is..(alsof iedereen er zo op gebrand is om klaar te staan voor het gezin van iemand anders...wat een lulkoek)

Ik zou zeggen: Blijf maar lekker in je eigen kracht, en blijf ver weg van de macht van Jeugdzorg!

Anoniem

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Ergenis in Jeugdzorgwereld Amsterdam over disfuctioneren BJAA

Deze week was het weer eens raak: woede over het disfunctioneren van BJAA. Dit keer ging het om ALTRA, een jeugdzorgorganisatie die onder meer ambulante zorg verleent aan probleemkinderen. Deze kinderen komen dan vaak meerdere dagdelen bij Altra om daar te koken en te knutselen en begeleid te worden. Natuurlijk valt het Altra dus op, zoals iedereen die met de kinderen van BJAA te maken heeft, dat de zorg van BJAA onvoorstelbaar slordig is. Zwaar mishandelde of verwaarloosde kinderen waar BJAA nauwelijks aandacht aan besteedt maar waarvoor ze wél € 8.000,- per jaar incasseren.

Eerder al heeft BJAA hiervoor onder verscherpt toezicht gestaan van de gemeente én van de inspectie. Sindsdien is bestuurder Erik Gerritsen er alles aan gelegen om nieuwe klachten over ontoereikende zorg voor de kinderen de kop in te drukken. Je zou verwachten dat Erik Gerritsen dus zijn eigen organisatie eens grondig zou reorganiseren maar dat gebeurt niet. Want Gerritsen is veel te druk met zichzelf, zich in de media (twitter, facebook, Binnenlands Bestuur, zijn eigen website voor zichzelf) en de openbaarheid (congressen, dagvoorzitterschappen) en zijn indrukwekkende lijst nevenfuncties. Eerder al promoveerde Erik Gerritsen op zijn eigen loopbaan op kosten van de belastingbetaler zijn tijd want hij verdient minstens de Balkenendenorm bij BJAA en vermoedelijk meer want het exacte bedrag blijft geheim. De aandacht die Gerritsen aan zijn eigen organisatie besteedt geldt dan ook vooral het verspreiden van zijn eigen inzichten (waar hij dus ook steeds de media voor zoekt en de aandacht) en het afleggen van werkbezoeken binnen zijn eigen organisatie alsof hij een koning is. En ook daarmee zoekt hij dan weer de media, twittert daarover en noemt zijn medewerkers en organisatie dan steevast inspirerend, moedig etcetera. Alles ter vermeerdering van zijn eigen glorie, om zelf te schitteren en te glanzen.

Ondertussen zijn er dus enorme problemen bij BJAA als het gaat om de zorg voor kinderen. Niet alleen bericht deze site daar regelmatig over, ook elders op internet zijn vele klachten over BJAA te vinden en BJAA is ook herhaaldelijk gekapitteld door de Nationale Ombudsman. Ook Altra maakt zich boos over de slordigheid van BJAA en het is heel goed mogelijk dat men zich dood ergert aan Erik Gerritsen en zijn ijdelheid en profileringsdrang, maar niet tegen de macht van Gerritsen in Amsterdam op kan. De ambtenaren van het stadhuis lopen achter Gerritsen aan, dat merken particuliere klagers, journalisten en vermoedelijk ook bestuurders van de andere instellingen. En ondertussen mogen die andere instellingen dealen met de kinderen die het slachtoffer zijn van de verwaarlozing en het gebrek aan aandacht van BJAA.

Van de week moest Erik Gerritsen daarover op het matje komen bij Ella Kalsbeek, de bestuurder van Altra. In vaktermen heet dat dan een gesprek over ‘escalaties’, dat betekent dat medewerkers van Altra zo gefrustreerd raken over de laksheid van BJAA mbt de kinderen dat ze het niet pikken en dat ze hun managers erbij halen. En als dat dan nog niet helpt en alles uit de hand loopt, dan wordt het een gesprek tussen hoogste baas Ella Kalsbeek en Erik Gerritsen. Kortom, dan is er echt al heel veel gebeurd en is de situatie goed uit de hand gelopen en is daar dus heel veel kinderleed aan te pas gekomen. Want daarom wordt Altra zo boos, men neemt het voor de kinderen op.

Maar Gerritsen reageert laconiek. ‘Zonder wrijving geen glans’, zegt hij dan zoals hij overal zijn bestuurlijke cliché’s voor heeft. Maar glans??? Wat voor een glans? Want voor veel BJAA-kinderen is er geen enkele glans, hun situatie is zo triest en verwaarloosd dat de top van Altra zich gedwongen voelt het voor hen op te nemen tegen BJAA. Wat wordt dan bedoeld met glans? Glans voor BJAA en Gerritsen, weer glansrijk met fouten over de ruggen van kinderen weg gekomen?

Anonieme Bron Gemeente Amsterdam

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Opgelucht ademhalen?

Update 22 december 2012

Ik kom niet meer op bezoek

Ik wilde even aangeven dat ik niet meer op de bezoeken kom, zolang deze worden begeleid door de WSJ. Na de uitlatingen van M de V. (gezinsvoogd) op 20-12-2012 , waardoor mijn moeder van 67 die haar kleinkinderen bezocht danig van streek was. Ze zou haar kleinkinderen pas weer na anderhalf jaar zien, dit werd op het laatste moment verboden door M. de V.

Verder vind ik het een schande dat ze mijn ex W. L. die ook verdachte is in de Amsterdamse zedenzaak, mijn twee zoons wel Martin en Willy onbegeleid mag bezoeken. De zedenpolitie verdenkt hem aan alle kanten, maar bij gebrek aan bewijs loopt die nog vrij rond.

Misbruikt door Robert M

Hij heeft ook 11 maanden bij Robert M en partner Richard van O. ingewoond. Dit was na onze scheiding. De documenten heeft de zedenpolitie. Richard van O. ging al ver voor 1998 met W. om. Mijn zoon Martin die nu in een instelling (Lijn 5) woont op valse gronden, geeft aan bang te zijn voor zijn vader en daar doen jullie niets aan.

Jullie moeten de ogen uit jullie hoofd schamen. Ik ben oppasmoeder, oma en die zijn wel veilig bij mij? Jullie zitten er dan toch ook niet bij? Als ik mijn bloedeigen kinderen bezoek wordt ik behandeld als een crimineel, ik mag alleen over bepaalde zaken praten en als ik ‘buiten mijn boekje’ ga wordt dat afgestraft.

In ‘het belang van het kind’

Ik ben helemaal klaar met de Wlliam Schrikker Jeugd ’bescherming’. Bij de naam alleen al kruipen mijn kinderen in elkaar. Firma list en bedrog met al hun vieze, smerige leugens waar ik me niet tegen kan verdedigen. Jullie waren erop uit om kinderen te roven, te onthechten van hun eigen familie. En dat is in ‘het belang van mijn kinderen’. Ongelofelijke leugenaars zijn jullie!

Er zijn geen woorden voor. Mijn kinderen zijn op een smerige leugenachtige manier van school geplukt. Ik vroeg om hulp voor mijn kinderen nadat ze beiden misbruikt waren door Robert M. Er werd aangeraden om ze voor hun traumabehandeling een half jaar te observeren in een VIC unit.

Hechtingsstoornis

Na een half jaar zouden ze thuiskomen, maar ‘plotseling’ hadden ze een hechtingsstoornis en werden in een instelling geplaatst, waar ze vele malen wegliepen. De kinderen willen zó graag naar huis! Ik was samen met Jeugdzorg Dark horse bij de uitspraak van Robert M. Deze man die mijn kinderen dit heeft aangedaan is opgesloten, maar ik en mijn kinderen ook. Mijn leven is door jullie kapot gemaakt. De kinderen hebben overigens nog steeds geen traumabehandeling gekregen voor het seksuele misbruik. Daar gaven jullie geen toestemming voor.

Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel.
Alleen heb je te kampen met een rechter die niet aan waarheidsvinding doet en uitgaat van een leugenachtige gezinsvoogd. Terwijl ik al de feiten die dit weerleggen kan bewijzen. Wat de WSJ zegt is niet waar.

Fijne kerst

Maar het komt aan het licht, al zou het mijn laatste adem kosten.
Want mijn kinderen zijn mijn alles!!!
Verder wil ik je fijne feestdagen wensen WSJ.

Moeder van Willy en Martin

Update 12 oktober 2012:

In februari 2012 constateerde ik bij Martin eczeem op zijn binnen armen. Ik heb gevraagd of Lijn5 naar een dermatoloog wilde gaan. Dit hebben ze niet gedaan. Ze zijn in juli 2012 bij de dokter geweest. Hij heeft nu overal korsten, van 4 mm. Geel en groen. Het ziet er vies uit, ze laten dit zover komen totdat mijn zoon haar uitval krijgt. Hij wordt dan ook erg gepest op school. Hij zegt; “mama ‘s avonds lig ik in mijn bedje te huilen” Hij heeft het tot op zijn piemeltje toe ook korsten. Hij heeft weer een blauw oog en was gevallen op zijn rug. Vorige week waren nog twee grote plekken te zien. Martin was erg naar binnen gekeerd en timide. Mijn zoon heeft eczeem op zijn ogen, oren, handen armen benen.

Na maanden van aandringen, is de instelling bij de dermatoloog geweest. Ze hebben 2 weken terug medicatie gekregen en gebruiken niet eens de spullen die de dermatoloog voorschrijft. Mijn kind heeft haaruitval, ik ben geschokt. Mijn zoon Willy zat ook onder de blauwe plekken. Ik heb dit ook aan de politie doorgegeven die een onderzoek is gestart, nadat Martin opnieuw was weggelopen. De eerdere blauwe plekken heb ik gefotografeerd en aan de politie laten zien.

Moeder van Martin en Willy

In de Telegraaf van vandaag;

http://www.telegraaf.nl/binnenland/12503791/__Vermiste_Willy__10__terecht__.html

(Deze foto is notabene zelf door moeder gemaakt, om Lijn5 te laten zien dat het niet ging met haar kind!)

RTV Noord Holland heeft de vader van Willy en de stiefmoeder (Gooische Joyce Ligthart) geinterviewd. Die komen over alsof ze heel erg bezorgd en zeer betrokken zijn bij Willy. De werkelijkheid is dat ze Willy en de andere zoon 2x hebben bezocht en daarvoor hebben ze 4 jaar lang niets van zich laten horen. Vier jaar lang hebben beide zoons hun vader niet gezien. Vader was vroeger bevriend met Richard van O. voordat deze Robert M leerde kennen. En later werden vader en Robert M vrienden. Moeder komt eerder terug uit Australië, ze was daar plotsklaps naartoe omdat een familielid ziek is. Moeder komt nu eerder terug naar Nederland. Zie link hieronder interview met vader en stiefmoeder:

http://www.rtvnh.nl/nieuws/82989/10-jarige+Willy+uit+Driehuis+vermist+[video]

Vermiste Willy (10) terecht Van onze correspondent

DRIEHUIS - UPDATE 12.04 uur

De 10-jarige verstandelijk beperkte Willy Ligthart uit het Noord-Hollands Driehuis (gemeente Velsen), die vermist was, is terecht.

De politie maakte zich ernstig zorgen. Het jongetje liep dinsdag, voor zover bekend in een normale gemoedstoestand, weg bij instelling Lijn5 en sinsdien werd taal noch teken van hem vernomen.
„We hebben geen signalen ontvangen en dat is best wel zorgelijk’’, liet een politiewoordvoerder van het korps Kennemerland weten. Er kan echter opgelucht ademgehaald worden, want het jongetje is vandaag aangetroffen in Enkhuizen.

Redactie Dark horse: Dat opgelucht 'adem halen' mag sterk betwijfeld worden. Jeugdzorg Dark horse kent deze zaak goed en weet dat dit jongetje al meerdere malen is weggelopen (zo'n 6 keer in korte tijd) evenals zijn broertje die op dezelfde instelling woont in een ander huis, vijftig meter verderop. De kinderen lopen onafhankelijk van elkaar weg. Beiden geven regelmatig aan naar huis te willen en hun moeder te missen. De foto die hier in de Telegraaf te zien is, werd genomen ten tijde van de medicatie die het jongetje kreeg (waar moeder later een einde aan heeft gemaakt) wat duidelijk in zijn gezicht te zien is. Hij heeft daar een ongezonde gelaatstuitdruking en hij is erg wazig. Het broertje van de jongen verklaarde dat het kind zo suf was, dat hij zijn eigen broertje niet meer herkende!

De kinderen werden 2 jaar terug vrijwillig uit huis geplaatst, maar de behandeling voor seksueel trauma (Robert M.) die beloofd was, kwam er nooit. Nu verblijven de kinderen onvrijwillig op de instelling (en niet alleen juridisch). Elke gelegenheid om er weg te komen, grijpen de kinderen aan. Ze verklaren uren lang op hun kamer te zitten waar zij zich stierlijk vervelen, ze hebben geen 'vrijheden', er is pestgedrag van andere kinderen en ze worden regelmatig in de rustruimte gezet. Vooral ten aanzien van de andere zoon, die hier niet wordt getoond, verbaast moeder zich zeer over de frequentie waarmee de jongen in de rustruimte wordt gezet. Moeder:'Hij was juist de meest rustige van mijn kinderen.' Wat het meest kwalijke is van de manier waarop er met de kinderen wordt omgegaan, is dat het 'moeilijke gedrag' door de instelling het liefst met medicatie bestreden wordt, terwijl niemand er bij stil staat dat dit gedrag zeer waarschijnlijk zijn wortels heeft in het seksuele misbruik waar de kinderen mee te maken hebben gehad. De zedenpolitie heeft gevraagd de kinderen te mogen onderzoeken, maar dit werd door de WSJ geweigerd!

De moeder van de kinderen is inmiddels uit het ouderlijk gezag ontheven op basis van een volstrekt ondeugdelijk dossier. Hoger geplaatsten bij de William Schrikker Jeugdbescherming die hierover van te voren waren ingelicht, hebben niets gedaan om dit schijnproces tegen te houden. Daarbij werd tijdens de zitting duidelijk dat de kinderrechter vier handen op één buik was met de WSJ. De kinderen zijn beiden zeer ongelukkig bij Lijn5 en het wachten is nu op de volgende uitbraak, misschien dan met een minder 'goede afloop'...

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/05/je-kind-gedag-zeggen-bij-de-wsj.html

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/05/maffiapraktijken-van-de-william.html

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/06/maffiapraktijken-van-de-william.html

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Kan David Goliath weer verslaan?

Een van de lezers van Jeugdzorg Dark horse gaf dit prachtige gedicht als reactie op het artikel ‘Boze vader slaat ruiten Jeugdzorg in’

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/07/boze-vader-slaat-ruiten-jeugdzorg-in.html

Deze gebeurtenis laat me niet los. Ik heb me proberen voor te stellen hoe deze vader zich voelde op het moment waarop hij handelde. Ik hoop dat hij door zijn actie toch enkele mensen van BJZ tot een gewetensonderzoek heeft aangezet.

Kan David Goliath weer verslaan?

Je telefoneert
Wie ben je?
Vader!
Bij jullie bekend.
Ik kom eraan!
Je stapt op de fiets
rijdt door de straten
opvallend rustig
stap je af,
zet de fiets aan de kant,
pakt de zware tas.

Loopt strak, stram,
met doodse blik.
Schelle kinderstemmen,
lachende mensen
een blaffende hond
geluid van auto’s
je hoort het niet,
verstoren jouw stilte niet
voor het gebouw
met de donkere ramen

Je opent je tas
je ijzige haat
je kille woede
je diepe wanhoop
ze geven kracht
je smijt, en smijt, en smijt,
vol overgave, je moet!
Weg! het bolwerk van leugens.
Weg! het rovershol.
Weg! de misbruikers van macht.
Ruiten verbrijzelen.
Stemmen verstommen.
Mensen vluchten.

Je stapt op de fiets
rijdt door de straten
bezweet, blind,
nat van tranen
verwrongen gezicht.
Missie volbracht?

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Jeugdzorg en het rechtssysteem in Congo

Gisteravond was bij de Humanistische Omroep een film te zien van twee Nederlandse documentairemaaksters Ilse en Femke van Velzen. Na aanvankelijk met halve aandacht de documentaire te hebben gevolgd, werd mijn belangstelling met de minuut groter door de gelijkenis die ik begon te zien tussen het corrupte rechtssysteem in Oost-Congo en Jeugdzorgzaken die voor de rechter komen in Nederland.

In de film Justice for sale, wordt de advocate Claudine Tsongo gevolgd, die onbezoldigd een man probeert vrij te krijgen, die zeer waarschijnlijk ten onrechte een gevangenisstraf van 10 jaar uit zit wegens verkrachting. Het eerste wat opvalt bij de beelden van de zitting drie jaar eerder, is dat er in de zaak geen bewijzen zijn, en dat getuigenissen van het slachtoffer en haar echtgenoot de doorslag geven. Er is geen enkel concreet bewijs, of getuigenis van onafhankelijke personen die de beschuldiging van verkrachting kunnen ondersteunen. Dit is de eerste overeenkomst met AMK / Jeugdzorg die eveneens beschuldigen zonder concreet bewijs, maar wel met juridische gevolgen.

Mevrouw Tsongo vindt in het dossier drie verschillende data voor het vermeende misdrijf, maar tijdens het proces heeft niemand hier aandacht aan besteedt. Zij gaat bij verschillende personen verhaal halen over de zaak, waaronder de toenmalige advocaat van de veroordeelde, de aanklager, de vrouw van de veroordeelde (die inmiddels getrouwd is met een andere man), het verkrachtingsslachtoffer en haar echtgenoot. Het wordt duidelijk door de gesprekken, dat er veel dingen niet in de haak zijn in de zaak en zij confronteert de aanklager hiermee. In eerste instantie wil deze van geen kritiek weten, waarbij hij de redenering volgt:’Als hij niet schuldig was, was hij ook niet veroordeeld.’

Ook dit is een denkwijze van jeugdbeschermers, want het feit dat er een dossier bestaat, staat voor hen gelijk aan schuld. Los van het feit of de gegevens in het dossier kloppen of niet. Het dossier is door jeugdzorg opgesteld, dus het moet kloppen en anders vinden ze achteraf dingen om het alsnog kloppend te maken. Mevrouw Tsongo liet zich niet met smoesjes afschepen en maakte de aanklager duidelijk dat er niet juist was gehandeld. Dat wanneer er ook maar de geringste twijfel is aan iemands schuld, een veroordeling moet worden voorkomen. In het gesprek voelt de aanklager zich in de hoek gedreven en hierop komt hij met de volgende Jeugdzorgstrategie: “Het is nu eenmaal mensenwerk. We kunnen niet voorkomen dat er fouten gemaakt worden. ”

Het wordt in de documentaire duidelijk dat er fundamenteel een grote ongelijkheid bestaat tussen de rechtspositie van de verdachten en de slachtoffers. Het systeem is primair gericht op de slachtoffers, gesteund door humanitaire organisaties. Deze zogenaamde NGO’s (niet gouvernementele organisaties) controleren het hele spel. Zij zijn degenen die de processen aanvragen, ze presenteren de slachtoffers en ze betalen de aanklagers. Alles is gericht op het straffen van daders van verkrachting, waar het land zo zwaar onder te lijden heeft. Hierbij wordt de rechtspositie van de vermeende daders geheel over het hoofd gezien en in een reeks showprocessen, komen er veel onschuldige mensen achter de tralies. Ook hier weer een vergelijk met Jeugdzorg: Een doorgeschoten beleid dat onschuldige slachtoffers maakt, door de rechtspositie van verdachten te ondermijnen. Een ‘humanitaire’ organisatie klinkt ook zo positief, vergelijkbaar met Jeugd-‘zorg’, wat wanneer je er niet persoonlijk bekend mee bent, ook iets goeds lijkt te suggereren.

In Congo staan grote borden langs de weg, waarop te lezen valt dat er voor veroordeelden van verkrachting 10 tot 20 jaar gevangenisstraf wacht. Er wordt actief reclame gemaakt voor het bestrijden van dit misdrijf, net zoals we in ons eigen land worden aangespoord om op alle mogelijke manieren kindermishandeling tegen te gaan. (De reclamespotjes van zielige kinderen door het AMK, infiltratie van CJG’s in scholen, schending beroepsgeheim artsen)

Een eenzijdige benadering van een maatschappelijk probleem resulteert altijd in een hetze en in dat opzicht is ons jeugd en familierechtssysteem niet veel beter dan dat van Congo. Typerend stukje in de film is het moment waarop de aanklager aan Claudine Tsongo de vraag voorlegt hoeveel tijd een rechtzaak in haar opinie zou moeten duren (suggererend dat zoiets onmogelijk te bepalen is), maar de advocate geeft hem heel scherp antwoord:’Net zolang totdat elke twijfel is weggenomen of het wel een eerlijk proces is.’ En dat lijkt mij voor jeugdzorgzaken nu ook een prima uitgangspunt!

Sven Snijer

Claudine Tsongo richtte de organisatie Dynamique des Femmes Juristes (DFJ) op. DFJ bestaat uit een groep jonge vrouwelijke juristen die bekendheid wil geven aan de wetgeving aangaande geweld tegen vrouwen. Daarnaast willen zij naleving van deze wetten door autoriteiten bevorderen. Dit doen zij door lokale autoriteiten te confronteren met de gebrekkige mensenrechtensituaties. Jaarlijks geven zij pro deo juridische steun aan zo’n 200 mensen. De laatste tijd heeft Claudine ook aandacht gekregen voor de positie van verdachten van zedenmisdrijven. “Het is wereldwijd bekend dat afschuwelijke verkrachtingen op grote schaal plaatsvinden in Oost-Congo. Veel internationale organisaties richten zich op de bestrijding daarvan en op het berechten van de daders. Op zich natuurlijk een goede zaak. Maar het lijkt alleen nog maar om de belangen van slachtoffers te gaan. We mogen niet uit het oog verliezen dat verdachten ook rechten hebben. Er worden nu veel mensen veroordeeld die in werkelijkheid onschuldig zijn.” (Bron: Cordaid)

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

donderdag 5 juli 2012

Beroepsethiek

Een diagnosticus dient zich aan zijn beroepsethiek te houden, dus in overleg te zijn met de cliënt (WGBO in BW7:446 e.v.).

Daar bestaat tenminste tuchtrecht, al zegt ook dat niet alles.

De diagnost vindt het niet leuk aangeklaagd te worden, wat een drempel tot stompzinnig handelen in macht weerhoudt of dempt.

De 'hulpverlener' in AMK/BJZ/CJG is een sociaal werker met een cursus ouders manipuleren. Dat is (jaren studie en praktijk) minder dan een diagnosticus;
het best is natuurlijk een integraal (+toegesneden) specialist met BIG, een adoptiedeskundige, een (niet aan BJZ verbonden) orthopedagoog-generalist, of een jeugdpsychiater.

Die tests doet en een valide behandelplan opstelt i.p.v. een Plan van Aanpak met censuur over de inbreng van de cliënten. Die onderzoekt met open onderzoeks-vraagstelling waar ouders (op schrift) mee ingestemd hebben.

Natuurlijk moet het een onafhankelijk instituut zijn http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/06/een-voorstel.html die de overgang naar gedwongen maatregelen onderzoekt met een diagnost (beter dan BJZ-werker) en onder normering, waar geen werker zich kan verstoppen qua verantwoordelijkheid.

Want de mens is kennelijk geneigd om verantwoordelijkheden door te schuiven.
En de mens met macht, gegeven in BJZ, is geneigd zijn BJZ-opleiding te gebruiken, te projecteren op de cliënt. En z'n mening door te zetten, want wie vindt tegenspraak nu leuk? Met macht kan men overheersen.

Men dient veel meer bescheiden te zijn met het traumatiseren van kinderen door middel van (UHP) Uithuisplaatsen:
de langetermijn-gevolgen kunnen veel erger zijn dan de beweerde bedreiging die de werker ziet; oudervervreemding (PAS), loyaliteitsconflicten, onveilig gedesorganiseerde gehechtheid, en minderwaardigheidscomplexen kunnen ontstaan door ondoordachte en slecht onderbouwde uithuisplaatsings-verzoeken met macht.

De vaak door ondeskundigheid van de BJZ-werker gesaboteerde communicatie werkt averechts via de ouders op een ontvankelijk kind; dus kan BJZ een ernstige bedreiging zijn voor het kind (BW1:254, lid 1, in 2012 nog; vglk http://www.peterprinsen.nl/WAARHEIDSVINDING.htm
en
http://www.peterprinsen.nl/HERZIENINGOTS.OPENBRIEFEERSTEKAMER.htm

Ernstig is dat deze jeugdzorg-werker z'n inspanningsverzuim of -fout afschuift en toeschrijft op de ouders, wat de rechter ziet en denkt dat de ouders 'tegenwerken'; het was in feite de werker!

Mogen we hopen dat vele JEUGDRECHTERS dit zien en naar GEWETEN gaan handelen, i.p.v. naar geloof in het toverwoord 'professional'.
Een echte professional dient aan kwaliteitseisen te voldoen waaronder de hoge normen van beroepsethiek (op niveau BIG) en beëdiging (zeker in rechtszaken voor OTS en/of UHP en erger).

Wanneer het beleid niet wil kijken naar valide wetenschappelijke en onafhankelijke praktijkbevindingen (zonder macht), dan is het VWS-beleid niet in overeenstemming met internationaal recht, en geldt het ondergeschikte recht naar Grondwet artikel 94 niet!

Het IVRK artikel 24 e.a. stellen het recht op hoogwaardiger gezondheidszorg i.p.v. speculatief sociaalwerkers-niveau met beweren, verdraaien, censuur, onwaarheid vertellen en schrijven, moedwillig beschuldigen op roddelniveau, niet-onderbouwen met toegesneden psychologie, bewijs achterhouden, het kind geen recht geven op advocaat

https://dl.dropbox.com/u/2479159/DWDD%20met%20Korver-%20WSG.wmv

Zie hier uw gekozen volksvertegenwoordigers die denderen in hun geloofsbeleid. Niet willen afwegen naar objectieve bevindingen, op mooipraat van de BJZ-lobby afgaan, geen langetermijns-effecten bekijken...

Misschien moeten we voor dieren kiezen?

Een laffe, inhoudsloze reactie van VWS

Een laffe, inhoudsloze reactie op een serieuze en heldere brief. Het Ministerie van ‘Goede bedoelingen’ (VWS) is duidelijk niet van plan inhoudelijk met mij van gedachten te wisselen.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/05/tweede-brief-aan-de-staatssecretaris.html

Dat risico nemen ze niet en daarom wordt ik afgeserveerd met de bekende dooddoeners als ‘het heeft onze aandacht’, ‘complexe zaken’, en ‘we zijn ermee bezig’. Het is natuurlijk heel fijn dat men op het rosse-brillen-ministerie heeft begrepen dat ik het belangrijk vindt dat er ‘meer aandacht moet uitgaan naar waarheidsvinding en diagnostiek in de jeugdzorg’, alleen wordt de combinatie van die twee door hen nog niet begrepen. Evenmin als zij de dramatische gevolgen begrijpen voor veel gezinnen, van het nalaten door BJZ om deze twee zaken geïntegreerd toe te passen.

Het is op dit punt in het traject van VWS ook niet meer een kwestie van begrijpen of niet-begrijpen. Deze inzichten komen – zelfs al zouden ze zich er een goed beeld van kunnen vormen – voor het huidige voorgenomen beleid al te laat. Er is voldoende momentum opgebouwd en de trein is op snelheid gekomen, richting een dubieus eindstation. Maatschappelijk gezien, is er voldoende draagkracht, omdat de gemiddelde burger slecht is geïnformeerd over de werkelijke stand van zaken, binnen deze anomalie van de samenleving. Voor veel mensen is de werkelijke oorzaak van de misstanden te ‘technisch’ en gemakshalve laten ze zich graag om de tuin leiden met de misleidende afweer van Jeugdzorg en de ministeries van VWS en V&J, dat de kinderechter alles eerlijk zal toetsen. (alsof er voor die stumper veel te toetsen valt, met de incomplete en leugenachtige verhalen van BJZ of de RvdK!) Toetsen op basis van de uitlatingen van iemand die niet onder ede staat, die een organisatie vertegenwoordigt die rechtstreeks belang heeft bij de gedwongen maatregelen (productieafspraken) en die de juridische weg verkiest om conflicten met ouders ‘op te lossen’. Een hulpverlener die zichzelf helpt over de ruggen van kinderen, door diskwalificatie en uitstoting van ouders.

De ‘zorg voor de jeugd’ van de hulpverleningstak die met een jurist in de rechtzaal verschijnt, i.p.v. met een diagnostische deskundige, komt op het eerste gezicht heel sympathiek over voor het onwetende volk, dat niet uit eigen ervaring de terreur van de jeugdbeschermers kent, maar langzamerhand begint het ware verhaal tussen de kieren van de zorgfaçade heen te sijpelen en ziet de één na de ander, hoe een industrie zichzelf in stand houdt. Niemand vroeg zich af hoe het met de controle op het bankwezen gesteld was, voordat de crisis wereldwijd toesloeg, maar achteraf is gebleken dat veel mensen hebben zitten slapen en dat er onverantwoorde risico’s zijn genomen met mensen hun zuurverdiende spaargeld. Op de zelfde wijze wordt er al jaren gespeculeerd met het lichamelijke en geestelijke welzijn van kinderen door de zogenaamde jeugdbeschermers, en met de nieuwe plannen van de Staatssecretaris zal dit gewoon door gaan. Dat zal niet zo snel ontaarden in een wereldwijde of zelfs maar nationale crisis, omdat het een relatief kleine groep betreft waarvan het menselijke leed eerder kwalitatief dan kwantitatief moet worden vastgesteld. Het gaat om ‘slechts’ honderden verneukte gezinnen per jaar.

Dat wordt dus naast een incidentele mediahype, rond in voogdijinstellingen misbruikte kinderen een stille revolutie, die echter niet minder de verantwoordelijken in hun hemd zal zetten. ‘Met de kennis van nu’ zal tegen die tijd geen geldig excuus meer zijn, want de inzichten die men in de toekomst zal opdoen met het zoveelste hopeloze hoofdstuk in de jeugdzorggeschiedenis (de transitie) worden hen nu al voor de neus gehouden. Een neus die men nu nog minachtend ophaalt…

Sven Snijer

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

C http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html